IV SA/Wa 2377/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-10-04

Skład orzekający: Sędzia WSA Kaja Angerman

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącej w sprawie dotyczącej postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o uznaniu zażalenia na niezałatwienie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy za nieuzasadnione, jest skuteczne?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe, ponieważ skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie stwierdzono takich przesłanek.
Stan faktyczny
Skarżąca T. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, które uznało za nieuzasadnione jej zażalenie na niezałatwienie w terminie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. Pełnomocnik skarżącej cofnął następnie skargę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 4.10. 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, działając na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), dalej k.p.a., uznał za nieuzasadnione zażalenie wniesione przez pełnomocnika T. K., obywatelki [...], na niezałatwienie przez Wojewodę [...] w terminie określonym w art. 35 k.p.a. wniosku o udzielenie cudzoziemce zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozostawienie ww. wniosku pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r. bez rozpoznania. Pismem z dnia 30 sierpnia 2017 r. skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na powyższe postanowienie. W dniu 15 września 2017 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 6 września 2017 r. (k. 15 akt sądowych), w którym pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 p.p.s.a., zatem pełnomocnik skarżącej cofnął skargę skutecznie. Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło