IV SA/Wa 2380/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia (...) września 2007 r., nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: odrzucić skargę . W skardze z dnia 16 października 2007 r. (data nadania : 17 października 2007 r.) – następnie sprecyzowanej pismami z dnia 6 grudnia 2007 r. oraz 25 kwietnia 2008 r. – skarżąca K. S. wniosła o uchylenie decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia (...) września 2007 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z dnia (...) sierpnia 2002 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podając m.in., iż strona została błędnie pouczona o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pouczenie powinno zawierać informację o możliwości złożenia wniosku do Głównego Geodety Kraju o ponowne rozpoznanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bowiem skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia. W niniejszej sprawie decyzja Głównego Geodety Kraju została wydana w oparciu o art. 157 § 3 k.p.a. Przepis ten stanowi, że odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji. Właściwość organu określa z kolei art. 157 § 1 k.p.a., który przewiduje, że właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. O tym, jaki środek zaskarżenia przysługuje stronie stanowi art. 127 § 3 k.p.a., który stanowi, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra (w rozumieniu art. 5 § 2 pkt. 4 k.p.a.) nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Z powyższych uregulowań wynika zatem wyraźnie, że w niniejszej sprawie skarżąca powinna złożyć do Głównego Geodety Kraju wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem fakt mylnego pouczenia strony o trybie i sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (podobnie jak i o trybie i terminie wniesienia odwołania czy zażalenia) nie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (wyrok z dnia 21 grudnia 2005 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, OSK 271/05, LEX nr 188813). Skarżąca po doręczeniu mu zaskarżonej decyzji wniosła skargę bezpośrednio do sądu, tj. bez wyczerpania trybu przewidzianego w art. 127 § 3 k.p.a. Tym samym należy stwierdzić, iż nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu. Wprawdzie skarżąca zastosowała się do błędnego pouczenia, zawartego w zaskarżonej decyzji, o przysługującym prawie wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, wobec czego to błędne pouczenie nie powinno wywierać negatywnych dla skarżącego skutków prawnych (art. 112 kpa), to jednak przepis ten nie ma zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym i nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi przez sąd wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych. Praktyczne konsekwencje przepisu art. 112 kpa sprowadzają się do możliwości zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 1998 r., IV SA 641/96, LEX nr 43121). W niniejszej sprawie dopiero zatem po wniesieniu ewentualnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydaniu decyzji rozpatrującej tenże wniosek, stronie przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia – art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej : P.p.s.a.) Z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 ust. 1 pkt. 6 ustawy P.p.s.a.