IV SA/Wa 2386/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 7 npaździernika 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. i H. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. S. i H. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W piśmie z dnia 22 lipca 2015 r. T. S. i H. S., reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], w przedmiocie udzielenia zezwolenia [...] S.A. na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] i [...] położonych w miejscowości B. nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że zaskarżona decyzja jest ściśle związana z decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystanie z nieruchomości bez wstrzymanie wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczy sens tej instytucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm. – dalej u.g.n), w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Wojewody [...] została wydana w oparciu m.in. o przepis art. 124 ust. 1a u.g.n., co wyłącza ją z zakresu działania art. 9 tej ustawy. Wyłączenie decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1a z zakresu działania art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami powoduje, że wstrzymanie wykonania takiej decyzji nastąpić może na zasadach ogólnych, w wyniku złożenia wniosku o wstrzymanie ich wykonania do organu odwoławczego lub do sądu administracyjnego. Wyłączenia te należy uznać za wyraz uznania za większe dobro celów, którym służą przepisy wyłączone z działania art. 9 cytowanej ustawy, niż celu, jakiemu służy generalnie regulacja art. 9, czyli ochrony własności (por. komentarz do art. 9 w: Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz. E. Bończak – Kucharczyk, Lex 2013). Wstrzymanie wykonania takich decyzji nastąpić może na zasadach ogólnych, w wyniku złożenia wniosku o wstrzymanie ich wykonania do organu odwoławczego lub do sądu administracyjnego, pod warunkiem złożenia skargi na tę decyzję (postanowienie NSA z 5 lutego 2015 r., I OZ 80/15). Należy mieć na względzie, że w stosunku do działek skarżących zostały wydane dwie decyzje – jedna na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, oraz druga (zaskarżona) – w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. – o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości wraz z rygorem natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono, że jest to inwestycja o znaczeniu ponadlokalnym i strategicznym (została wpisana do Koncepcji Przestrzennej Zagospodarowania Kraju 2030). Ponadto w piśmie z dnia 17 września 2015 r. pełnomocnik inwestora wskazał, że decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości stanowi tytuł prawny do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane, a realizacja inwestycji już się rozpoczęła. Inwestor uzyskał ponadto ostateczne decyzje o pozwoleniu na budowę dla części zamierzonego przedsięwzięcia. W ocenie Sądu, mimo, że wydane w stosunku do działek skarżącego pozostają ze sobą w ścisłym związku, w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzą okoliczności do przyznania skarżących ochrony tymczasowej. Należy mieć na względzie, że zaskarżoną decyzją zezwolono inwestorowi na zajęcie jedynie części nieruchomości skarżących (pasów technologicznych o wymiarach odpowiednio 70 x 37 m i 70 x 71 m). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie nie wskazano, jaką realną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może wywołać zaskarżona decyzja, zwłaszcza, że z akt administracyjnych wynika, że nad nieruchomościami skarżących mają przebiegać jedynie linie energetyczne. Skarżący nie powołali konkretnych argumentów mających świadczyć o zasadności wniosku o wstrzymanie. Ogólne powołanie się ścisły związek zaskarżonej decyzji z decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości jest, w ocenie Sądu, niewystarczające dla uwzględnienia wniosku. Skarżący nie wskazali m.in. w jaki sposób wykorzystywane są przedmiotowe działki, czy też w jaki sposób działanie inwestora spowoduje brak możliwości ich dotychczasowego wykorzystania. Inwestor natomiast wskazał, że uzyskał pozwolenie na budowę dla poszczególnych części inwestycji, wskazał także na ważny interes gospodarczy i społeczny, bowiem przedmiotowa inwestycja ma znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego [...] części Polski. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.