IV SA/Wa 2390/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Borkowska, Sędziowie asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. ref. Karolina Jóźwik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2020 r. sprawy ze skargi [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za odprowadzenie wód opadowych i roztopowych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2019 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie określił [...] Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...] opłatę stałą za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: W dniu [...] maja 2019 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na podstawie przepisu art. 271 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r., poz. 2268 ze zm.), dalej: "Prawo wodne" ustalił, w formie informacji rocznej nr [...],[...],[...][...]Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...], za okres 1 stycznia 2019 r. - 31 grudnia 2019 r. opłatę stałą w wysokości 177 zł za odprowadzanie do wód - wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Opłata stała została ustalona w oparciu o pozwolenie wodnoprawne udzielone przez Starostę [...] decyzją z [...] grudnia 2017 r., znak: [...]. [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], wnosząc reklamację, podniósł, że pozwolenie wodnoprawne udzielone przez Starostę [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...] zostało wygaszone decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] z [...] października 2018 r., znak: [...] i w związku z tym brak jest podstaw do ustalenia opłaty objętej informacją roczną nr [...],[...],[...] z [...] maja 2019 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie nie uznał reklamacji [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] i określił opłatę stałą w wysokości 177 zł za odprowadzanie do wód - wód opadowych i roztopowych. Organ ustalił, że powołana przez skarżącego decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] z [...] lutego 2018 r., znak: [...] wygasza inną decyzję Starosty [...] z dnia [...].02.2010 r., znak: [...] na odprowadzanie wód opadowych ze skrzyżowania w ulicy [...] w [...] do rzeki [...], a nie jak wskazał [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2017 r., znak: [...] na odprowadzanie wód z odcinka drogi w miejscowości [...] do rzeki [...], która aktualnie pozostaje w obrocie prawnym. Organ wskazał, że [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] korzysta z usługi wodnej na podstawie pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...] na odprowadzanie wód z odcinka drogi w miejscowości [...] do rzeki [...], co oznacza, że zgodnie z art. 298 pkt 1 Prawa wodnego obowiązany jest ponosić opłaty za usługi wodne. W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka obligująca Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] do wydania decyzji określającej wysokość opłaty stałej za okres 1 stycznia 2019 r. - 31 grudnia 2019 r., która wynosi 177 zł za odprowadzanie do wód - wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, albowiem reklamacja [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] nie została uznana za zasadną. Określenia wysokości opłaty stałej Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich dokonał w oparciu o art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego oraz § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. poz. 2502). Zgodnie z art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Z § 6 rozporządzenia w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne wynika, że jednostkowa stawka opłaty za usługi wodne za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych w formie opłaty stałej wynosi 2,50 zł na dobę za 1 m3/s za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych. Opłata stała została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej 2,50 zł, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych na podstawie pozwolenia wodnoprawnego (znak: [...] z [...] grudnia 2017 r.), w ilości 193,64 l/s wynoszącego po przeliczeniu 0,19364 m3/s. Skargę na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] z [...] lipca 2019 r. wniósł [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], zarzucając: 1) naruszenie przepisu naruszenie art. 7, art. 7a §1, art. 16 §1 i art. 19 K.p.a. na skutek: - braku rozważenia, że kwota wskazana w decyzji dotyczy pozwolenia wodnoprawnego [...] z [...] grudnia 2017 r. dot. zlewni w m. [...] do rzeki [...], a nie jak wskazano w uzasadnieniu m. [...] i rzeki [...], gdyż dla zlewni w [...] została naliczona w informacji nr [...] z [...]-05-2019 r., która była reklamowana z powodu wygaszenia decyzji z [...] (pozwolenia wodnoprawnego) - co doprowadziło do rozpatrzenia sprawy innej niż wskazana w zaskarżonej decyzji; - wydanie zaskarżonej decyzji bez wyjaśnienia podstawy prawnej 2) naruszenie prawa materialnego polegające na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu art. 272 ust. 17 w związku z art. 272 ust. 5 Prawa wodnego i uznanie że wysokość opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzonych wód, wyrażonej w m3, i czasu, tj. kwartału podczas gdy wskazany przepis stanowi o jednostce czasu jako latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności. Zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja narusza porządek prawny, gdyż organ administracji orzekł w sposób dowolny i niezgodnie ze stanem faktycznym. Kwota wskazana w decyzji dotyczy pozwolenia wodnoprawmego [...] z 2017-12-[...] dot. zlewni w m. [...] do rzeki [...], a nie jak wskazano w uzasadnieniu m. [...] i rzeki [...], gdy dla zlewni w [...] została naliczona w informacji nr [...] z [...]-05-2019 r. która była reklamowana z powodu wygaszenia decyzji z [...] (pozwolenia wodnoprawnego) - co doprowadziło do rozpatrzenia sprawy innej niż wskazana w zaskarżonej decyzji. Tym samym naruszono tożsamość przedmiotową sprawy i błędnie ustalono opłatę. Stosownie do art. 272 ust. 5 Prawa wodnego, wysokość opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzonych wód, wyrażonej w m3, i czasu, wyrażonego w latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności. Zdaniem skarżącego, organ winien wykazać istnienie urządzenia w granicach miasta. Przede wszystkim jednakże winien ustalić, że opłata od ilości rocznej tj. 12 040 m3 na dany rok, w odniesieniu do kwartału przypada jako ilość około 3040 m3. Jeżeli organ odnosi ilość wód do kwartału, to winien wskazywać ilość wód w danym kwartale, a nie okresie rocznym jak przyjął to w zaskarżonej decyzji organ. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest, wydana na podstawie art. 273 ust. 6 w związku z art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego, decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] lipca 2019 r. określająca [...] Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...] za okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. opłatę stałą za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych spływających z odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...]-[...]-[...] w miejscowości [...] do wód rzeki [...]. Opłaty za usługi wodne uiszcza się za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast (art. 268 ust. 1 pkt 3 Prawa wodnego). Wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast ustalają Wody Polskie oraz przekazują podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat za usługi wodne w formie informacji rocznej, zawierającej także sposób obliczenia tej opłaty. Stosownie do art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego, wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód- wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Z § 6 rozporządzenia w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne wynika, że jednostkowa stawka opłaty za usługi wodne za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych w formie opłaty stałej wynosi 2,50 zł na dobę za 1 m3/s za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych. W rozpoznawanej sprawie wysokość opłaty stałej została obliczona w oparciu o decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2017 r., [...] udzielającej [...] Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...] pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do wód rzeki [...] (dz. nr [...] ob. [...]) podczyszczonych wód opadowych i roztopowych z ujętego w system kanalizacji deszczowej odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...]-[...]-[...] w miejscowości [...]. W tym pozwoleniu wodnoprawnym określono maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód rzeki [...] na poziomie 193,64 l/s (po przeliczeniu 0,19364 m3/s). W konsekwencji opłata stała została obliczona prawidłowo jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty (2,50 zł), czasu wyrażonego w dniach (365 dni) i maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych na podstawie pozwolenia wodnoprawnego z [...] grudnia 2017 r. znak: [...] (193,64 l/s po przeliczeniu 0,19364 m3/s). Nietrafne są podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 7, 7a § 1, art. 16 § 1 i art. 19 K.p.a. Zdaniem skarżącego, doszło do rozpatrzenia sprawy innej niż wskazana w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do tak sformułowanych zarzutów, należy wskazać, że jakkolwiek na str. 1 decyzji z [...] lipca 2019 r. w części faktycznej tej decyzji omyłko (jednokrotnie) podano, że pozwolenie wodnoprawne udzielone przez Starostę [...] z [...] grudnia 2017 r. znak: [...]dotyczy odprowadzania wód opadowych ze skrzyżowania w ulicy [...] w [...] do rzeki [...], to jednak omyłka ta nie oznacza, że została rozpoznana inna sprawa niż wskazana w decyzji, a dotycząca pozwolenia wodnoprawnego, które zostało wygaszone. Z treści zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że dotyczy ona określenia [...] Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...] za okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. opłaty stałej za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych spływających z odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...]-[...]-[...] w miejscowości [...] do wód rzeki [...]. Z zaskarżonej decyzji i informacji rocznej jednoznacznie także wynika, że opłata stała została określona na podstawie pozwolenia wodnoprawnego z [...] grudnia 2017 r., [...]. Decyzja z [...] grudnia 2017 r. [...], w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do wód rzeki [...] (dz. nr [...] ob. [...]) podczyszczonych wód opadowych i roztopowych z ujętego w system kanalizacji deszczowej odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...]-[...]-[...] w miejscowości [...], nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Tym samym prawidłowo na jej podstawie została obliczona opłata stała za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych spływających z odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...]-[...]-[...] w miejscowości [...] do wód rzeki [...]. Decyzją z [...] października 2018 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wygasił decyzję Starosty [...] z [...] lutego 2010 r. znak [...] udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do wód rzeki [...] (dz. ewid.nr [...] ob. [...]) podczyszczonych wód opadowych i roztopowych z ujętego w system kanalizacji deszczowej odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...]-[...]-[...] w miejscowości [...]. Zarówno decyzja wygaszająca pozwolenie wodnoprawne z [...] lutego 2010 r., jak i to pozwolenie dotyczy innej sprawy i nie stanowiło w tej sprawie podstawy do nałożenia opłaty stałej. Niezrozumiałe są podnoszone w skardze zarzuty naruszenie prawa materialnego polegające na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu art. 272 ust. 17 w związku z art. 272 ust. 5 Prawa wodnego, który dotyczy opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych. Tymczasem zaskarżona decyzja dotyczy nałożenia opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych i w tej sprawie zarzucana przepisy nie mają zastosowania. Opłatę stałą ustala się na podstawie i na zasadach określonych w art. 273 ust. 6 w związku z art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze. zm.), oddalił skargę.