IV SA/Wa 2391/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2007 roku sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska odmówił B. B. przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie wstrzymania użytkowania instalacji eksploatowanych przez Z. sp. z o.o.. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, ze pismem z dnia 6 listopada 2006 r. skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Swą prośbę uzasadniła brakiem winy w uchybieniu terminowi. Zdaniem organu odwoławczego wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem przyczyny uchybienia terminu były przez nią zawinione. Organ odwoławczy uznał, że powodem uchybienia terminowi były względy ekonomiczne. W jego ocenie informacje o braku zwolnienia się z pracy, wysokie koszty zastępstwa procesowego czy okoliczność wykonywania pracy poza granicami Polski nie stanowią przesłanki przywrócenia terminu i braku winy. Podniósł, że w celu zachowania szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swoich spraw na terenie kraju strona powinna wyznaczyć pełnomocnika. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła B. B. podnosząc, że ustawa regulująca prawo doręczania i przyjmowania przesyłek ogranicza możliwość nadania odwołania z zachowaniem ustawowego terminu wyłącznie na Poczcie Polskiej jest niezgodne z Konstytucją RP - art. 36, 32 i 9, dodatkowo jest niezgodne z dyrektywą unijną o liberalizacji rozprowadzania korespondencji, które zobowiązuje Rzeczpospolitą Polską do udostępniania rynku pocztowego wszelkim polskim i zagranicznym dostawcom. Ponadto podniosła, że wniosła prośbę do Rzecznika Praw Obywatelskich aby zaskarżył do Trybunału Konstytucyjnego wskazaną ustawę. Wniosła, by Sąd z urzędu wystąpił o opinię do Trybunału Konstytucyjnego i sprawdził zgodność ustawy z prawem europejskim. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w postępowaniu o przywrócenie terminu nie ma znaczenia Sygn. akt IV SA/Wa 2391/06 miejsce złożenia wniosku, a jedynie uprawdopodobnienie, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy skarżącej. Na rozprawie przed Sądem skarżąca podniosła, że decyzję WIOŚ z dnia [...] czerwca 2006 r. została jej doręczona nieprawidłowo na adres jej zamieszkania w L., a w tej sytuacji termin do wniesienia odwołania od decyzji nie mógł biec od dnia odebrania przesyłki przez pełnomocnika, ale dopiero od dnia powzięcia wiadomości o tej decyzji - czyli jak wyjaśniła od dnia 6 lipca 2006 r. Jak podniosła, w dnia 11 lipca 2006 r. nadała w urzędzie pocztowym we W. odwołanie od wymienionej decyzji. Nie próbowała wysłać odwołania poprzez konsulat Ambasady Polskiej z powodu wysokich kosztów i krótkiego czasu pracy konsulatu. Powołała się na prawo europejskie regulujące swobodę przepływu usług pocztowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie może zostać uwzględniona, bowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Zarzuty skarżącej są niezasadne, a na tym etapie postępowania przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Przede wszystkim należy podnieść, że przesłankami przywrócenia terminu zgodnie z art. 58 § 1 i 2 kpa są złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie, że uchybienie terminowi było niezawinione, jednoczesne z wniesieniem prośby dopełnienie czynności, dla której określony był termin. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, zatem z tego wynika, że jeżeli któraś z nich nie pozostanie spełniona nie będzie możliwe skuteczne przywrócenie terminu. Zatem przedmiotem oceny przez organ powinna być tylko i wyłącznie stwierdzenie faktu czy wystąpiły łącznie wszystkie wymienione przesłanki skutkujące możliwością przywrócenia terminu. Sygn. akt IV SA/Wa 2391/06 W przedmiotowej sprawie przesłanki te nie wystąpiły łącznie, zatem zasadnie organ uznał, że nie ma podstaw do przywrócenia terminu. Jednak organ powinien był ograniczyć się jedynie do stwierdzenia, że wniosek skarżącej jest spóźniony, bowiem nie został złożony razem z odwołaniem od decyzji. Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła najpierw odwołanie od decyzji i organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. stwierdził przekroczenie terminu do wniesienia odwołania. Dopiero w dniu 8 listopada 2006 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym; dowód: - koperta w aktach sprawy) złożono wniosek o przywrócenie terminu. Tym samym należy stwierdzić, że skarżąca nie dopełniła przesłanek skutkujących możliwością skutecznego ubiegania się o przywrócenia terminu dla uchybionej czynności. Zatem organ naczelny w zaskarżonym postanowieniu zasadnie uznał, że nie zachodzą przesłanki dla przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności, jednak w uzasadnieniu decyzji niezasadnie rozstrzygał kwestie winy w przyczynach uchybienia terminu. Jak wcześniej wspomniano winien był ograniczyć się jedynie do stwierdzenia, że wniosek o przywrócenia terminu jest spóźniony, bowiem nie złożono go razem z odwołaniem. Jednak w ocenie Sądu nie jest to naruszenie, które mogłoby skutkować wyeliminowaniem postanowienia z obrotu prawnego. Odnosząc się do pozostałych podnoszonych przez skarżącą na rozprawie okoliczności, m.in. że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2006 r. nie została jej prawidłowo doręczona należy podnieść, że wywody te nie maja znaczenia w rozpatrywanej sprawie. Jak wcześniej wyjaśniono w niniejszym postępowaniu przedmiotem oceny jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że organy doręczały wszelką korespondencję na adres do doręczeń, który skarżąca sama wskazała. Również nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy podnoszone przez skarżącą kwestie dotyczące próby usprawiedliwiania i wyjaśnienia dlaczego nie zachowała ustawowego terminu dla wniesienia odwołania. Zarzuty te mogły być podnoszone w postępowaniu, które organ zakończył przywołanym wcześniej postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. stwierdzającym przekroczenie terminu do wniesienia odwołania. Jednak to postanowienie stało się ostateczne, poza tym nie jest ono przedmiotem kontroli Sądu. Sygn. akt IV SA/Wa 2391/06 Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze. zm.) orzeczono jak w sentencji.