IV SA/Wa 2392/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał,, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Anna Mruk, po rozpoznaniu w dniu 04 lipca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.K. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dn. 13 października 2005r. sygn. akt IV SA/Wa 303/05 p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 12 grudnia 2005 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. K. złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 303/05: (-) oddalającym skargę A.K. i S. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z dnia [...] września 2004 r. nr [...], (-) oddalającym wniosek w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny. Skarżąca wskazała, iż "podstawą prawną wznowienia jest art.273§2 p.p.s.a. w związku z art.183§2 ust.5 p.p.s.a., tj. strona skarżąca została pozbawiona możliwości obrony swych praw". Uszczegóławiając zarzuty skarżąca podniosła, iż wyrok z dnia 13 października 2005 r. jest stronniczy, a skarżąca została pozbawiona dostępu do niezawisłego, sprawiedliwego Sądu. Nieprawidłowości w wydaniu wyroku przez WSA skarżąca upatruje w następujących okolicznościach: (-) przed WSA zawisły następujące, łączące się ze sobą sprawy: IV SA/Wa 303/05, VI SA/Wa 148/05, VI SA/Wa 149/05, II SO/Wa 151/05, (-) Sąd pominął wniosek skarżącej z dnia 27 września 2005 r. w sprawie o sygn.akt IV SA/Wa 303/05 i z dnia 25 września 2005 r. w sprawie VI SA/Wa 149/05, (-) nie została merytorycznie i bezstronnie rozpoznana skarga strony z dnia 12 grudnia 2004 r., (-) Sąd pominął fakt, iż Główny Geodeta Kraju przedłożył Sądowi "matacze, fałszywe pismo z dnia 3 stycznia 2005 r.". Skarżąca wskazała, iż w tej sytuacji niezbędne jest uwzględnienie wniosku dowodowego skarżącej o ponowne pomiary jej działki. Konkludując skargę skarżąca wskazała, iż przywołane przez nią okoliczności świadczą bezspornie o pozbawieniu jej możności obrony i działania a Sąd "celowo ukrywał w/w fakty fałszerstwa dokumentacji geodezyjnej działki strony skarżącej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej "p.p.s.a." przewidują możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia sądowego, gdy zapadło ono z pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i jest rażąco sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy. Temu celowi ma służyć instytucja wznowienia postępowania, która ze swej istoty ma charakter wyjątkowy. Skarga o wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową w szczególności w tym znaczeniu, że może być oparta na wąsko określonych podstawach. Podstawy te są następujące: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art.271 pkt 1 p.p.s.a.); 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art.271 pkt 2 p.p.s.a.); 3) w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art.272§1); 4) jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art.273§1 pkt 1 p.p.s.a.); 5) jeżeli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art.273§1 pkt 2 p.p.s.a.); 6) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art.273§2 p.p.s.a); 7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art.273§3 p.p.s.a). Zgodnie z art.277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art.280§1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy (art.281 p.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości to, iż skarga A. K. wniesiona została w przepisanym terminie. Wniesiono ją bowiem przed upływem trzech miesięcy od daty otrzymania przez skarżącą odpisu wyroku z dnia 13 października 2005 r. wraz z uzasadnieniem. Skargę należało jednakże odrzucić, albowiem wskazane w niej okoliczności nie spełniają kryteriów ustawowych przesłanek wznowienia postępowania, przytoczonych przez Sąd powyżej. Sąd stwierdza powyższe pomimo tego, iż literalnie rzecz ujmując skarżąca powołała się na dwie przesłanki do wznowienia postępowania sądowego, tj. po pierwsze – na art.273§2 p.p.s.a. (Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu), po drugie – na pozbawienie możliwości obrony swych praw (wprawdzie strona błędnie wskazała na przepis art.183§2 ust.5 p.p.s.a., nie znajdujący się w Dziale VII p.p.s.a. "Wznowienie postępowania", niemniej "pozbawienie możliwości obrony swych praw" można potraktować jako "pozbawienie możności działania" w rozumieniu art.271 pkt 2 p.p.s.a.). Samo powołanie się na okoliczności, które teoretycznie mogą stanowić podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego nie oznacza jednakże automatycznie o dopuszczalności takiego wznowienia. Okoliczności wskazane w skardze muszą się bowiem potwierdzić. Powyższe nie ma miejsca w rozpatrywanej sprawie. Po pierwsze nie zachodzi w niej sytuacja, o której mowa w art.273§2 p.p.s.a., albowiem po zapadnięciu wyroku WSA z dnia 13 października 2005 r. nie zostały wykryte żadne okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu. Chodzić by tu mogło tylko o takie fakty lub dowody, które wprawdzie istniały w dacie wyrokowania ale były zarówno Sądowi, jak i skarżącej nie znane a o ich istnieniu skarżąca powzięła wiadomość dopiero po wydaniu wyroku. Nie powołując się na takie nowe fakty lub dowody, skarżąca zarzuca jedynie, iż Sąd wadliwie ocenił materiał dowodowy sprawy i nie uwzględnił jej wniosku o dokonanie ponownego pomiaru działki. Tego typu zarzuty winny być jednak podnoszone w skardze kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 13 października 2005 r., nie zaś w skardze o wznowienie postępowania. Nie jest także uprawnione twierdzenie skarżącej, iż w postępowaniu sądowym zakończonym wyrokiem NSA została ona pozbawiona możności działania. Akta sądowe wskazują bowiem ponad wszelką wątpliwość, iż możność taką w pełni skarżącej zagwarantowano. Dowodzą tego w szczególności takie okoliczności, jak: złożenie przez skarżącą w toku postępowania wielu pism procesowych, zwolnienie jej oraz S. K. od kosztów sądowych w zakresie częściowym, prawidłowe zawiadomienie obojga skarżących o terminie posiedzenia sądu (rozprawy) poprzedzającego wydanie orzeczenia. W związku z powołaniem się przez skarżącą na sfałszowanie dokumentacji geodezyjnej, na której oparto zarówno decyzje administracyjne, jak i wyrok Sądu, jak też na to, iż "Sąd celowo ukrywał fakty fałszerstwa dokumentacji geodezyjnej działki strony skarżącej" należy stwierdzić, iż niniejszym skarżąca podnosi zarzut popełnienia przestępstwa przez organy administracji oraz przez Sąd. Abstrahując od całkowitej gołosłowności powyższych twierdzeń należy powtórzyć, iż zgodnie z art.273§1 pkt 1 i 2 p.p.s.a można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego także na tej podstawie, iż: 1)orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Powyższe przesłanki powołać można jednakże tylko wtedy gdy fakt popełnienia przestępstwa (podrobienia lub przerobienia dokumentu, celowego posłużenia się dokumentem podrobionym lub przerobionym) został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Warunki te nie zostały w sprawie spełnione. W tej sytuacji Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie zachodzi brak jakiejkolwiek podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w trybie przepisów Działu VII p.p.s.a. Z tego tytułu wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art.281 p.p.s.a.