IV SA/Wa 2392/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rząsa, , po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu opłat geodezyjnych postanawia odrzucić skargę Pismem z 15 lipca 2016 r. skarżący – K. D. reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę na decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu opłat geodezyjnych. W skardze wskazał, że zaskarża "...czynność Starosty [...] polegającą na nieuprawnionej odmowie dokonania zwrotu [...] kwoty [...], odpowiadającej nienależnie uiszczonym opłatom geodezyjnym". W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stwierdzić należy, że pomimo sformułowania skargi jako skargi na "...czynność Starosty [...] polegającą na nieuprawnionej odmowie dokonania zwrotu [...] kwoty [...], odpowiadającej nienależnie uiszczonym opłatom geodezyjnym" K. D. zaskarżył w istocie do sądu administracyjnego decyzję organu I instancji – Starosty [...] z [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu opłat geodezyjnych. Należy podkreślić, że od ww. decyzji Starosty [...] służyło skarżącemu, zgodnie z art. 127 § 1 i 2 oraz art. 129 k.p.a. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], za pośrednictwem Starosty [...], w terminie 14 dni od daty doręczenia ww. decyzji, nie zaś skarga do sądu administracyjnego. O sposobie, terminie i trybie wniesienia odwołania skarżący został prawidłowo pouczony w treści decyzji organu I instancji. Skarżący z powyższego uprawnienia skorzystał, co wynika zarówno z treści skargi jak i odpowiedzi na skargę. Należy podkreślić, że jeśli skarżący odmiennie ocenił charakter rozstrzygnięcia Starosty [...] z [...] kwietnia 2016 r., winien podnieść swoje zarzuty w przysługującym mu odwołaniu, nie zaś składać skargę na jak to określił "...czynność Starosty [...] polegającą na nieuprawnionej odmowie dokonania zwrotu [...] kwoty [...], odpowiadającej nienależnie uiszczonym opłatom geodezyjnym". W świetle art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest oczywiste, że aktem lub czynnością w rozumieniu tego przepisu nie może być decyzja administracyjna. W konsekwencji uznać należy, iż wniesiona przez K. D. skarga na decyzję organu I instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak sentencji.