IV SA/Wa 24/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: I. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić w niniejszej sprawie dla skarżącego adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. M. C. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że jest osobą bezrobotną, nie otrzymuje żadnej pomocy finansowej, nie posiada ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego. Skarżący, wobec uzyskania odmownej decyzji o udzieleniu mu zezwolenia na zamieszkanie na terytorium RP na czas oznaczony, nie ma możliwości zarobkowania, nie uzyskuje również wpływów z innych tytułów, nie posiada także majątku oraz oszczędności. Wnioskodawca w piśmie z dnia 8 lutego 2013 r. oświadczył, że koszty jego bieżącego utrzymania pokrywa w chwili obecnej w całości znajomy, u którego mieszka. Wskazał, że znajomy rozumie w jak ciężkiej sytuacji się znalazł, dlatego zapewnia mu bezpłatne zamieszkanie i wyżywienie. W związku z tym nie ponosi on żadnych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem. Z dołączonego zaświadczenia o prowadzeniu rachunku w Banku Millenium S.A. wynika, że saldo na koncie skarżącego w okresie od dnia 7 listopada 2012 r. do dnia 7 lutego 2013 r. wynosiło 0 zł. Stwierdzono, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz piśmie z dnia 8 lutego 2013 r. uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca utrzymuje się dzięki pomocy znajomego, u którego czasowo zamieszkuje. Pomimo, że nie prowadzą oni wspólnego gospodarstwa domowego, znajomy skarżącego udziela mu doraźnej pomocy, zaspokajając jego podstawowe potrzeb życiowe, takie jak wyżywienie, czy ubranie. Nie pobiera on również od skarżącego opłaty związanych z utrzymaniem mieszkania. Wskazane okoliczności potwierdzają, że skarżący nie posiadając żadnych dochodów nie jest w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie. W sytuacji bowiem, gdy skarżący nie dysponuje jakimikolwiek zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, które mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, a jedyne źródło jego utrzymania stanowi doraźna pomoc osoby bliskiej, nie ulega wątpliwości, że nie jest on w stanie wygospodarować środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności brak jakichkolwiek dochodów oraz majątku, który mógłby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.