IV SA/Wa 240/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2015 r. sprawy ze skargi Prezydenta W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w jakiej utrzymała w mocy pkt II oraz pkt III decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]; 2. w pozostałej części skargę oddala; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego Prezydenta W. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...].08.2014 r. Wojewoda [..] - po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta W. reprezentowanego przez p.o. Naczelnika Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy W. - utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...].01.2014 r., nr [...] stanowiącą o zwrocie niepodzielnie na rzecz M. R., L. P., G. Z. i W. B. części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul. [..], oznaczonej na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nr [...], [...] w dniu [...].07.2013 r. jako projektowana działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,0115 ha z obrębu [...], która powstała w wyniku podziału działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] o ogólnej powierzchni 0,0279 ha oraz o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako projektowana działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,0164 ha z obrębu [...], która powstała w wyniku podziału działki ewidencyjnej nr [..] z obręb [...] o ogólnej powierzchni 0,0279 ha, a nadto rozstrzygała o wysokości zwaloryzowanego odszkodowania, które będzie podlegało zwrotowi, ustalając termin jego wpłaty. Ponadto odmawiała zwrotu działki nr [...] z obrębu [...] o pow. 0,0279 ha. Starosta [...] (dalej zwany Starostą) wydając kwestionowane rozstrzygnięcie ustalił, że tylko na części wywłaszczonej nieruchomości tj. na projektowanej działce nr [...] został zrealizowany cel wywłaszczenia zatem zwrotowi podlega pozostała część dawnej działki nr [...]. Stanowisko to podzielił organ odwoławczy. Podał, że decyzją Prezydium Rady Narodowej m. W. z dnia [...].02.1972 r. nieruchomość o pow. 0,0501 ha z nieruchomości o pow. ogólnej 0,1003 ha oznaczona wówczas jako działka ewidencyjna nr [...] "W." została wywłaszczona w trybie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1961 r. nr 18 poz. 94). Zgodnie z zaświadczeniem Sądu Rejonowego dla W. .z dnia [...]..07.1997 r. stanowiła własność E. F.. Zgodnie z decyzją lokalizacyjną nr [...] z dnia [...].10.1970 r. o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji przedmiotowa nieruchomość została przeznaczona pod budowę osiedla mieszkaniowego "M.". Pismem z dnia [...].08.2002 r. G. Z. wystąpiła o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości, a w dniu [...].10.2002 r. wniosek o zwrot złożyli M. R., L. P. i W. B.. Krąg następców prawnych ustalono na podstawie złożonych postanowień spadkowych. Bezspornie stwierdzono, że M. R., L. P., G. Z. i W. B. są osobami uprawnionymi do żądania zwrotu przedmiotowej nieruchomości. Wojewoda [...], jako organ właściwy do załatwienia sprawy zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], wyznaczył Starostę [...]. Jak wynika z ustaleń organu pierwszej instancji, wywłaszczonej nieruchomości odpowiadają obecnie działki nr [...], [...] i [...] z obrębu [...]. Niniejsza sprawa obejmuje zatem część wniosku o zwrot dawnej działki nr [...], a mianowicie działkę oznaczoną obecnie jako nr [...] z obręb [...], o powierzchni 0,0279 ha, która z mocy prawa z dniem [..].05.1990 r. stała się własnością Dzielnicy Gminy [...] (decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].12.1997 r.) i obecnie stanowi własność m. W.. Organ odwoławczy potwierdził, że działka nr [...] z obrębu [...] znajduje się w granicach terenu objętego decyzją nr [...] z dnia [...].10.1970 r. o lokalizacji inwestycji ustalającą lokalizację budowy osiedla "M.". Teren objęty przedmiotową decyzją lokalizacyjną został oznaczony na mapie nr [...]. Przeprowadzone oględziny przedmiotowej nieruchomości potwierdziły, że na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] znajduje się droga osiedlowa, wjazd na nieruchomość przy ul. [..], trawniki i latarnia. Ponadto stwierdzono, że część ww. działki została wgrodzona do nieruchomości prywatnej przy ul. [...] i obsadzona krzewami iglastymi. Udostępnione przez Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. zdjęcia lotnicze z dnia [..].11.1976 r. (4 lata od wywłaszczenia) oraz z dnia [...].05.1982 r. (po 10 latach od wywłaszczenia) potwierdzają, że cel wywłaszczenia został zrealizowany częściowo tj. w zakresie wybudowania drogi osiedlowej. Cel wywłaszczenia jakim była budowa miejsc postojowych w północno wschodniej części działki nr [...] z obrębu [...] nie został zrealizowany. Wojewoda nadmienił, że w przypadku wydzielenia części nieruchomości na potrzeby zwrotu wywłaszczonej nieruchomości nie wydaje się decyzji o zatwierdzeniu podziału. Ostateczna decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości zatwierdza jednocześnie jej podział - art. 96 ust. Ib ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (zwanej dalej ugn). Ostateczna decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości jedynie zatwierdza podział, który zaprojektowano tylko i wyłącznie w celu zindywidualizowania i określenia przedmiotu zwrotu. Zastrzeżenie warunku dostępu zwracanej nieruchomości do drogi publicznej - w decyzji o zwrocie nieruchomości - nie jest w ocenie Wojewody możliwe. Wojewoda podał także, iż przy określaniu wartości nieruchomości przyjmuje się stan nieruchomości z dnia wywłaszczenia oraz stan nieruchomości z dnia zwrotu, nie uwzględniając skutków wynikających ze zmiany przeznaczenia w planie miejscowym i zmian w otoczeniu nieruchomości. Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, że Starosta [...] prawidłowo ustalił krąg stron postępowania. Spółdzielni Mieszkaniowej "K." nie przysługuje interes prawny, o jakim mowa w art. 28 K.p.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy Spółdzielnia Mieszkaniowa "K." nie posiada statusu najemcy, dzierżawcy bądź biorącego w użyczenie nieruchomość podlegającą zwrotowi. Wskazał też, że w myśl art. 156 ust. 3 ugn operat szacunkowy może być wykorzystany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154. Stosownie zaś, do art. 140 ust. 4 ugn, w razie zmniejszenia się albo zwiększenia wartości nieruchomości wskutek działań podjętych bezpośrednio na nieruchomości po jej wywłaszczeniu, odszkodowanie, ustalone stosownie do ust. 2, pomniejsza się albo powiększa o kwotę równą różnicy wartości określonej na dzień zwrotu. Przy określaniu wartości nieruchomości przyjmuje się stan nieruchomości z dnia wywłaszczenia oraz stan nieruchomości z dnia zwrotu, nie uwzględniając skutków wynikających ze zmiany przeznaczenia w planie miejscowym i zmian w otoczeniu nieruchomości. Wojewoda nadmienił, że w sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania rzeczoznawca majątkowy E. J. w operacie szacunkowym z dnia [...].09.2013 r. określiła wartość rynkową prawa własności projektowanej działki nr [...] z obrębu [...] na kwotę 186 070 zł, a kwota zwaloryzowanego odszkodowania na dzień [...].09.2013 r. wyniosła 193 zł. Rzeczoznawca majątkowy do wyceny nieruchomości gruntowej zastosowała podejście porównawcze, metodę porównywania parami. Obliczona przez eksperta wartość rynkowa zmieściła się w przedziale cenowym cen rynkowych nieruchomości podobnych, ustalonym w trakcie analizy rynku. Wartość nie odbiega znacząco od cen uzyskanych za nieruchomości o podobnej lokalizacji i od średniej ceny nieruchomości uzyskanej z rynku lokalnego. W ocenie Wojewody [...], prawidłowość sporządzenia operatu szacunkowego w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości. Przedmiotowy operat jest logiczny, spójny i wiarygodny oraz zawiera wszystkie wymagane prawem, elementy. Wobec tego w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 137 ust. 1 ugn, uzasadniające zwrot części wywłaszczonej nieruchomości. We wniesionej skardze Prezydent m. W. zaskarżył decyzję Wojewody [...] z dnia [...].08.2014 r. w części orzekającej o utrzymaniu w mocy decyzji organu I. instancji - Starosty [...] z dnia [...].01.2014 r. co do zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości, położonej w W. przy ul, [...], oznaczonej jako projektowana działka ewidencyjna Nr [...], a także zwrotu na rzecz m. W. odszkodowania w wysokości 193,00 zł, ustalonej w skarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: 1/ naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, t. j. naruszenie art. 136 i 138 § 2 K.p.a. przez przyjęcie, że zastosowano właściwą podstawę prawną do zwrotu projektowanej działki ewidencyjnej [...], oraz że prawidłowo została wyliczona wysokość odszkodowania, którego zwrot należy się m. W. od spadkobierców poprzednich właścicieli; 2/ naruszenie przepisów prawa materialnego przez ich wadliwe zastosowanie tj.: art. 96 ust. 1, ust. 1b, ust. 3, art. 136 ust. 3 oraz 137 ust. 1, art. 141, art. 142 ust. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518, ze zm.) przez przyjęcie przez organ wydający zaskarżoną decyzję, że przepisy te mogły stanowić podstawę do orzekania w przedmiocie złożonego wniosku przez wnioskodawców w okolicznościach sprawy, t.j., zwrotu projektowanej działki ewidencyjnej Nr [...] ze zobowiązaniem spadkobierców poprzednich właścicieli do zwrotu m. W. zwaloryzowanego odszkodowania w wys. 193,00 zł; 3/ naruszenie przez organ wydający zaskarżoną decyzję art. 93 ust 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami/ Dz. U. z 2014r., poz. 518 ze zm./ przez jego niezastosowanie w sprawie; 4/ naruszenie art. 156 § 1 pkt, 5 K.p.a. przez wydanie rozstrzygnięcia, pomimo niewykonalności decyzji w dniu jej wydania i trwałego charakteru niewykonalności tej decyzji, bez podjęcia innych czynności prawnych w sprawie; 5/ naruszenie art. 28 K.p.a., przez nie włączenie do postępowania w charakterze strony Spółdzielni Mieszkaniowej "K,". W konkluzji Prezydent m. W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji we wskazanej części oraz decyzji organu I. instancji - Starosty [...]z dnia [...].01.2014 r. również w tej części, bądź o stwierdzenie nieważności decyzji organu I. i II. instancji w tej części. Strona skarżąca stwierdziła, że ustawowe wyłączenie wydawania decyzji o zatwierdzeniu ewidencyjnego podziału nieruchomości oznacza jedynie wyłączenie prowadzenia procedury podziałowej kończącej się decyzją, której jedynym przedmiotem jest zatwierdzenie podziału. Zdaniem Prezydenta m. W., nie ma znaczenia w jaki sposób będzie dokonana procedura podziału nieruchomości (czy na podstawie art. 96 ust. 1 czy też art. 96 ust. 6 ugn), bowiem w każdym przypadku celem podziału ewidencyjnego jest wyodrębnienie w ramach jednej nieruchomości, co najmniej dwóch działek, mogących w przyszłości stanowić odrębne nieruchomości. Podział ewidencyjny nieruchomości służy zatem dokonaniu następnie podziału prawnego lub wieczystoksięgowego. W tej sytuacji ustawowe kryterium dostępności wydzielonych działek gruntu do drogi publicznej, określone w art. 93 ust. 3 ugn, jest wynikiem istnienia takiego wymogu w przepisach powszechnie obowiązującego prawa w zakresie planowania przestrzennego i prawa budowlanego właśnie dla zachowania bezkonfliktowego dostępu do obiektów wznoszonych na takiej nieruchomości, bądź do samego gruntu tej nieruchomości w jakikolwiek inny sposób zagospodarowanej. W celu prawidłowego określenia wysokości odszkodowania, które w związku ze zwrotem wywłaszczonej nieruchomości powinno zostać zwrócone na rzecz m. W. w pierwszej kolejności należało, w ocenie Strony skarżącej dokonać waloryzacji całości odszkodowania wypłaconego przy wywłaszczaniu nieruchomości, a nie tylko ekwiwalentu za grunt, jak to zostało uczynione w przedmiotowej sprawie. Prezydent m. W. wyraził pogląd, że niedopuszczalne jest obliczanie zwaloryzowanego odszkodowania tylko w odniesieniu do części przypadającej za grunt z pominięciem odszkodowania za roślinność i zabudowania (w związku z tym, że w tej części nieruchomości nie było zabudowań, a ówczesna roślinność już nie istnieje). Konieczne jest przeprowadzenie porównania dzisiejszej wartości nieruchomości według jej stanu na dzień wywłaszczenia i na dzień dzisiejszy. Ewentualne istniejące w dniu wywłaszczenia nakłady na nieruchomości mogą prowadzić do zwiększenia dzisiejszej wartości nieruchomości, mogą być one całkowicie obojętne dla wartości nieruchomości, ale również mogą pomniejszać tę wartość. Tym samym przy obliczaniu zwaloryzowanego odszkodowania należy waloryzować odszkodowanie za całość, a nie tylko część za grunt. Podniósł, że Wojewoda M. działając w sprawie jako organ odwoławczy, pomimo zarzutów podniesionych przez Prezydenta m. W. w odwołaniu nie zweryfikował zarzutów odwołującego się od decyzji organu I. instancji i nie przeprowadził dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów, bądź ich zweryfikowania poprzez dopuszczenie innych dowodów, albo przez uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem Prezydenta m. W., decyzja jest faktycznie niemożliwa do wykonania, bo bez podjęcia innych czynności prawnych w sprawie, w celu wykonania decyzji, jak ustanowienie służebności w celu umożliwienia zwróconej nieruchomości dostępu do drogi publicznej, decyzja będzie praktycznie niewykonalna, a jej niewykonalność ma charakter trwały. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga została oparta na uzasadnionych podstawach. Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest nadto związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd orzekający w niniejszej sprawie, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji - w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy - doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci nieuprawnionego zastosowania art. 138 § 1 K.p.a. oraz zaniechania zastosowania art. 136 K.p.a., a w efekcie brak właściwego wyjaśnienia sprawy w oparciu o art. 7 i art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a., w zw. z art. 15 K.p.a. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie bezsporna jest okoliczność, iż cel wywłaszczenia w północno - wschodniej części działki nie został zrealizowany. Nie wybudowano na tym terenie miejsc postojowych, które miały zostać wykonane z płyt betonowych sześciobocznych. Działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] w części północno-wschodniej stanowi teren niezagospodarowany, nieurządzony, na którym ustawiane były okresowo duże pojemniki na śmieci, wokół których mieszkańcy osiedla wyrzucali nie tylko śmieci ale również gruz i stare, zniszczone meble. Na części działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], tj. pomiędzy drogą osiedlową a nieruchomością przy ul. [...], wybudowany został z płyt betonowych sześciobocznych wjazd na posesję znajdującą się pod wskazanym powyżej adresem. Zauważyć należy, iż tego wjazdu nie przewidywał ani plan realizacyjny osiedla ani też decyzja lokalizacyjna Nr [...], wydana w dniu [...] października 1970 roku przez Wydział Architektury, Nadzoru Budowlanego i Geodezji Prezydium Rady Narodowej W., znak: [...].. Ponadto część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], położona pomiędzy drogą osiedlową, a budynkiem mieszkalnym o adresie ul. [...], została wgrodzona do nieruchomości prywatnej i obsadzona krzewami iglastymi. Wobec tego, również w ocenie Sądu, przesłanka "zbędności" opisana w art. 137 ust. 1 ugn w przedmiotowej sprawie nastąpiła, co uzasadniało orzeczenie o zwrocie części działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]. Reasumując, w wyniku podziału służącego wydzieleniu działki, która winna zostać zwrócona, powstały dwie działki: projektowana działka nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 0,0115 ha oraz projektowana działka nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 0,0164 ha. Zwrotowi podlegała projektowana działka nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 0,0115 ha, która odpowiada części wywłaszczonej nieruchomości, położonej w Warszawie przy dawnej ul. [...], na której cel wywłaszczenia nie został zrealizowany. Sąd podziela zarzut skargi, że nie zostało ustalone, czy operat szacunkowy, sporządzony w celu ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczoną wówczas nieruchomość, określił jej wartość z uwzględnieniem nie tylko ceny gruntu, ale również istniejącej wówczas zabudowy i nasadzeń (por. operat szacunkowy z lipca 1971 r., protokół inwentaryzacyjny z 12.02.1971 r., elaborat szacunkowy nieruchomości z kwietnia 1971 r. oraz elaborat szacunkowy upraw wieloletnich z kwietnia 1971 r.). Jeśli tak, to rzeczoznawca majątkowy ustalając wartość zwaloryzowanego odszkodowania, podlegającego zwrotowi na rzecz miasta W., odpowiadającego wartości części zwracanej wywłaszczonej nieruchomości, byłby zobowiązany - przy waloryzacji - do uwzględnienia wszystkich tych elementów, a nie jedynie wartości gruntu podlegającego zwrotowi. Wojewoda [...] powinien zatem wyjaśnić, dlaczego nie doszło do uwzględnienia wartości ewentualnej zabudowy (choćby części ogrodzenia), jeśli zlokalizowana była na przedmiotowym terenie w dniu wywłaszczenia oraz istniejących nasadzeń, jeśli można udokumentować, że w dacie wywłaszczenia znajdowały się na zwracanej części tej nieruchomości (por. operat szacunkowy sporządzony dnia [...] września 2013 roku, przez rzeczoznawcę majątkowego E. J., nr uprawnień [...]). Ze sporządzonego na potrzeby niniejszego postępowania operatu szacunkowego nie wynika, aby rzeczoznawca majątkowy poddał waloryzacji cokolwiek ponad wartość wywłaszczonego gruntu. Z treści zaś operatu nie sposób wywieść dlaczego pominął kwestię zabudowy oraz nasadzeń. Zarzuty tej treści podniesiono wprawdzie dopiero w skardze, ale organ odwoławczy, będąc zobowiązany do ponownego wnikliwego rozpoznania sprawy w jej całokształcie w myśl art. 15 K.p.a., powinien w trybie art. 136 K.p.a. przeprowadzić uzupełniające postępowanie wyjaśniające w tej kwestii i zwrócić się w tym przedmiocie do rzeczoznawcy majątkowego o zajęcie stanowiska, czego zaniechał. Ewentualne uwzględnienie wskazanych składników w wycenie miałoby wpływ (choć niewielki) na wysokość podlegającego zwrotowi zwaloryzowanego odszkodowania. Bez dogłębnego wyjaśnienia wskazanych kwestii, prawidłowość ustalonej wysokości zwaloryzowanego odszkodowania, określonej na kwotę 193,00 zł, budzi wątpliwości. W ocenie Sądu, wskazane uchybienie obowiązkowi dokładnego ponownego wyjaśnienia sprawy w jej całokształcie mogło mieć zatem istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślenia natomiast wymaga, że skoro zwrotowi podlegała część wywłaszczonej nieruchomości, wbrew wywodom skargi, rzeczoznawca majątkowy nie był zobowiązany do waloryzacji całego wówczas wypłaconego odszkodowania. I tak z treści dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy oraz z Planu ogólnego zagospodarowania terenu osiedla M. , Założenia techniczno - ekonomiczne oraz z Z.T.E. Drogi i ukształtowanie terenu, sporządzonych w 1971 roku, wynika, że w centralnej części działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] miała zostać zrealizowana droga osiedlowa, natomiast w północno - wschodniej części działki - miejsca postojowe. Wskazany Plan ogólny zagospodarowania terenu osiedla M. został zatwierdzony decyzją Wydziału Architektury, Nadzoru Budowlanego i Geodezji Prezydium Rady Narodowej m. W. z dnia [...] lipca 1971 roku, znak: [...]. Działka nr [...] z obrębu [...] znajduje się w granicach terenu objętego decyzją nr [...] z dnia [...].10.1970 r. o lokalizacji inwestycji ustalającą lokalizację budowy osiedla "M.". Teren objęty przedmiotową decyzją lokalizacyjną został zaś oznaczony na mapie nr [...]. Zachodziły wobec tego przesłanki do zastosowania art. 137 ust. 1 pkt 2 ugn. Nadto ostateczna decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości zatwierdza jednocześnie jej podział - art. 96 ust. 1b ugn. Wobec tego w przypadku wydzielenia części nieruchomości na potrzeby zwrotu wywłaszczonej nieruchomości nie wydaje się decyzji o zatwierdzeniu podziału, a ostateczna decyzja o nabyciu własności lub użytkowania wieczystego albo ostateczna decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości jedynie zatwierdza podział, który zaprojektowano tylko i wyłącznie w celu zindywidualizowania i określenia przedmiotu zwrotu. Do tej sytuacji nie znajduje zatem zastosowania art. 93 ust. 3 oraz art. 99 ugn. Co do zarzutu skargi, z którego wynika, że Spółdzielni Mieszkaniowej "K." bezzasadnie została pominięta w tym postępowaniu, choć przysługiwał jej przymiot strony, należy zauważyć, że jest to ewentualna przesłanka wznowieniowa, której jednak Sąd nie uwzględnia na wniosek innego podmiotu. Z informacji posiadanych przez Sąd w dacie orzekania wynika, że postępowanie w sprawie o zasiedzenie z jej wniosku w dalszym ciągu nie zostało zakończone. Nie jest też trafne stanowisko Strony skarżącej, że zaskarżona decyzja jest niewykonalna i jej niewykonalność ma charakter trwały. Strona upatrywała tego w przekonaniu, że bez podjęcia innych czynności prawnych w sprawie w celu wykonania decyzji, jak ustanowienie służebności w celu umożliwienia zwróconej nieruchomości dostępu do drogi publicznej, decyzja będzie praktycznie niewykonalna. Mając na uwadze, że nieruchomość wywłaszczona, podlegająca zwrotowi w części lub całości, nie musi mieć w decyzji o zwrocie zagwarantowanego dostępu do drogi publicznej, Sąd także tan zarzut skargi uznał za nietrafny. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1. i 2. sentencji. Orzekając w punkcie 2. sentencji Sąd uwzględnił, że zgodnie z art. 200 ustawy, w przypadku uwzględnienia skargi, skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wobec tego w zw. z art. 205 § 2 cyt. ustawy, zasądzono koszty postępowania sądowego, na które składał się wpis od skargi w wysokości 200 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł. Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku, ponownie rozpoznając sprawę należy zastosować się do wskazań i oceny prawnej w nim zawartych.