IV SA/Wa 2401/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska o rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na orzeczenie K. S.A. w W. z dnia [...] lutego 2012 r. sygn. akt [...] l.dz. [...] w przedmiocie zastosowania stadionowego zakazu klubowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu S. W. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. Decyzją Klubu Piłkarskiego [...] W. z [...] stycznia 2012 r. I.dz. [...] zastosowano wobec S. W. stadionowy zakaz klubowy do końca sezonu 2011/2012 (art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. Nr 62, poz. 504 ze zm.). S. W. - działając zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. decyzji - wniósł odwołanie od decyzji z [...] stycznia 2012 r. Orzeczeniem z [...] lutego 2012 r. K. S.A. utrzymała w mocy decyzję Klubu Piłkarskiego [...] z [...] stycznia 2012 r. I.dz. [...] o zastosowaniu stadionowego zakazu klubowego. Orzeczenie to zostało doręczone pełnomocnikowi S. W. w dniu 5 marca 2012 r. (dowód: potwierdzenie odbioru - k. 78-79 akt sądowych). W dniu 19 marca 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) S. W. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do K. S.A. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie orzeczenia K. S.A. z [...] lutego 2012 r. (dowód: potwierdzenie nadania - k. 84 akt sądowych). Wezwanie strony pozostało bez odpowiedzi. W dniu 11 maja 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie K. S.A. w W. z dnia [...] lutego 2012 r. sygn. akt [...] I.dz. [...] w przedmiocie zastosowania stadionowego zakazu klubowego (dowód: potwierdzenie nadania - k. 85 akt sądowych). Sąd zważył co następuje: W ocenie Sądu skarga podlega odrzuceniu, albowiem została złożona z uchybieniem terminu. Instytucję tzw. zakazu klubowego reguluje art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. Nr 62, poz. 504 ze zm.). Zgodnie z jego treścią organizator meczu piłki nożnej (w tym przypadku Klub [...]) może stosować zakaz klubowy, polegający na zakazie uczestniczenia w kolejnych imprezach masowych przeprowadzanych przez organizatora meczu piłki nożnej, nakładany przez tego organizatora na osobę, która dopuściła się naruszenia regulaminu obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej (ust. 1). Zakaz klubowy, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również kolejnych imprez masowych przeprowadzanych z udziałem drużyny organizatora rozgrywanych poza siedzibą organizatora, i może być nakładany za naruszenie regulaminu obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej prowadzonej z udziałem drużyny tego organizatora (ust. 1a). Okres obowiązywania zakazu klubowego nie może być dłuższy niż 2 lata od dnia jego wydania (ust. 2). Organizator meczu piłki nożnej, w terminie 7 dni od dnia zastosowania zakazu klubowego, informuje o tym osobę, której ten zakaz dotyczy. Informacja określa okres obowiązywania zakazu uczestnictwa tej osoby (ust. 3). Od zastosowania przez klub zakazu klubowego, o którym mowa w ust. 1, osobie ukaranej służy prawo do złożenia odwołania do właściwego podmiotu prowadzącego rozgrywki (ust. 4), Jeżeli zakaz klubowy, o którym mowa w ust. 1, został zastosowany przez związek sportowy lub podmiot prowadzący rozgrywki jako organizatora meczu piłki nożnej, wówczas osobie ukaranej służy prawo wniesienia do tego podmiotu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (ust. 4a). Związek sportowy lub podmiot prowadzący rozgrywki określa formę, tryb i termin złożenia odwołania, o którym mowa w ust. 4, lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4a, a także tryb i termin ich rozpatrywania, w swoim regulaminie wewnętrznym (ust. 5). Orzeczenie właściwego podmiotu prowadzącego rozgrywki wydane na skutek wniesienia odwołania, o którym mowa w ust. 5, jest ostateczne (ust. 8). Zgodnie z przepisami Regulaminu wewnętrznego Ekstraklasy S.A. w sprawie postępowania odwoławczego od zastosowanego przez kluby Ekstraklasy zakazu klubowego, organem właściwym do rozpoznania odwołania od zastosowanego przez klub Ekstraklasy zakazu klubowego jest K. S.A. (pkt 1). Przewodniczący K. dla rozpoznania poszczególnych spraw może wyznaczyć trzyosobowy skład orzekający spośród członków Komisji wyznaczając równocześnie jego przewodniczącego. W takim wypadku wyznaczony skład ma uprawnienia Komisji (pkt 2). Osoba ukarana składa na piśmie odwołanie od zastosowanego zakazu klubowego bezpośrednio do Ekstraklasy S.A. w terminie 7 dni od doręczenia przez klub informacji o zastosowanym zakazie klubowym (pkt 3). Skargę do sądu administracyjnego - stosownie do dyspozycji art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a.] - można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie [...]. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W myśl art. 53 § 1 i 2 w związku z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2). Nadto zgodnie natomiast z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy zaskarżone orzeczenie K. S.A. z [...] lutego 2012 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 marca 2012 r. Od tego też dnia rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 53 § 1 P.p.s.a.), który upłynął w dniu 4 kwietnia 2012 r. Skarżący skargę wniósł w dniu 11 maja 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), czyli po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, stąd skarga podlega odrzuceniu. Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2012 r. sygn. akt I OSK 2220/12, wydanym w niniejszej sprawie, "formą, w ramach której orzeka się o zakazie klubowym, jest orzeczenie. W ramach postępowania w przedmiocie zakazu klubowego, zgodnie z art. 4 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie przesądza to jednak o braku możliwości zaskarżenia wskazanego orzeczenia w przedmiocie zakazu klubowego. Orzeczenie to nie jest decyzją w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Stanowi jednakże inny niż określone w pkt 1-3 art. 3 § 2 P.p.s.a. akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Mimo, że omawiane orzeczenie stanowi inny niż określony w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a. akt z zakresu administracji (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.), to w sprawie niniejszej nie znajduje zastosowania art. 52 § 3 P.p.s.a. (i w konsekwencji art. 53 § 2 P.p.s.a.), albowiem ustawa szczególna, tj. ustawa o bezpieczeństwie imprez masowych, przewiduje określony środek zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, w postaci odwołania (art. 14 ust. 4 tej ustawy). Skoro tak, to złożenie przez stronę w dniu 19 marca 2012 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa orzeczeniem K. S.A. z [...] lutego 2012 r. pozostaje bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na to orzeczenie. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.