IV SA/Wa 2401/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-09-04
Skład orzekający: Michał Majcher
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać uwzględniony, jeśli strona nie przedstawiła na wezwanie sądu dodatkowych dokumentów potwierdzających jej sytuację majątkową i rodzinną?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uwzględniony, jeśli strona, wezwana do przedstawienia dodatkowych dokumentów potwierdzających jej sytuację majątkową i rodzinną, nie wykonała tego wezwania. Brak przedstawienia wymaganych informacji uniemożliwia sądowi ocenę rzeczywistego stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych, co jest warunkiem koniecznym do przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
M. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję o wymeldowaniu. Po uzupełnieniu wniosku, sąd uznał przedstawione informacje za niewystarczające i wezwał skarżącą do przedstawienia dodatkowych dokumentów dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów, wydatków oraz sytuacji majątkowej osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżąca nie wykonała wezwania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
W piśmie z dnia 10 kwietnia 2018 r. M. P. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
W dniu 5 czerwca 2018 r. Skarżąca uzupełniła brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy i złożyła go na urzędowym formularzu.
W złożonym formularzu o przyznanie prawa pomocy podała, że obecnie nie pracuje, niedawno skończyło się jej świadczenie rehabilitacyjne, od wielu lat leczy się.
Podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z rodzicami oraz bratem. Nie posiada oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Zamieszkuje w domu o pow. 262 m2. Wskazała, ze rodzima utrzymuje się z renty ojca (1028 zł), renty matki (708 zł) oraz wynagrodzenia brata (4000 zł). Jako zobowiązania i stałe wydatki podała: kredyt hipoteczny – 1500 zł, leki – 200 zł, pożyczki – 422 zł, prąd – 240 zł, inne media – 280 zł, podatki – 1028 zł rocznie.
Jako że oświadczenie Skarżącej uznano za niewystarczające, w piśmie z dnia 13 lipca 2018 r. wezwano ją do nadesłania, w terminie 14 dni:
a) wyciągów z posiadanych przez nią rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,
b) wyciągów z posiadanych przez T. P., E. P. M. P.– jako pozostających z M. P. we wspólnym gospodarstwie domowym - rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,
b) informacji czy przyznano jej świadczenie rehabilitacyjne i nadesłanie stosownego dokumentu,
c) kopii dokumentów potwierdzających ponoszenie wydatków (za media, koszty leczenia, ogrzewanie itp.) za ostatnie 3 miesiące,
d) informacji, czyją własnością jest dom o pow. 262 m2, oraz kto spłaca kredyt hipoteczny w wysokości 1500 zł.
e) informacji na jaki cel zostały zaciągnięte pożyczki (422 zł) i kiedy nastąpi spłata ostatniej raty.
Wezwanie to doręczono wnioskodawczyni w dniu 1 sierpnia 2018 r. Pozostało jednak bez odpowiedzi.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej jako P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II 2006 r.; str. 554).
Skarżąca w niniejszej sprawie została wezwana do podania dodatkowych informacji, oprócz tych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, które pozwoliłyby ocenić jej rzeczywistą sytuację majątkową. Zgodnie bowiem z art. 255 P.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącej w dniu 1 sierpnia 2018 r. Pozostało bez odpowiedzi.
Wobec odmowy udostępnienia informacji na temat swojego stanu majątkowego – do czego Wnioskodawczyni, na podstawie art. 255 P.p.s.a. była zobowiązana, Referendarz nie miał możliwości dokonania oceny faktycznej jej sytuacji majątkowej.
Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami oraz bratem. Dlatego wezwanie dotyczące wykazania sytuacji majątkowej dotyczyło również tych osób, bowiem dopiero wykazanie, że ani samodzielnie, ani przy pomocy rodziny, strona postępowania nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, pozwala rozstrzygnąć o możliwości przyznania pomocy z budżetu państwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2014 r., sygn. I FZ 407/14). Uchylając się od złożenia pełnego oświadczenia dotyczącego stanu majątkowego, Wnioskodawczyni uniemożliwiła ocenę swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Dlatego prawo pomocy nie mogło zostać przyznane.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło