IV SA/Wa 2408/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: 1) zwolnić A. M. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla A. M. radcę prawnego. Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany, A. M. złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie może podjąć pracy. W związku z decyzją, będącą przedmiotem niniejszej skargi, A. M. jest uprawniony do otrzymywania pomocy socjalnej udzielanej cudzoziemcom w procedurze uchodźczej w wysokości 25 zł dziennie tylko przez okres 2 miesięcy. Skarżący wynajmuje mieszkanie wraz z siostrą i matką za 1150 zł miesięcznie. Skarżący, jego siostra i matka otrzymują po 775 zł miesięcznie z tytułu pomocy społecznej. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę dane zawarte we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Łączny dochód rodziny wynosi ok. 2325 zł. Jest to pomoc socjalna udzielana cudzoziemcom ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, z tym , że skarżący ma prawo do tej pomocy w okresie 2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji ostatecznej w sprawie nadania statusu uchodźcy, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 18 września 2012 r. (art. 74 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r., j. t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 680). Po opłaceniu kosztów wynajmu mieszkania (1150 zł), na utrzymanie pozostaje ok. 390 zł na osobę. Zatem, mimo, że skarżący wraz z osobami pozostającymi z nim we wspólnym gospodarstwie domowym w chwili obecnej posiadają środki finansowe, to z uwagi na ich miesięczną wysokość oraz charakter (czasowa pomoc socjalna udzielana cudzoziemcom w trakcie procedury uchodźczej), należało uznać, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.