IV SA/Wa 2409/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. K. o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. K. z Kancelarii Adwokackiej, przy ul. [...] lok. [...] w W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 219,60 złotych (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 złotych (sto osiemdziesiąt), tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) . Wnioskiem z dnia 22 stycznia 2007 roku, skarżący W. S.zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata. Wyznaczony w sprawie adwokat na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 2 lipca 2007 roku wniósł o zwrot kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu, oraz oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone przez skarżącego. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2007 roku Sąd oddalił skargę W. S., a także przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata K. K. kwotę 240 zł wraz z należnym podatkiem VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną z dnia 22 września 2007 roku, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów procesowych według norm przepisanych, w postępowaniu kasacyjnym, gdyż koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części. W uzasadnieniu wyroku z dnia 18 grudnia 2008 roku oddalającym skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż kwestię przyznania wynagrodzenia adwokatowi powinien rozstrzygnąć Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z uwagi na przyznanie przez ten Sąd prawa pomocy. Do protokołu rozprawy przed sądem drugiej instancji pełnomocnik z urzędu zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej : P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: rozporządzenie. Zgodnie z § 19 pkt. 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit a. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c. powoływanego rozporządzenia wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie adwokat brał udział zarówno w postępowaniu przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji. Jednakże w wyroku z dnia 2 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził na rzecz adwokata wynagrodzenie w kwocie 240 zł wraz z należnym podatkiem VAT za udzielenie pomocy prawnej z urzędu. Z uwagi na to, że pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sadu Administracyjnego, oraz reprezentował swojego mocodawcę na rozprawie przed sądem drugiej instancji, na podstawie §18 ust. 1 pkt 2 lit. a, Sąd zobowiązany jest wypłacić adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, tj. 180 złotych. Zgodnie z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte w całości ani w części – na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.