IV SA/Wa 241/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2010 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia T. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] lutego 2009r., znak: [...], odmawiające uzgodnienia realizacji inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego oraz czterech budynków gospodarczych wraz z infrastrukturą techniczną, na działce ewidencyjnej nr [...], położonej na terenie wsi P., gmina B., w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "P.", obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "P." ([...]) oraz obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty "P." ([...]), postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie przed organem pierwszej instancji. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach faktycznych: w dniu [...] września 2004r. Wójt Gminy B. wydał decyzję nr [...], o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz czterech budynków gospodarczych wraz z przyłączami infrastruktury we wsi P. Gmina B. Decyzja ta stała się ostateczna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 wznowiło postępowanie w sprawie wydania warunków zabudowy dla wskazanej inwestycji oraz wyznaczyło Wójta Gminy B. do przeprowadzenia postępowania w trybie art. 149 § 2 k.p.a. Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] października odmówił uchylenia decyzji własnej. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B., decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2007r. stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy B., odmawiającej uchylenia decyzji własnej o ustalenie warunków zabudowy dla ww. inwestycji. Mając na względzie powyższe, pismem z dnia [...] stycznia 2008r., Wójt Gminy B. zwrócił się do Wojewody [...] przedkładając, celem uzgodnienia w zakresie przepisów o ochronie przyrody, decyzję o warunkach zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Wojewoda odmówił uzgodnienia, uzasadniając swą odmowę tym, że planowana inwestycja może pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych i roślinnych i jest sprzeczna z zapisami obszaru Natura 2000. W wyniku odwołania spółki T. .- Minister Ochrony Środowiska, decyzją z dnia [...] listopada 2008r. nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...], przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W czasie trwania postępowania uzgodnieniowego weszły w życie nowe przepisy regulujące powyższe kwestie — ustawa z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, ze zm.) i art. 147 tej ustawy wprowadził zmianę w art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którą decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub o warunkach zabudowy, wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska — w odniesieniu do innych niż wymienione w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 168 ust. 2 powołanej ustawy, niezakończone postępowania administracyjne w zakresie zadań i kompetencji podlegających przekazaniu na podstawie ustawy ooś toczą się nadal przed organami, które te zadania i kompetencje przejęły. Doszło więc do przejścia z mocy prawa kompetencji z jednego organu na drugi. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r., znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. odmówił uzgodnienia realizacji inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego oraz czterech budynków gospodarczych wraz z infrastrukturą techniczną, na działce ewidencyjnej nr [...], położonej na terenie wsi P., gmina B. Na powyższe postanowienie zażalenie z dnia [...] marca 2009 r. wniosła T. Spółka z o.o. Po dokonaniu analizy materiału dowodowego, Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzje o warunkach zabudowy oraz o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydawane były po uzgodnieniu z wojewodą, w odniesieniu do innych niż wymienione w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. W przedmiotowej sprawie wymagane było zatem uzgodnienie wydane w trybie ww. ustawy w związku z położeniem planowanej inwestycji w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "P.", obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "P." ([...]) oraz obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty "P." ([...]). Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, uznał iż w świetle stanowiska judykatury, użyty w art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zwrot "po uzgodnieniu" rozumieć trzeba w ten sposób, że organ prowadzący postępowanie główne przygotowuje projekt rozstrzygnięcia, na którego podjęcie musi uzyskać przyzwolenie organu współdziałającego. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził zatem, iż przedłożenie do uzgodnienia wydanej już decyzji o warunkach zabudowy, występującej w obrocie prawnym, a nie jej projektu, wykracza poza zakres dyspozycji art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tym samym, postępowanie uzgodnieniowe mające za przedmiot decyzję, a nie jej projekt było prowadzone bez podstawy prawnej. Pismem z dnia [...] stycznia 2010r. spółka T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2009r. W uzasadnieniu skargi spółka podniosła, iż w jej ocenie Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska niesłusznie i zbyt zawężająco zinterpretował przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 53 ust 4) stojąc na stanowisku, że w aktualnym stanie prawnym niedopuszczalnym jest opiniowanie istniejącej decyzji o warunkach zabudowy. Pogląd ten nie jest racjonalny i prawdziwy, albowiem ustawodawca, przy konstruowaniu systemu prawnego wprowadził system naprawczy decyzji obarczonych wadą. W przedmiotowej sprawie wznowiono postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] września 2004r. albowiem decyzja ta obarczona jest jedną z wad, wymienionych w art. 145 § 1 ust 6 k.p.a tj "decyzja została wydana bez wymaganego prawem stanowiska innego organu". Tak więc, wójt Gminy nie miał innej możliwości, jak tylko prowadzić postępowanie naprawcze. I nieuprawnionym jest pogląd GDOŚ, że nie mógł opiniować decyzji, albowiem wznowienie postępowania należy rozumieć, jako ponowne prowadzenie postępowania, w aktualnym stanie prawnym, obowiązującym w dniu uprawomocnienia się decyzji, tak jakby decyzja ta nie została jeszcze wydana. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podtrzymując stanowisko co do braku podstaw prowadzenia postępowania uzgodnieniowego, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 152, poz. 1269 ze. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 w/w ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż wydane ono zostało z naruszeniem prawa, uzasadniającym konieczność jego uchylenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska uchylające postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] lutego 2009 r., odmawiające uzgodnienia realizacji inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego oraz czterech budynków gospodarczych wraz z infrastrukturą techniczną, na działce ewidencyjnej nr [...], położonej na terenie wsi P., gmina B., w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "P.", obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "P." ([...]) oraz obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty "P." ([...]), i umarzające postępowanie przed organem pierwszej instancji. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stanął na stanowisku, iż z uwagi na zrealizowanie przedmiotowej inwestycji w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, brak jest podstaw do dokonywania uzgodnień w zakresie ochrony środowiska w odniesieniu do tej inwestycji. W ocenie Sądu stanowisko organu odwoławczego nie zasługuje na aprobatę i pozostaje w sprzeczności z obowiązującymi przepisami. Bezsporny w sprawie jest fakt, iż inwestycja której ma dotyczyć uzgodnienie środowiskowe została zrealizowana w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] września 2004r., znak: [...], na podstawie której Starosta H. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2005r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, studni kopanej, zbiornika szczelnego na nieczystości płynne oraz czterech budynków gospodarczych na terenie działki nr geod. [...], położonej we wsi P., gmina B. Decydujące jednak znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma fakt, iż postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy B. o warunkach zabudowy z dnia [...] września 2004r. Istotą postępowania wznowieniowego natomiast jest stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadą. W przedmiotowej sprawie podstawę wznowienia stanowił art.149 § 2 pkt 6 k.p.a. zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. W postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy B. o warunkach zabudowy z dnia [...] września 2004r., z uwagi na położenie działki na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu "P." przed jej wydaniem nie uzyskano stanowiska konserwatora przyrody. Obecnie działka inwestycyjna znajduje się również w obszarze Natura 2000 "P." ([...]) oraz mającym znaczenie dla Wspólnoty "P." ([...]),. Wobec powyższego Wójt Gminy B. prowadzący wznowione postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy, zobowiązany był wystąpić do organów z zakresu ochrony środowiska o dokonanie przez te organy uzgodnienia co do możliwości realizacji wskazanej inwestycji na przedmiotowym terenie na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dlatego też nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, iż postępowanie uzgodnieniowe mające za przedmiot decyzję, a nie jej projekt było prowadzone bez podstawy prawnej. Podstawę prowadzenia takiego postępowania przewidują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Mając na uwadze, iż przedmiotem zaskarżenia było postanowienie o charakterze procesowym, na obecnym etapie postępowania Sąd za przedwczesne uznał ustosunkowanie się co do zarzutów skargi dotyczących postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie Sąd - działając w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a. - zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym zwrot uiszczonego wpisu sądowego (który w niniejszej sprawie wynosił 100 zł), a także postanowił o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie przepisu art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust.2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02.163.1349 z późn. zm).