IV SA/Wa 241/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2013 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...]listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi cofnął zezwolenie tego organu na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin Ukorzeniacz [...]. Wnioskiem z dnia [...] października 2012 r. R.C. zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez R. C. orzekł o utrzymaniu w mocy ww. decyzji. W uzasadnieniu Minister wskazał, iż środek ochrony roślin Ukorzeniacz [...] został dopuszczony do obrotu zezwoleniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Nr R-2/2005 z dnia 17 stycznia 2005 r., wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 12 lipca 1995 r. o ochronie roślin uprawnych (Dz. U. z 2002 r. nr 171 poz. 1398 ze zm.) w związku z art. 113 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 1849, ze zm.). Ze względu na niespełnienie warunków określonych w art. 2 ust. 1 rozporządzania, wykonawczego Komisji (UE) nr 787/2011 z dnia 5 sierpnia 2011 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej kwas 1-naftylooctowy, zgodnie z rozporządzeniem Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środek ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 540/2011 i decyzji Komisji 2008/941/WE (Dz. Urz. UE L 203 z 6.08.2011 str.16) przedmiotowe zezwolenie decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr [...] z dnia [...] października 2012 r. zostało cofnięte. Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. R.C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonych decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1. art. 51 ust. 1 pkt 2b w zw. z art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku ochronie roślin w związku z wydaniem decyzji z pominięciem faktu uniemożliwienia skarżącemu przedstawienia Ministrowi Rolnictwa w wymaganym terminie: badań, informacji oraz ocen dotyczących tożsamości właściwości substancji aktywnej, potwierdzających, że substancja ta nie różni się odnośnie stopnia czystości i rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji; 2. art.52 ust.2 ustawy o ochronie roślin poprzez jego niezastosowanie; 3. przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności: art. 7, 8, 9 oraz 77 k.p.a. poprzez niedostrzeganie słusznego interesu przedsiębiorcy, nieudzielanie wyjaśnień i odpowiedzi na zapytania oraz przekazanie z opóźnieniem (po wszczęciu postępowania administracyjnej w przedmiocie cofnięcia zezwolenia) informacji stanowiących podstawę dotyczące ubiegania się przez skarżącego o przedłużenie zezwolenia na okres niezbędny do przedstawienia badań i dokumentacji. W uzasadnieniu skarżący rozwinął powyższe zarzuty. Dodatkowo swoje stanowisko przedstawił w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. , poz. 270 ze zm.). Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o powyższe kryteria Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Środek ochrony roślin Ukorzeniacz [...] został dopuszczony do obrotu zezwoleniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., wydanym na podstawie art. 14 ust, 2 ustawy z dnia 12 lipca 1995 r .o ochronie roślin uprawnych (Dz. U, z 2002 r, nr 171 poz. 1398 ze zm.) w związku z art. 113 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 1849, ze zm.). Ze względu na niespełnienie warunków określonych w art. 2 ust. 1 rozporządzania, wykonawczego Komisji (UE) nr 787/2011 z dnia 5 sierpnia 2011 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej kwas 1 - naftylooctowy, zgodnie z rozporządzeniem Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 540/2011 i decyzji Komisji 2008/941/WE (Dz. Urz. UE L 203 z 6.08.2011 str.16) przedmiotowe zezwolenie decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr [...] z dnia [...] października 2012 r. zostało cofnięte. Zgodnie z treścią art. 117 ust. 2 pkt. 1 ustawy o ochronie roślin, podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania, zawierającego substancją aktywną dopuszczoną do stosowania w środkach ochrony roślin przez Komisją Europejską jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości substancji aktywnej, potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji. Stosownie zaś do treści art. 51 ust.1 pkt 2 lit. b) jeżeli ww. dokumentacja nie zostanie przedłożona, minister właściwy ds. rolnictwa cofa zezwolenie na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin. Na podstawie przepisów art. 2 ust. 1 ww. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 787/2011 państwa członkowskie zostały zobowiązane w terminie do 30 czerwca 2012 r. do dokonania przeglądu obowiązujących zezwoleń na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających substancję czynną kwas 1-naftylooctowy i w razie potrzeby zmiany lub cofnięcia tych zezwoleń. Przed upływem tego terminu państwa członkowskie zostały zobowiązane w szczególności do weryfikacji, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do wymienionego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku oraz czy posiadacz zezwolenia dysponuje dokumentacją spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz. Urz. WE L 230 z 19.08.1991 r., z późn. zm.) albo ma do niej dostęp zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1-4 tej dyrektywy j oraz w art. 62 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1107/2009 (WE) z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L z 24.11.2009.r str.1). Załącznik nr 2 do dyrektywy 91/414/EWG został zaimplementowany do polskiego porządku prawnego poprzez załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie zakresu badań informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny (Dz. U. Nr 100, poz. 839 oraz z 2006 r. Nr 133, poz. 937), zaś w chwili obecnej kwestie te regulowane są rozporządzeniem Komisji (UE) nr 544/2011 z dnia 10 czerwca 2011 r. wykonującym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107)2009 w odniesieniu do wymogów dotyczących danych dla substancji czynnych (Dz. Urz. UE L 155 z 11.06.2011 str. 67), które zastąpiło załącznik nr 2 do dyrektywy 91/414/EWG. W związku z powyższym, zezwolenie na dopuszczenie do obrotu i stosowania ochrony roślin Ukorzeniacz [...] podlegało weryfikacji pod kątem spełniania przez nie wymagań ww. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 787/2011, w szczególności pod kątem wykazania, że posiadacz zezwolenia R.C. posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy Rady 91/414/EWG dla substancji czynnej kwas 1-naftylooctowy produkcji R.C. albo ma do niej dostęp zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1-4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Jak wynika z akt sprawy R.C. nie wykazał, iż posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy Rady 91/414/EWG albo ma do niej dostęp zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust.1-4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W odniesieniu do substancji czynnej kwas 1-naftylooctowy, termin przedstawienia dokumentacji dla substancji czynnej wynika z terminu wyznaczonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 787/2011, który przed jego upływem zobowiązuje państwa członkowskie do przeglądu istniejących zezwoleń pod kątem spełniania przez nie wymogów ww. rozporządzenia i upływał z dniem 1 stycznia 2012 r. W związku z nieprzedstawieniem wymaganej dokumentacji, pismem z dnia [...] lutego 2012 r. strona została zawiadomiona o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia przedmiotowego zezwolenia i poinformowana o możliwości złożenia wyjaśnień. Decyzją z dnia z dnia [...] października 2012 r. Minister cofnął zezwolenie na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin Ukorzeniacz [...]. Mając powyższe na uwadze, a w szczególności zaś przepisy art. 51 ust. 1 pkt 2 lit.b) ustawy o ochronie roślin, zobowiązujące ministra właściwego ds. rolnictwa do cofnięcia zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin w przypadku nieprzedstawienia przez posiadacza zezwolenia dokumentacji, o której mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, nie można zgodzić się z zarzutem naruszenia przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowień tych artykułów w odniesieniu do postępowania administracyjnego związanego z cofnięciem zezwolenia nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin Ukorzeniacz [...], jako że podstawą cofnięcia ww. zezwolenia były zapisy rozporządzania wykonawczego Komisji (UE) nr 787/2011, nie zaś zapisy ustawy o ochronie roślin. Sąd nie podzielił zarzutu niezastosowania art. 52 ust. 2 powołanej wyżej ustawy o ochronie roślin i nieuwzględnienie przez Ministra Rolnictwa możliwości zmiany dotychczasowego zezwolenia w celu wydłużenia terminu na przedstawienie wyników badań, o których mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin. Przepis art. 52 ust.2 ustawy o ochronie roślin, ma zastosowanie w sytuacji, gdy wnioskodawca ubiega się o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin na okres kolejnych 10 lat. Jeżeli w trakcie prowadzonej oceny przedłożonych przez posiadacza zezwolenia wyników badań, informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin oraz jego substancji czynnej, upływa termin ważności zezwolenia, minister właściwy ds. rolnictwa może przedłużyć ważność zezwolenia do czasu zakończenia tej oceny. W przypadku środka ochrony roślin Ukorzeniacz [...] powyższy artykuł nie ma zastosowania, gdyż podmiot, który uzyskał przedmowie zezwolenie nie wykazał, że w odniesieniu do zawartej w środku ochrony roślin substancji czynnej kwas 1-naftylooctowy produkcji R.C. posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy Rady 91/414/EWG albo niej dostęp zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1-4 tej dyrektywy oraz 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. R.C. nie przedłożył wyników badań, informacji i danych dotyczących, substancji czynnej kwas 1-naftylooctowy produkcji PPH H. R. C., zawartej w środku, spełniającej wymagania załącznika nr II do dyrektywy 91/414/EWG. Nie jest również prowadzone postępowali w przedmiocie ponownego dopuszczenia do obrotu środka ochrony roślin Ukorzeniacza [...]. Sąd nie podzielił również zarzutu naruszenia art. 7, 8, 9 oraz 77 k.p.a Jak wyjaśnił Minister substancja czynna kwas 1-naftylooctowy została objęta programem oceny substancji czynnych przez Komisję Europejską zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1112/2002 z dnia 20 czerwca 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady realizacji czwartego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz. U. UE L 16S.| z 27.06.2002 r. str.14). W związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Cypru, Litwy. Łotwy, Estonii, Węgier, Malty, Polski, Słowacji i Słowenii, Komisja Europejska przyjęła rozporządzenie Komisji (WE) 2229/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 379 z 24.12.2004 r. str 13). W wyniku tych działań stworzono producentom z nowych krajów członkowskich możliwość zgłoszenia zainteresowania udziałem w czwartym etapie programu oceny substancji, które znajdowały się na rynku nowych państw członkowskich przed dniem 1 maja 2004 r. i które nie były objęte programem oceny przez Komisję Europejską. Jak wyjaśnił Minister z dostępnych Ministerstwu Rolnictwa i Rozwoju Wsi informacji wynika, że R.C. notyfikował Komisji, innym podmiotom zgłaszającym chęć udziału w procedurze oceny danej substancji oraz Francji jako wyznaczonemu przez Komisję państwu sprawozdawcy, wolę udziału w programie oceny ww. substancji czynnej. R.C.mimo podjętych działań nie przekazał wymaganej dokumentacji zgodnie z przepisami art. 6 rozporządzenia 2229/2004. Tym samym R.C. nie uczestniczył w procedurze oceny ww. substancji czynnej, natomiast jej ocena została przeprowadzona przez Komisję Europejską, na podstawie badań przedłożonych przez inny podmiot oraz na jego koszt. Odnosząc się do zarzutu braku informacji na temat zakresu dokumentacji szczegółowej dla substancji czynnej kwas 1-naftylooctowy Minister wyjaśnił, że zakres szczegółowej dokumentacji dla substancji czynnych obecnie uregulowany jest rozporządzeniem Komisji (UE) nr 544/2011 z dnia 10 czerwca 2011 r. wykonującym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wymogów dotyczących danych dla substancji czynnych (Dz. Urz. UE L 155 z 11.06.2011 str. 67), które zastąpiło załącznik nr 2 do dyrektywy 91/414/EWG oraz implementujące je do polskiego porządku prawnego rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie zakresu badan informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny (Dz. U. Nr 100, poz. 839 oraz z 2006 r. Nr 133, poz. 9371). W związku z powyższym należy podkreślić, że zakres wymaganej dokumentacji dla substancji czynnej był powszechnie znany i łatwo dostępny. Nie jest prawdą argumentacja strony, wskazująca że złożenie wymaganej dokumentacji zostało jej uniemożliwione przez brak informacji ze strony francuskiego urzędu właściwego ds. rejestracji środków ochrony roślin i oceny substancji czynnych czy też Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. R.C. miał możliwość zapoznania się z informacjami nt. przebiegu procesu oceny substancji czynnej kwas 1-naftylooctowy za pośrednictwem informacji publikowanych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności tj. raportu z oceny substancji aktywnej czy też wnioskami EFSA. Minister wyjaśnił ponadto, że w prowadzonej w 2008 r. korespondencji z R. C., dotyczącej ww. substancji czynnej, Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi szczegółowo informowało stronę o statusie prac związanych z dopuszczeniem do stosowania w środkach ochrony roślin substancji czynnej kwas 1-naftylooctowy oraz o obowiązkach posiadaczy zezwoleń na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin z tą substancją czynną (pismo znak [...] z dnia [...] lutego 2008 r., pismo znak [...] z dnia [...] lipca 2008 r. oraz pismo znak [...] z dnia [...] października 2008 r.). Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.