IV SA/Wa 2410/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2015 r. sprawy ze skargi B. L. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz B. L. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. nr [...], na podstawie art. 134 w zw. ze 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. D.U. z 2000 r. Nr, 98, poz. 1071 ze zm.), w związku z zażaleniem B.L. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 2 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej wraz z infrastrukturą na działce o nr ew. [...], obręb [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Organ ustalił, że przedmiotowe postanowienie o odmowie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy zostało wydane [...] kwietnia 2015 r. Jego doręczenie nastąpiło 27 kwietnia 2015 r. Inwestorka B.L. wniosła zażalenie 7 maja 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc po 7 dniowym terminie o jakim mowa w art. 141 § 1 K.p.a. Inwestorka nie złożyła wniosku o jego przywrócenie. W związku z tym na podstawie art. 134 K.p.a. organ stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła B.L. dalej skarżąca. Zarzuciła: - naruszenie art. 134 K.p.a. poprzez wadliwe ustalenie daty doręczenia decyzji tj. 27 kwietnia 2015 r. podczas gdy miało to miejsce 30 kwietnia 2015 r. w związku z czym nie uchybiała terminowi do wniesienia zażalenia. -art. 42 K.p.a. poprzez stwierdzenie o skuteczności doręczenia na adres Urzędu Gminy [...], podczas gdy taki sposób doręczenia nie wynika z K.p.a. -art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. polegające na braku przeanalizowania znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej, w tym podpisu osoby odbierającej korespondencję, adresu wskazywanego przez skarżącą we wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia. W związku z tym wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu wskazała, że organ nie poczynił ustaleń co do prawidłowości doręczenia skarżącej postanowienia. Doręczenie nastąpiło do Urzędu Gminy [...] listem zwykłym w dniu 30 kwietnia 2015 r. Takiego sposobu doręczenia nie przewidują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, który w art. 42 wskazuje na konieczność doręczania korespondencji w pierwszej kolejności na adres domowy. Skarżąca ani nie mieszka w Urzędzie Gminy [...] ani nawet tam nie pracuje, nie wskazywała takiego adresu dla doręczeń. Taki sposób doręczenia uzasadnia twierdzenie, że termin do dokonania czynności tj. wniesienia zażalenia nie rozpoczął biegu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w zaskarżonej decyzji i wskazując, że skierowanie pisma do skarżącej na adres Urzędu Gminy wynikało z wcześniejszego doręczenia jej zawiadomienia z 20 kwietnia 2015 r. na ten adres. Skarżąca mimo tego nie podjęła działań mających na celu wyeliminowania tych nieprawidłowości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej (postanowienia). Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. W ocenie sądu organ dopuścił się przede wszystkim naruszenia 134 k.p.a., ponieważ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sytuacji w której, z uwagi na wadliwe "doręczenie" decyzji 7 dniowy termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu. Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminowi wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. wymaga ustalenia czy odwołujący przekroczył termin z art. 141 § 1 K.p.a. Jak trafnie wywodzi skarżąca adresem jej zamieszkania jest Z. [...] poczta P. Taki adres wskazała we wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i nigdy go nie zmieniała. W związku z tym organ nie miał żadnego prawa aby kierować korespondencję na adres inny niż wskazany przez skarżącą. Nie zasługują na uwzględnienie tłumaczenia organu, że jedno z przesyłek została odebrana przez skarżącą w innym miejscu i dlatego należało w dalszej kolejności kierować przesyłki pod ten adres, skoro skarżąca nie deklarowała zmiany adresu. Wysyłanie korespondencji na ulicę [...] nie wynika z żadnej wiarygodnej informacji pochodzącej od skarżącej i było samodzielnym działaniem organu, nie znajdującym umocowania w żadnym przepisie prawa. Zwrócić należy także uwagę, że przesyłka z dnia 27 kwietnia 2015 r. (k 14), także została wysłana na ten adres i nie odebrała jej skarżąca, tego rodzaju doręczenie nie było zatem skuteczne. W tych okolicznościach nie było podstaw do uznania za skutecznie doręczonego postanowienia w dniu 27 kwietnia 2015 r. Przesyłka skierowana była na adres przy ulicy [...] a odebrana nie przez skarżącą (jak błędnie na niej zakreślono rubrykę o doręczeniu "adresatowi", tylko osobie o imieniu M. (nazwisko nieczytelne). Ustalenia organu w zakresie ustalenia prawidłowości adresu na jaki należy kierować korespondencję były zatem błędne – co stanowi o naruszeniu przez organ art. 42 § 1, 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. a w konsekwencji art. 134 K.p.a. Wobec tego, że skarżąca przyznała, że otrzymała przesyłkę 30 kwietnia 2015r. należy przyjąć, że termin do złożenia zażalenia rozpoczął w tym dniu bieg i upływał 7 maja 2015 r. co czyni zażalenie, wniesione w tym dniu za wniesione w ustawowym terminie. Z tych względów Wojewódzki uznał, że zaskarżone postanowienie należało uchylić. Brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności postanowienia ponieważ naruszenie prawa wynikało z wadliwej oceny materiału dowodowego a nie z rażącego naruszenia prawa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ rozpozna zażalenie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U. z 2012, poz. 270), dalej p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a