IV SA/Wa 2413/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia nieodpłatnie prawa własności działki gruntu - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] maja 2012 roku Starosta M. – po rozpatrzeniu wniosku T. C. o zwrot działki dożywotnio użytkowanej, odmówił przeniesienia nieodpłatnie prawa własności działki nr [...] o powierzchni 0,46 ha położonej w obrębie T., gmina S. na rzecz T.C. Jednocześnie organ umorzył postępowanie w sprawie nieodpłatnego przeniesienia prawa własności działki nr [...] o pow. 0,66 ha i działki nr [...] o pow. 0,66 ha, położonych jak wyżej. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że decyzją Naczelnika gminy S. z dnia [...] grudnia 1977r. gospodarstwo rolne T. C. o pow. 16,29 ha przejęte zostało na własność Państwa. Decyzją tą ustanowiono również prawo dożywotniego użytkowania działki 0,5 ha, która miała zostać wydzielona po wykonaniu decyzji. Organ podkreślił, że w trakcie postępowania wnioskodawca wyjaśnił, że została mu przydzielona do użytkowania działka nr [...] o pow. 0,46 ha, jednakże nie przedstawił na tę okoliczność żadnych dowodów. Oświadczył, że na tej działce posadził drzewa owocowe, które w 2010r. zostały wycięte przez nieznane mu osoby. Organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że działka nr [...] o powierzchni 0,4600ha decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1994r. wydaną na podstawie art. 17 ust. 1 i art.19 ustawy z dnia 19 października 1991r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. Nr 107, poz. 464) oraz art. 12 ustawy z dnia 29 grudnia 1993r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. Nr 1, poz. 3 z 1994 roku ) – została przekazana z Państwowego Funduszu Ziemi na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Wydanie i faktyczne przekazanie nieruchomości nastąpiło w formie protokołu zdawczo – odbiorczego w dniu [...] sierpnia 1994r. Następnie działka ta została przez Agencję sprzedana w drodze przetargu na rzecz osoby fizycznej. Na podstawie wpisów w księdze wieczystej o numerze [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w M. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych – których objęta jest działka gruntu numer [...] – ustalono, że działka ta na dzień wydania decyzji stanowi własność osoby fizycznej. Ponadto organ podał, że decyzją Starosty M. z dnia [...] lutego 2012r. przeniesiono nieodpłatnie na rzecz T. C. prawo własności działki nr [...] o powierzchni 0,1200 ha, na której znajdują się budynki wnioskodawcy. Działka ta pochodziła z gospodarstwa rolnego przekazanego przez T.C. na rzecz Państwa. Argumentując umorzenie postępowania w zakresie żądania wnioskodawcy dotyczącego działki nr [...] i działki nr [...] Starosta wskazał, że działki te zostały również wyżej powołaną decyzją Wojewody [...] przekazane z Państwowego Funduszu Ziemi na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, a następnie sprzedane w drodze przetargów na rzecz osób fizycznych. Przez wgląd do ksiąg wieczystych o numerach [...] i [...], prowadzonych przez Sąd Rejonowy w M., którymi objęte są te działki organ ustalił, że działki te na dzień wydania decyzji stanowią własność osób fizycznych. Nadto organ zaznaczył, że z wyjaśnień T. C. wynika, że żadna z w/w działek (nr [...] i [...]) nie została przyznana jemu do dożywotniego użytkowania. W tych okolicznościach organ pierwszej instancji uznał za zasadne przyjąć, że postępowanie w zakresie nieodpłatnego przeniesienia własności tych działek na podstawie art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j. Dz. U. z 2008r. Nr 50, poz. 292 ze zm), jest bezprzedmiotowe. Starosta wskazał, że zgodnie z art. 118 ust. 1 tej ustawy, osobie której przysługuje prawo użytkowania działki gruntu z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu, w myśl dotychczasowych przepisów, na jej wniosek przyznaje się nieodpłatnie własność tej działki. Jednakże stosownie do treści art. 118 ust. 3 przepisu tego nie stosuje się, jeżeli działka nie jest przedmiotem Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego albo jeżeli przyznanie własności naruszałoby prawa osób trzecich do działki. Odwołanie od powyższej decyzji Starosty M. wniósł T. C. podnosząc, iż w związku z przekazaniem gospodarstwa rolnego na Państwo przysługiwało mu prawo dożywotniego użytkowania działki o pow. 0,50 ha i że przyznano mu działkę o pow. 0,46 ha, na której posadził drzewa owocowe, które pielęgnował 20 lat. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało decyzję Starosty M. w mocy. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. Zaznaczył, że Starosta ponownie rozpatrując sprawę (wcześniejsza decyzja tego organu z dnia [...] lutego 2012r. została uchylona przez SKO decyzją z dnia [...] marca 2012r.) przeprowadził postępowanie wyjaśniające w toku, którego przesłuchał wnioskodawcę, świadka D. R. Kolegium, wskazało, że w aktach sprawy znajduje się protokół zdawczo-odbiorczy z dnia [...] sierpnia 1994r. potwierdzający wydanie i faktyczne przekazanie na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa działki nr [...] oraz umowa sprzedaży przez tej działki, z której wynika, że działkę tę nabyła na własność w dniu [...] września 2001r. E. K. Wskazało, że powołana powyżej decyzja Wojewody [...] i protokół zdawczo-odbiorczy obejmowały swoim zakresem przedmiotowym również działki nr [...] i [...], które obecnie stanowią własność K. i A. Ż. Kolegium podzieliło stanowisko Starosty, że skoro wymienione działki nie zostały nigdy przyznane T.C. do dożywotniego użytkowania w związku z przekazaniem przez niego gospodarstwa rolnego na Państwo, to należało w tym zakresie postępowanie umorzyć. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, iż w trybie art. 118 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, skarżącemu nie może być przyznana jakakolwiek działka, która wchodziła w skład gospodarstwa rolnego przekazanego na Państwo. Powołana norma mówi bowiem wyraźnie o działce do której uprawnionemu podmiotowi " przysługuje prawo użytkowania działki gruntu z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu". Organ stwierdził, że takie prawo mogło wnioskodawcy służyć wyłącznie w stosunku do działki nr [...] (sam skarżący oświadczył, iż właśnie tę działkę użytkował i posadził na niej drzewa owocowe), jednakże wydanie decyzji pozytywnej jest niemożliwe z uwagi na wystąpienie negatywnej przesłanki określonej w art. 118 ust. 3 tej ustawy. Skargę na powyższą decyzję Kolegium złożył T. C. zarzucając naruszenie przepisów postępowania: art. art. 7. 8, 9, 10, 11, 12, 77 § 1, 78, 80 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 118 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Wskazując na powyższe uchybienia wniósł o: - uchylenie decyzji i przyznanie prawa własności działki nr 102 o pow. 0,46 ha oraz nieodpłatne przeniesienie prawa własności działek nr 234 o pow. 0,66 ha i nr 235 o pow. 0,66 ha lub ewentualnie, - uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, - zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż niezrozumiały jest fakt niemożności odnalezienia dokumentów przez Starostę M. potwierdzających oddanie jej w nieodpłatne użytkowanie jesienią 1977r. działki nr [...], co daje podstawę do przyjęcia, że organ nie przeprowadził odpowiednio postępowania dowodowego. W ocenie skarżącego działanie Skarbu Państwa w zakresie sprzedaży działki E. K. było zdecydowanie dla niego krzywdzące i zupełnie nieuzasadnione. Organ w opinii skarżącego nie wyjaśnił do końca wszystkich okoliczności sprawy, a przede wszystkim nie zbadał, czy wniosek jest merytorycznie zasadny i czy winien być uwzględniony. Zdaniem skarżącego obowiązkiem organu było poinformowanie strony o możliwości wniesienia powództwa do sądu powszechnego o uznanie umowy sprzedaży za nieważną, a wówczas organ zobligowany byłby do zawieszenia postępowania, do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez ten sąd. Uchybienie to stanowi istotne naruszenie procedury administracyjnej. W skardze podkreślono, że samo złożenie wniosku przez osobę uprawnioną pociąga za sobą skutek w postaci wydania decyzji o przyznaniu prawa do nieruchomości, gdyż decyzje wydane na podstawie art. 118 ust. 1, 2 i 2a w związku z ust. 4 w/w ustawy mają charakter deklaratoryjny. Nadto strona skarżąca zwróciła uwagę, że w myśl art. 28 k.p.a. organ powinien zapewnić wszystkim stronom prawo czynnego udziału w postępowaniu, w tym również obecnym właścicielom działki nr 102. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśniło, że obowiązek zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. istnieje w przypadku, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W ocenie organu taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Ponadto Kolegium zauważyło, iż nie ma prawnych możliwości przeniesienia nieodpłatnie na rzecz T. C. prawa własności działek nr [...] i [...], gdyż są to nieruchomości, które nie były nigdy przyznane skarżącemu do bezpłatnego użytkowania w związku z przekazaniem gospodarstwa rolnego i obecnie stanowią one własność K. i A. Ż. Kolegium stwierdziło, że nie uznało E. K. za stronę postępowania, gdyż jego zdaniem obecna właścicielka działki nr [...] nie ma interesu prawnego w niniejszym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W związku z wnioskiem skargi w zakresie przyznania skarżącemu własności wymienionych w niej działek, Sąd w pierwszej kolejności zauważa, że stosownie do art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Wynika z tego, że sądy te nie są uprawnione do merytorycznego rozstrzygania indywidualnych spraw administracyjnych. Zatem powyższy wniosek skargi nie może być przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania, w sposób uzasadniający przyjęcie, że naruszenie to mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawą materialnoprawną wydanych w niniejszej sprawie decyzji jest przepis art.118 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu rolników (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291 ze zm.). Zgodnie z art. 118 ust. 1 w/w ustawy osobie, której przysługuje prawo użytkowania działki gruntu z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu, w myśl dotychczasowych przepisów, na jej wniosek przyznaje się nieodpłatnie własność tej działki. Stosownie do ust. 3 tego artykułu przepisu ust.1 nie stosuje się, jeżeli działka nie jest przedmiotem własności Skarbu Państwa lub gminy albo jeżeli przyznanie własności naruszałoby prawa osób trzecich do działki lub budynków, o których mowa w tych przepisach. W myśl ustępu 4 decyzje w sprawach określonych w ust. 1-2 a wydaje starosta. W sprawie niniejszej bezsporne jest, że skarżący T. C. na podstawie ostatecznej decyzji Naczelnika Gminy S. z dnia [...] grudnia 1977r. w trybie przepisów ustawy z dnia 29 maja 1977r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność państwa za rentę i spłaty pieniężne (Dz. U. Nr 21, poz. 118) przekazał stanowiące jego własność gospodarstwo rolne o powierzchni 16,29 ha położone we wsi T., gm. S. na własność Państwa za rentę (decyzja w aktach administracyjnych sprawy). Przekazanie to nie obejmowało budynków, które zgodnie z punktem 1 wymienionej decyzji stanowić miały odrębny od gruntu przedmiot własności. W punkcie trzecim tej decyzji zawarty jest zapis, że "Ob. C. T. przysługuje prawo do bezpłatnego dożywotniego użytkowania działki o obszarze do 0,50 ha która zostanie mu przydzielona po wykonaniu niniejszej decyzji". Zgodnie zaś z treścią punktu czwartego decyzji, jej wykonanie nastąpić miało z chwilą uprawomocnienia się decyzji w sprawie renty. Zauważyć należy, że z aktu własności ziemi Nr [...] wydanego w dniu [...] października 1973r. przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M. wynika, że w skład przekazanego gospodarstwa wchodziły m.in. działki nr [...],[...] i [...], tj. działki będące przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie oraz działka nr [...] pod budynkami, której prawo własności przeniesiono nieodpłatnie na rzecz skarżącego decyzją Starosty M. z dnia [...] lutego 2012r. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy skróconego wypisu ze skorowidza działek sporządzonego przez Starostę M. wynika, że powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,46 ha, zaś działki nr [...] i [...] mają powierzchnię 0,66 ha każda z nich oraz że dwie ostatnie z wymienionych działek stanowią własność A. i K. Ż., zaś działka nr [...] – A. L. Pismem ( bez daty), które wpłynęło do Starostwa Powiatowego w M. w dniu [...] stycznia 2012 r. (potwierdzenie daty na prezentacie), T. C. wniósł o zwrot działki o powierzchni 0,50 ha, która należy się mu z jego gospodarstwa. Jednocześnie w piśmie tym, wnioskodawca nadmienił, że najlepiej, jak byłaby to działka, którą "miał, albo przy siedlisku na którym stoi dom, tj. działka nr [...] położona T.". Zaznaczyć należy, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie zawiera także wypis z aktu notarialnego (Repertorium [...] Nr [...] z dnia [...] września 2001 r.) umowy sprzedaży przez Skarb Państwa reprezentowany przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa m.in działki Nr [...] E.L. Zgodnie z § 4 tej umowy wydanie nieruchomości miało nastąpić w dniu jej zawarcia. Nadto z treści aktu notarialnego wynika, że przy jego sporządzaniu okazano notariuszowi pismo [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. – Delegatury – Placówki Zamiejscowej w C. Oddziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] stwierdzające, że w stosunku do działek nr [...] i [...] położonych we wsi T., gm. S. nie prowadzono postępowań w sprawie roszczeń byłych właścicieli. W świetle powyższych ustaleń uznać należy, że zarzut skargi, że organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy jest nieuprawniony. Skoro bowiem w momencie orzekania w przedmiocie roszczenia skarżącego mającego umocowanie w normie prawnej art. 118 ust. 1 w/w ustawy o ubezpieczeniach społecznych rolników, działka nr [...] o pow. 0,46 ha nie stanowiła własności Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, to prawidłowo organy administracji publicznej orzekły o odmowie przeniesienia nieodpłatnie prawa własności na rzecz T. C. Podkreślenia wymaga, że ustawodawca w art. 118 ust. 3 ustawy w sposób jasny i wyraźny wykluczył stosowanie przepisów ust.1-2a, jeżeli działka nie jest przedmiotem własności Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Jak wcześniej wskazano, nie jest kwestią budząca wątpliwości, że taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie w zakresie dotyczącym działki nr [...]. Już ta okoliczność czyni niemożliwym realizację żądania skarżącej w zakresie działki nr [...]. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można również uznać za zasadny zarzutu niewypełnienia przez organ obowiązku poinformowania strony o możliwości wniesienia powództwa do sądu powszechnego o uznanie sprzedaży za nieważną, co w konsekwencji spowodowało uniemożliwienie obligatoryjnego zawieszenie postępowania administracyjnego przez organ. Zaakcentować bowiem należy, że od daty dokonania przez Skarb Państwa przeniesienia w drodze sprzedaży prawa własności przedmiotowej działki na rzecz osoby trzeciej, do chwili wystąpienia z wnioskiem przez skarżącego upłynęło ponad 10 lat. Doświadczenie życiowe wskazuje, że gdyby skarżący faktycznie przez ostatnie dziesięć lat przedmiotową działkę użytkował, to z pewnością dowiedziałby się o jej sprzedaży przez Skarb Państwa wiele lat wcześniej. Za prawidłowe należy również uznać ustalenia i stanowisko organów w zakresie żądania skarżącego nieodpłatnego przeniesienia własności działek nr [...] i [...], które przyjęły, że działki te nie zostały skarżącemu przyznane do dożywotniego użytkowania. W tym miejscu zasadnym jest odwołać się do porządku prawnego istniejącego w dacie wydania przywołanej wcześniej decyzji Naczelnika Gminy S.. Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 29 maja 1974r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne (Dz. U. Nr 21, po. 118), na wniosek rolnika, który przekazał gospodarstwo rolne za rentę, przydziela się do bezpłatnego użytkowania działkę gruntu o powierzchni do 0,50 ha. Materiał dokumentacyjny sprawy wskazuje, że działki nr [...] i [...] o powierzchni 0,66 ha każda, wydzielone były przed wydaniem aktu własności ziemi z dnia [...] października 1973r., gdyż zostały w nim wymienione, jako wchodzące w skład gospodarstwa rolnego o powierzchni 16,29 ha, którego własność w drodze uwłaszczenia nabył skarżący i również takie powierzchnie tych działek zostały przyjęte w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1994r. w sprawie ich przekazania jako nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, która to decyzja stała się ostateczna w dniu [...] sierpnia 1994r. Skoro zatem powołany powyżej art. 12 ustawy z dnia [...] maja 1974r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych..(..) ustanawiał nieprzekraczalną normę powierzchniową działki przydzielonej rolnikowi do bezpłatnego użytkowania, to niewątpliwie nie mogły być to działki przekraczające ten areał. Podkreślić należy, że w świetle art. 118 ust. 1 w/w ustawy działka gruntu przyznawana w tym trybie musi być tą samą działką, która została przydzielona rolnikowi w związku z przekazaniem gospodarstwa rolnego Państwu. Na konieczność spełnienia tego wymogu zwrócił również uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 maja 1995r. ( sygn. akt SA/Łd 983/94 ONSA 1996 z. 2 p. 87). W orzecznictwie sformułowano pogląd, że roszczenia przewidziane w art. 118 ustawy z 1990 r. nie mogą być interpretowane rozszerzająco (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 1998r., sygn. akt SA/Bk 1482/97 ONSA 1999, nr 2, poz. 62). Również w piśmiennictwie wskazuje się, że intencją ustawodawcy wyrażoną w omawianym przepisie było przekształcenie na własność użytkowania konkretnych działek, a nie nadanie działek na podstawie wynikającego z ustaw prawa przydzielenia działek do bezpłatnego użytkowania. Za takim stanowiskiem przemawia brzmienie przepisu art. 118 ust. 1 ustawy z 1990 r., statuującego dla uprawnionych prawo do nabycia własności "tej działki" (por. Maria Szewczyk, Właściwość samorządowych kolegiów odwoławczych oraz inne wybrane zagadnienia związane z przekazaniem gospodarstw rolnych na własność Skarbu Państwa w zamian za świadczenia emerytalno-rentowe. Casus 2005, nr 4, poz. 30). Wykładnia językowa i celowościowa pozwalają przyjąć, że z uprawnienia przewidzianego w omawianym przepisie mogą skorzystać wyłącznie osoby, które faktycznie korzystały z określonej działki w związku z udzielonym im prawem użytkowania tej działki. Skarżący w stosunku do tych działek nie podnosił okoliczności ich użytkowania. W świetle powyższych wywodów stwierdzić należy, iż chybiony jest zarzut skargi naruszenia przez organy art. 118 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Niezależnie od powyższego podnieść należy, że jakkolwiek organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że działki nr [...] i [...] nigdy nie zostały skarżącemu przydzielone do użytkowania, to organ odwoławczy nie dostrzegł, że należało również w tym zakresie orzec o odmowie przeniesienia prawa własności tych działek, a nie umarzać z tego powodu postępowania jako bezprzedmiotowego. Niewątpliwie rozstrzygnięcie takie stanowi naruszenie przepisów procesowych ( art. 105 § 1 k.p.a.), jednakże - w ocenie Sądu - nie ma ono istotnego wpływu na wynik rozpatrywanej sprawy. Sąd nie podziela również stanowiska Kolegium zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę, że obecna właścicielka działki nie ma interesu prawnego w niniejszej sprawie. Skoro postępowanie w sprawie dotyczy kwestii własności jej działki, to nieuprawniony jest pogląd, że nie uzyskała ona przymiotu strony w tym postępowaniu. Jednakże wskazać należy, że podmiotem uprawnionym do podniesienia tego zarzutu jest strona, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.2012r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Hhhhhhhhhhhhhhhhhh