IV SA/Wa 2418/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. P. i S. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić skargę S. K. G. P. i S. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi S. K. wskazując, iż skarżący nie posiada legitymacji do wniesienia skargi w tej sprawie. Sąd zważył, co następuje: Skarga S. K. podlega odrzuceniu, ze względu na brak legitymacji skargowej po stronie skarżącego. Na wstępie należy zaznaczyć, że co do zasady w przypadku stwierdzenia braku legitymacji skargowej skarga podlega oddaleniu w wyroku. Nie dotyczy to jednak sytuacji, kiedy skargę wnosi podmiot, który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a. (patrz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 227-228). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Formalnymi warunkami skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego są: 1. złożenie skargi na akt lub czynności (bezczynności) objęte zakresem właściwości rzeczowej sądów administracyjnych (art. 3 § 2 i 3 i art. 5 P.p.s.a.); 2. wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie [...] (art. 52 P.p.s.a.); 3. wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia (art. 50 § 1 lub § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie S. K. nie spełnia ostatniej z wymienionych przesłanek, a mianowicie nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] sierpnia 2012 r. Skarżącym, o którym mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a., jest przede wszystkim podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zakończonym aktem lub czynnością, czy też bezczynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. O istnieniu zaś interesu prawnego rozstrzygają przepisy prawa materialnego, powszechnie obowiązującego. Z takich przepisów mogą wynikać konkretne prawa podmiotowe, których konkretyzacja następuje w drodze rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Zaskarżone postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] sierpnia 2012 r. zostało wydane w wyniku rozpoznania wniosku G. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lutego 2003 r., którą po rozpoznaniu wniosku G. P. odmówiono stwierdzenia nieważności postanowienia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z [...] czerwca 1997 r. Jedynym adresatem przedmiotowego postanowienia była G. P., przy czym w postępowaniu administracyjnym występowała ona jedynie w imieniu własnym. Wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że S. K. posiada interes prawny w kwestionowaniu przed Sądem postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia z 1997 r., wydanego na wniosek G. P. Z tych względów należy uznać, iż S. K. nie ma legitymacji do żądania ochrony poprzez zaskarżenie rozstrzygnięcia dotyczącego sytuacji prawnej innego podmiotu – G. P.. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia