IV SA/Wa 242/13
WyrokWSA w Warszawie2013-11-05
Skład orzekający: Jakub Linkowski, Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin było uzasadnione brakiem przedłożenia przez posiadacza zezwolenia wymaganej dokumentacji dotyczącej substancji czynnej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że cofnięcie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin było zasadne, ponieważ skarżący jako posiadacz zezwolenia nie przedłożył wymaganej przepisami dokumentacji dotyczącej substancji czynnej w wyznaczonym terminie. Brak ten stanowił podstawę do cofnięcia zezwolenia na mocy art. 51 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o ochronie roślin.Stan faktyczny
Skarżący R.C. zaskarżył decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o cofnięciu zezwolenia na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin "Ukorzeniacz [...]". Minister cofnął zezwolenie, ponieważ skarżący nie przedłożył wymaganej dokumentacji dotyczącej substancji czynnej w terminie. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o ochronie roślin oraz przepisów postępowania administracyjnego, twierdząc, że uniemożliwiono mu przedstawienie dokumentacji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2013 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...]listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin - oddala skargę -
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy własną decyzję nr [...] z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na dopuszczenie do obrotu
i stosowania środka ochrony roślin Ukorzeniacz [...].
W uzasadnieniu wskazano, iż środek ochrony roślin Ukorzeniacz [...] został dopuszczony do obrotu zezwoleniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 12 lipca 1995 roku o ochronie roślin uprawnych (Dz. U. z 2002 r. nr 171 poz. 1398 ze. zm.) w związku z art. 113 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849, ze zm).
W odniesieniu do substancji czynnej [...], termin przedstawienia ww. wyników badań, informacji oraz ocen dla tej substancji czynnej określono w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r. w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin (Dz. U. Nr 200, poz. 2060 z późn. zm.) na dzień 1 lipca 2011 r.
W związku z powyższym, pismem z dnia [...] lutego 2012 r. strona została zawiadomiona o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia przedmiotowego zezwolenia i poinformowana o możliwości złożenia wyjaśnień, jednakże wskutek przedmiotowego działania, dokumentacja o której mowa w art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin nadal nie została przez stronę przedłożona.
Dlatego też decyzją nr [...] z dnia [...] października 2012 r. cofnięto zezwolenie na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin Ukorzeniacz [...].
Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. R.C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonych decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
1. art. 51 ust. 1 pkt 2b w zw. z art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku ochronie roślin w związku z wydaniem decyzji z pominięciem faktu uniemożliwienia skarżącemu przedstawienia Ministrowi Rolnictwa w wymaganym terminie: badań, informacji oraz ocen dotyczących tożsamości właściwości substancji aktywnej, potwierdzających, że substancja ta nie różni się odnośnie stopnia czystości i rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji;
2.art. 52 ust.2 ww. ustawy poprzez niezastosowanie tego przepisu,
3. przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności: art. 7, 8, 9 oraz 77 k.p.a. poprzez niedostrzeganie słusznego interesu przedsiębiorcy, nieudzielanie wyjaśnień i odpowiedzi na zapytania oraz przekazanie z opóźnieniem (po wszczęciu postępowania administracyjnej w przedmiocie cofnięcia zezwolenia) informacji stanowiących podstawę dotyczące ubiegania się przez skarżącego o przedłużenie zezwolenia na okres niezbędny do przedstawienia badań i dokumentacji.
W uzasadnieniu skarżący rozwinął powyższe zarzuty. Dodatkowo swoje stanowisko przedstawił w piśmie procesowym z dnia 28 lutego 2013 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności
z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. , poz. 270 ze zm.).
Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o powyższe kryteria Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 117 ust. 2 pkt. 1 ustawy o ochronie roślin (Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 849, z późn. zm), podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania, zawierającego substancję aktywną dopuszczoną do stosowania w środkach ochrony roślin przez Komisję Europejską jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości substancji aktywnej potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji.
Stosownie do treści przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 lit. b) jeżeli ww. dokumentacja nie zostanie przedłożona, minister właściwy ds. rolnictwa cofa zezwolenie na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin.
Wchodząca w skład środka ochrony roślin substancja czynna [...] została włączona do załącznika nr 1 do dyrektywy 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania środków ochrony roślin do obrotu (Dz. Urz. UE L230 z 19.08.1991 r.) a następnie uznana za zatwierdzoną zgodnie
z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1107/2009 (WE) z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającym dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 309 z 24.11.2009, str. I) .
Na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy Komisji 2011/28/UE w terminie do dnia 30 listopada 2011 r. państwa członkowskie, zostały zobowiązane do dokonania przeglądu obowiązujących zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające substancję czynną [...] pod kątem spełniania warunków określonych w załączniku nr 1 do dyrektywy 91/414/EWG oraz pod kątem potwierdzenia, że posiadacz zezwolenia na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu dysponuje dokumentacją dla substancji czynnej określoną w załączniku nr 2 do w/w dyrektywy Rady lub dostępem do niej. Załącznik nr 2 do dyrektywy 91/414/EWG został zaimplementowany do polskiego porządku prawnego poprzez załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie zakresu badań informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny (Dz. U. Nr 100, poz. 839 oraz z 2006r. Nr 33,poz. 937).
W związku z powyższym, na podstawie art. 117 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie roślin R.C. jako posiadacz zezwolenia na dopuszczenie do obrotu
i stosowania środka ochrony roślin Ukorzeniacz [...] zobowiązany był do przedstawienia wyników badań, informacji, danych oraz ocen dotyczących tożsamości i właściwości substancji czynnej [...] produkcji PPH H. R.C. potwierdzających, że substancja ta nie różni się istotnie odnośnie stopnia czystości oraz rodzaju zanieczyszczeń i spełnia wymagania określone w przepisach szczególnych Unii Europejskiej dla tej substancji.
Jak wskazał Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi i czemu nie zaprzecza skarżący nie złożył on wymaganej przepisami dokumentacji dotyczącej substancji czynnej kwas 4-indol-3 -ilomasłowy produkcji PPH H. R.C. w terminie umożliwiającym dokonanie przeglądu zezwolenia zgodnie z art. 4 dyrektywy Komisji 2011/28/UE tj. przed dniem 30 listopada 2011 r.
W odniesieniu do substancji czynnej [...], termin przedstawienia ww. wyników badań, informacji oraz ocen dla tej substancji czynnej określono w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2004 r. w sprawie terminów, w których podmiot posiadający zezwolenie na dopuszczenie środka ochrony roślin do obrotu i stosowania jest obowiązany do przedstawienia wyników badań, informacji, danych, ocen oraz kart charakterystyki substancji aktywnej i środka ochrony roślin (Dz. U. Nr 200, poz. 2060 z późn. zm.) na dzień 1 lipca 2011 r.
W ocenie Sądu wobec brzmienia przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 lit Ib) ustawy
o ochronie roślin, zobowiązującego ministra właściwego ds. rolnictwa do cofnięcia zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin w przypadku nieprzedstawienia przez posiadacza zezwolenia dokumentacji, o której mowa
w art. 117 ust. 2 pkt. 1 ww. ustawy, nie można zgodzić się z zarzutem naruszenia przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowień tych artykułów w odniesieniu do postępowania administracyjnego związanego z cofnięciem zezwolenia nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin Ukorzeniacz [...].
Za niezasadny uznać należy również zarzut strony dotyczący niezastosowania przez ministra art. 52 ust. 2 ustawy o ochronie roślin. Przepis art. 52 ust. 2 ustawy
o ochronie roślin, ma zastosowanie w sytuacji, gdy wnioskodawca ubiega się
o wydanie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu środka ochrony roślin na okres kolejnych 10 lat. Jeżeli w trakcie prowadzonej oceny przedłożonych przez posiadacza zezwolenia wyników badań, informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin oraz jego substancji aktywnej, upływa termin ważności zezwolenia, minister właściwy ds. rolnictwa może przedłużyć ważność zezwolenia do czasu - zakończenia tej oceny. Nie jest to zatem przedłużenie terminu ważności zezwolenia na czas konieczny do przedłożenia przez posiadacza zezwolenia wymaganej przepisami dokumentacji, lecz jest to przedłużenie terminu ważności zezwolenia na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny wyników badań, informacji i danych przedłożonych przez posiadacza zezwolenia.
W przypadku środka ochrony roślin: Ukorzeniacz [...] powyższy artykuł nie ma zastosowania, gdyż wyniki badań, informacje i dane dotyczące substancji czynnej [...] zawartej w środku, wymagane w myśl art. 117 ust. 2 pkt. 1 ustawy o ochronie roślin, nie zostały złożone przez R. C.. Nie jest również prowadzone postępowanie w przedmiocie ponownego dopuszczenia do obrotu środka ochrony roślin Ukorzeniacz [...].
Sąd za niezasadne uznał również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, 8, 9 oraz 77 k.p.a.
Jak obszernie wyjaśnił w odpowiedzi na skargę Minister substancja czynna [...] została objęta programem oceny substancji czynnych przez Komisję Europejską, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1112/2002 z dnia 20 czerwca 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady realizacji czwartego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz. U. UE L 168 z 27.06.2002 r. str.14). W związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Cypru, Litwy, Łotwy, Estonii, Węgier, Malty, Polski, Słowacji i Słowenii, Komisja Europejska pojęła rozporządzenie Komisji (WE) 2229/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. ustanawiające dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 379 z 24.12.2004 k str 13). W wyniku tych działań stworzono producentom
z nowych krajów członkowskiej możliwość zgłoszenia zainteresowania udziałem
w czwartym etapie programu oceny substancji czynnych, które znajdowały się na rynku nowych państw członkowskich przed dniem 1 maja 2004 r. i które nie były objęte programem oceny przez Komisję Europejską.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyjaśnił, iż R.C. notyfikowało Komisji, innym osobom zgłaszającym daną substancję oraz Francji jako wyznaczonemu przez Komisję państwu sprawozdawcy wolę udziału w programie oceny ww. substancji czynnej. Jednakże jedynym wnioskodawcą który faktycznie przedstawił kompletną dokumentację dla substancji czynnej [...] była spółka R.. R.C. mimo podjętych działań nie przekazało wymaganej dokumentacji zgodnie z przepisami art. 6 rozporządzenia 2229/2004.
Dlatego też R.C. nie uczestniczyło w procedurze oceny ww. substancji czynnej, natomiast jej ocena została przeprowadzona przez Komisję Europejską na podstawie badań przedłożonych przez inny podmiot oraz na jego koszt.
Jeżeli chodzi o kwestię braku informacji dotyczących zakresu dokumentacji szczegółowej dla substancji czynnej [...] Minister zauważył, że zakres szczegółowej dokumentacji dla substancji czynnych obecnie uregulowany jest rozporządzeniem Komisji (UE) nr 544/2011 z dnia 10 czerwca 2011 r. wykonującym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wymogów dotyczących danych dla substancji czynnych (Dz. Urz. UE L 155 z 11.06.2011 str. 67) które zastąpiło załącznik nr 2 do dyrektywy 91/414/EWG oraz implementujące je do polskiego porządku prawnego rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2005 r. w sprawie zakresu badań informacji i danych dotyczących środka ochrony roślin i substancji aktywnej oraz zasad sporządzania ich oceny (Dz. U. Nr 100, poz. 839 oraz z 2006 r. Nr 133, poz. 937).
W związku z powyższym, stwierdzić należy, że zakres wymaganej dokumentacji dla substancji czynnej był powszechnie znany i łatwo dostępny i nie jest prawdą argumentacja strony, wskazująca że złożenie wymaganej dokumentacji zostało jej uniemożliwione przez brak informacji ze strony francuskiego urzędu właściwego ds. rejestracji środków ochrony roślin i oceny substancji czynnych czy też Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Jak wskazano powyżej ze określenie szczegółowego zakresu jak również uzasadnienie braku konieczności przeprowadzenia określonych badań dla substancji czynnej [...] zawartej w środku ochrony roślin, leżał po stronie wnioskodawcy R. C..
Dodatkowo Minister wyjaśnił, iż proces oceny substancji czynnej [...] prowadzony był przez Komisję Europejską w sposób transparentny, umożliwiający zapoznanie się z dokumentami z oceny przez wszystkie zainteresowane strony. Ponadto R.C. miało możliwość zapoznania się z informacjami nt. przebiegu procesu oceny substancji czynnej [...] za pośrednictwem informacji publikowanych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności czy też wnioskami EFSA .
Minister wskazał także, że w prowadzonej w 2008 r. korespondencji
z R. C., dotyczącej ww. substancji czynnej, szczegółowo informował stronę o statusie prac związanych z dopuszczeniem do stosowania w środkach ochrony roślin substancji czynnej [...] oraz o obowiązkach posiadaczy zezwoleń na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin z tą substancją czynną (pismo znak [...] z dnia [...] lutego 2008 r., pismo znak [...] z dnia [...] lipca 2008 r. oraz pismo
znak [...] z dnia [...] października 2008 r.).
Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło