IV SA/Wa 2420/12

Warszawa, dnia 22 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2011 r. i wymierzył [...] karę pieniężną w wysokości 100 000 (dziesięć tysięcy) zł za nieprzekazanie w terminie do dnia 31 marca 2009 r. sprawozdania zawierającego informacje niezbędne do tworzenia Krajowego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń za 2008 r. Skargę na decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. wniosła I. G. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska może spowodować dla skarżącej destabilizację ekonomiczną. Skarżąca wskazała, że w wyniku wykonania decyzji pozbawiona zostanie środków finansowych, co skutkować będzie niemożnością wypełniania bieżących zobowiązań finansowych. Strona podkreśliła, że jej obecna sytuacja finansowa jest skomplikowana, gdyż działalność gospodarcza generuje stratę (w 2011 r. strata wynosiła 108080,83 zł.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.1270) - dalej w skrócie: P.p.s.a. jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej stronie kary tj. 10 00 zł, stwierdzić należy, iż uiszczenie jej może rodzić poważne trudności dla skarżącego. Ze względu na okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania ww. decyzji, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania destabilizacji ekonomicznej [...]. W tej sytuacji uiszczenie kwoty 10 000 zł może rodzić trudności w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa skarżącej. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż zachodzą podstawy do wstrzymania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.