IV SA/Wa 2423/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka,, asesor WSA Marta Laskowska (spr.), Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania indywidualnej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez J. R. od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Ł z dnia [...] sierpnia 2006 r. uchylającej decyzję Dyrektora OT ARR w Ł. z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawy hurtowego – utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes Agencji Rynku Rolnego przedstawił następujący stan sprawy. W dniu 1 grudnia 2005 r. Dyrektor OT ARR przyznał J. R. indywidualną ilość referencyjną z krajowej rezerwy dla dostawcy hurtowego w wysokości 11.051 kg o referencyjnej zawartości tłuszczu 36,3 g/kg. Przeprowadzona u J. R. kontrola w dniach 1-2 marca 2006 r. oraz dokumentacja dostarczona przez podmiot skupujący O. – "[...]" wykazały, że po 20 października 2005 r. dzienna ilość dostarczonego mleka do punktu skupu wzrosła z ok. 33 kg do 95 kg, co nie znajduje odzwierciedlenia w dziennych zdolnościach produkcyjnych wnioskodawcy, związanych z liczbą posiadanych krów mlecznych w gospodarstwie. Natomiast w listopadzie 2005 r. dostawy do punktu skupu spadły do 11 kg dziennie, pomimo, że skarżący posiadał taką samą ilość krów. W związku z zaistnieniem nowych okoliczności, w dniu [...] lipca 2006 r. Dyrektora OT ARR w Ł. wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora OT ARR w Ł. z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawy hurtowego wydanej na rzecz J. R.. Zgodnie z art.145 § 1 pkt 5 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Takimi okolicznościami - zdaniem organu – były ustalenia z przeprowadzonej kontroli, w tym wzrost ilości dostarczonego mleka w październiku 2005 r., które wskazują, że skarżący świadomie zmierzał do obejścia przepisów ustawy, warunkujących przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r., Nr 244, poz.2081) decyzję w sprawie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy ilości referencyjnej wydaje dyrektor właściwego miejscowo oddziału terenowego agencji. Zgodnie zaś z treścią art. 16 ust. 1 w/w ustawy, w przypadku producenta rozwijającego produkcję mleka, warunkiem przydziału indywidualnej ilości z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej w danym roku kwotowym jest zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w stosunku do IIR stanowiącej własność producenta w dniu 31 marca poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożono wniosek. Skargę na powyższą decyzję z dnia [...] października 2006 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. R.. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 kpa poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że w niniejszej sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który ja wydał. W uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo opisał stan faktyczny i prawny sprawy oraz podniósł, że w trakcie przeprowadzonej kontroli omyłkowo została uwzględniona ilość krów, które skarżący posiadał w okresie przeprowadzanej kontroli, natomiast nie został odnotowany fakt, że piąta krowa padła w okresie poprzedzającym postępowanie kontrolne. Ponadto dwie z pięciu krów, stanowiących własność skarżącego chorowały i wymagały leczenia farmakologicznego, co wyłączyło je z produkcji mlecznej. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny, zważył co następuje. Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji (art. 134 § 2 ww. ustawy). Skarga złożona w przedmiotowej sprawie nie może zostać uwzględniona ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W rozpoznawanej sprawie koniecznym jest ustalenie prawidłowej wykładni przepisu art. 16 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r., Nr 244, poz.2081). Według w/w przepisu w przypadku producenta rozwijającego produkcję mleka warunkiem przydziału indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w danym roku kwotowym jest zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej własność producenta w dniu 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożono wniosek. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005 r. (Dz.U. Nr 106, poz.900) określono wielkość zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych przez dostawców hurtowych i dostawców bezpośrednich, na podstawie której przyznawane są indywidualne ilości referencyjne z krajowej rezerwy. Wynosi ona 5.000 kg. Toteż wskazując na zwiększenie sprzedaży mleka co najmniej o 5.000 kg uznano, że skarżący spełnił niezbędny warunek przydziału indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawców hurtowych i bezpośrednich. Jednakże sytuację prawną skarżącego należy rozważyć na tle dokonanych ustaleń faktycznych po przeprowadzeniu u skarżącego kontroli przez ARR w dnia 1-2 marca 2006r. oraz szczegółowej analizie dokumentacji dostarczonej przez O. – "[...]". Kontrola wykazała, że po 20 października 2005 r. dzienna ilość dostarczonego mleka do punktu skupu wzrosła z ok. 33 kg do ok.95 kg. Słuszne jest twierdzenie organu, że nie znajduje to odzwierciedlenia w dziennych zdolnościach produkcyjnych, związanych z liczbą posiadanych krów w gospodarstwie skarżącego. Jednorazowa zwyżka produkcji tylko w jednym miesiącu, przy niezmiennych warunkach gospodarowania również nie znajduje uzasadnienia. Tym bardziej, że w kolejnych miesiącach produkcja mleka radykalnie spadła. Koniecznym wydaje się również przywołanie fragmentu uzasadnienia postanowienia Dyrektora OT ARR w Ł. w sprawie wznowienia postępowania z dnia [...] lipca 2006 r., z którego wynika, że biorąc pod uwagę przeciętną mleczność krów na terenie zamieszkania J. R., ustaloną zgodnie z wytycznymi Głównego Urzędu Statystycznego i wynoszącą 4.152 kg na jedną krowę nie jest możliwe aby skarżący z jednego stada uzyskał w październiku 2005 r. ilość mleka dostarczoną następnie do punktu skupującego. W tym stanie rzeczy należy uznać, że organ prawidłowo uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa może nastąpić tylko wtedy, gdy zostaną spełnione łącznie wymienione w nim przesłanki. Ma to miejsce wtedy, gdy dowód, bądź okoliczność faktyczna: - są istotne dla sprawy, - istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej, - nie były znane organowi, który wydał tę decyzję, - wyszły na jaw po wydaniu decyzji. Przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć jedynie taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W niniejszej sprawie jest to okoliczność potwierdzona w postępowaniu kontrolnym, że w październiku 2005 r. w gospodarstwie skarżącego nie nastąpił wzrost produkcji na poziomie dokonanej w tym miesiącu sprzedaży mleka, który uprawniałby go do ubiegania się o IIR z krajowej rezerwy. Odnosząc się natomiast do dowodu, na który powołuje się skarżący w skardze, a mianowicie zaświadczenia W. S. o odbiorze padłej krowy z gospodarstwa skarżącego to wskazać należy, że nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy czy nastąpiło to w dacie luty czy marzec 2006 r. bowiem przedmiotem badań organu były okoliczności z daty poprzedzającej wydanie pierwszej decyzji, a więc okoliczności zaistniałe przed 1 grudnia 2005 r. Jednocześnie na marginesie zaznaczyć należy, że przepisy powołanej wyżej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dają Sądowi uprawnień do żądania wydania skarżącemu paszportu padłej krowy, o co wnosił skarżący w skardze. Analiza akt postępowania administracyjnego i wydanej w tej sprawie decyzji wskazuje, że organy administracji publicznej prowadząc postępowanie w sposób właściwy zastosowały przepisy procedury administracyjnej, jak również przepisy prawa materialnego. Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.