IV SA/Wa 2424/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.), Protokolant sekr. sąd. Wioletta Matuszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nieleśne gruntów leśnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego Burmistrza Miasta [...] kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...] lipca 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...].04.2018 r. znak [...] odmawiającą zmiany przeznaczenia na cele nieleśne gruntów leśnych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia z [...] sierpnia 2017 r. Burmistrz Miasta [...] zwrócił się o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa o łącznej powierzchni 2,4727 ha na cele nieleśne objętych projektem "[...]" z przeznaczeniem pod tereny: usług publicznych (UP), usług (U) oraz komunikacji w zakresie dróg publicznych klasy lokalnej (KDL) i klasy dojazdowej (KDD). [...] Izba Rolnicza pismem z [...] października 2017 r., pozytywnie zaopiniowała zmianę przeznaczenia gruntów leśnych przeznaczonych pod tereny usług w zakresie kompleksów 1U i 2U oraz pod drogi publiczne klasy lokalnej 1 KDL i dojazdowej 2KDD na cele nieleśne informując, że stanowią one niewielkie kompleksy i położone są w sąsiedztwie gruntów leśnych, które już uzyskały zgodę na zmianę w poprzednich procedurach. Zdaniem Izby tereny leśne przeznaczone w projekcie planu pod drogi poprawią obsługę komunikacyjną tego terenu i nawiążą do połączeń z Istniejącymi drogami. Jednocześnie zaopiniowała negatywnie zmianę przeznaczenia gruntów leśnych przeznaczonych na cele usług publicznych (1UP) argumentując, iż stanowią one duży zwarty kompleks leśny. W opinii Izby pozbawienie charakteru leśnego tak dużego powierzchniowo obszaru, pomimo niektórych wskaźników planistycznych przyjętych do projektu planu, będzie mieć zbyt duży, negatywny wpływ na środowisko tego terenu i nie jest uzasadnione na tak dużą skalę. Marszałek Województwa [...] wydał decyzję Nr [...] z [...] października 2017 r., która na skutek odwołania przez Burmistrza Miasta [...] została uchylona w całości decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] sygn. [...] z [...] lutego 2018 r. i na podstawie art. 138 § 2 kpa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W trakcie prowadzonego dodatkowego postępowania wyjaśniającego Marszałek Województwa [...] pismem z [...] marca 2018 r, zwrócił się do Wnioskodawcy z prośbą o przekazanie informacji, czy podtrzymuje w całości wniosek oraz nadesłanie dodatkowych informacji dotyczących wniosku, w przypadku gdy są one w jego posiadaniu. W odpowiedzi Burmistrz Miasta [...] pismem z [...] marca 2018 r. podtrzymał w całości swój wniosek z [...] sierpnia 2017 r. i przytoczył argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji Marszałka Województwa [...] Nr [...]. Marszałek Województwa [...] wydał decyzję Nr [...] z [...] kwietnia 2018 r. odmawiającą zgody na zmianę przeznaczenia zawnioskowanych gruntów. Organ wskazał, że wnioskowane grunty stanowią lasy ochronne i grunty wskazane na cele zabudowy usługowej nie mogą zostać przeznaczone na cele nieleśne, albowiem cele zabudowy usługowej nie wypełniają przesłanki ważnych względów społecznych. Natomiast grunt oznaczony jako UP stanowi rozległy powierzchniowo obszar lasu ochronnego, który posiada klasę bonitacji na poziomie bardzo dobrym, a drzewostan nie osiągnął wieku rębnego. Uznano, że w odniesieniu do gruntów o przeznaczeniu UP i 1KDL, 2KDD został spełniony warunek ważnych względów społecznych z uwagi na przeznaczenie gruntu pod realizację szkoły publicznej i dróg, natomiast nie został spełniony drugi warunek wymieniony w ustawie tj. wnioskodawca nie wykazał, że nie ma innych gruntów pozwalających realizować na nich te inwestycje. Organ powołał, że w obszarze planu i sąsiedztwie, znajdują się grunty rolne, które nie podlegają ochronie w trybie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych i można je wykorzystać na wskazywane przez wnioskodawcę cele. Burmistrz Miasta [...] złożył odwołanie od powyższej decyzji. W odniesieniu do działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] zarzucono, że organ nieprawidłowo ustalił stan faktyczny, albowiem grunty te nie mają statusu lasu ochronnego. Powołano, że grunty te zostały zakwalifikowanej jako lasy po 1991 r. i nie została nigdy wydana decyzja o nadaniu lasom statusu ochronnego. Wskazano, że zgodnie z mapą ewidencyjną, grunty te posiadały użytki drogowe i rolne, a zostały w 1994 r. przekwalifikowane na użytki leśne i rolne, w zależności od użytku gruntu, przez które przechodziły te drogi. Odwołujący wskazał, że nie można gruntowi leśnemu o niewielkiej powierzchni i szerokości 4 m, położonemu na terenie budowlanym, przypisać faktycznych cech ochronnych lub gospodarczych, albowiem taki las nie spełnia faktycznie funkcji ochronnej, a jego kształt uniemożliwia gospodarcze wykorzystanie działek. W odniesieniu do działki ew. nr [...] powołano, że względy wynikające z polityki przestrzennej gminy (studium), polityki społeczno-demograficznej gminy oraz ekonomiczne, uzasadniają zmianę przeznaczenia tego gruntu. Podkreślono, że lokalizacja szkoły była zdeterminowana projektowanym układem drogowym, który to układ ma odciążyć drogę wojewódzką nr [...] i skomunikować obszary " [...]" i "[...]". Wskazano, że gmina nie znalazła innego dogodnego miejsca na ośrodek oświatowy w tej części miasta, pozostałe tereny to tereny usług, stanowiące własność prywatną, natomiast tereny z użytkami rolnymi nie są przeznaczone w planie miejscowym na usługi publiczne. Aby wykupić grunty prywatne o tak dużej powierzchni w innej lokalizacji gmina musiałaby wydatkować około 11 000 000 zł. przy założeniu, że właściciele zechcą sprzedać swoje nieruchomości. Podkreślono, że zmiana przeznaczenia dotyczy tylko 26% powierzchni działki. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało powołaną na wstępie decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że [...] Izba Rolnicza wyraziła negatywną opinię co do większości proponowanych zmian (teren oznaczony 1UP o pow. 1,9652 ha) oraz opinię pozytywną dla pozostałej części wniosku skarżącego. Wskazano, że na terenie UP znajduje się bór mieszany (I klasa bonitacyjna), który nie osiągnął wieku rębnego. Powołano, że zgodnie z art. 9 ust. 2 i 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych w lasach ochronnych mogą być wznoszone budynki i budowle służące gospodarce leśnej, obronności lub bezpieczeństwu państwa, oznakowaniu nawigacyjnemu, geodezyjnemu, ochronie zdrowia oraz urządzenia służące turystyce. W przypadkach uzasadnionych ważnymi względami społecznymi i brakiem innych gruntów lasy ochronne mogą być przeznaczone na inne cele niż określone w ust. 2 art. 9 ustawy. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo wskazał na ochronny status gruntów leśnych oraz fakt, że przeznaczenie gruntów na cele usługowe. Powyższe nie wypełnia przesłanek określonych w art. 9 ust. 3 ustawy, tzn. nie stanowi realizacji celu publicznego. Ponadto w sprawie nie wykazano, aby na terenie gminny nie było innych gruntów które można przeznaczyć na cele usługowe. Natomiast w zakresie obszarów oznaczonych 1KDL i 2KDD nie została spełniona druga przesłanka wskazana w art. 9 ust. 3 ustawy, tj. nie wykazano braku innych gruntów na których można ulokować drogi. W odniesieniu do zarzutów odwołania organ odwoławczy uznał, że lasom nadano status ochronny z mocy ustawy z 1982 r. Przepisy tej ustawy nie przewidywały podstawy prawnej do wydawania aktu ogólnego lub indywidualnego o zaliczeniu gruntów leśnych znajdujących się w odległości 10 km od granic administracyjnych miast liczących ponad 50 tys. mieszkańców do lasów ochronnych. Lasy te uzyskały status ochronny z mocy samego prawa. Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2000 r. Nr 56, poz. 79, ze zm.) utrzymała tę kategorię lasów szczególnie chronionych i określiła zasady i tryb uznawania lasów za ochronne m.in. w zależności od charakteru ich własności (art. 16). Organ wskazał również, że sam skarżący do swego wniosku z dnia [...] sierpnia 2017 r. dołączył dokumenty wskazujące na traktowanie w/w lasów jako posiadających status lasów ochronnych. W zakresie obszaru 1UP powołano, że budowa szkół jest celem publicznym, jednakże podstawy odmowy udzielenia zgody organ I instancji uzasadnił w oparciu o inne przesłanki opierając się również na opinii Izby Rolnej. Burmistrz Miasta [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję organu. Decyzji zarzucono: I. naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik postępowania, tj.: art. 6 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U.2017.1161), dalej "o.g.r.l." poprzez błędną ich wykładnię i dowolne uznanie, jakoby nie zachodziły przesłanki dla zmiany przeznaczenia gruntów leśnych położonych w granicach administracyjnych miasta Józefowa, niestanowiących własności Skarbu Państwa o łącznej pow. 2,4727 ha, na cele nieleśne, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów dopuszcza zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, w granicach wniosku strony, a w okolicznościach niniejszej sprawy spełnione zostały przesłanki dopuszczalności wyrażenia zgody na zmianę. II. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj.: art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a., polegające na: - nieuwzględnieniu w odniesieniu do badanych gruntów założeń przestrzennych wynikających ze Studium [...] miasta [...], w szczególności poprzez brak weryfikacji przeznaczenia badanych gruntów, - nieuwzględnieniu położenia badanych gruntów w sąsiedztwie terenów zabudowanych budynkami usługowymi oraz zwarcia linii zabudowy, uzasadniających wydanie w stosunku do gruntów leśnych, decyzji o wyrażeniu zgody na ich przeznaczenia w projekcie planu miejscowego, na cele nieleśne, - nieuwzględnieniu statusu części gruntów leśnych tj. nie posiadających funkcji ochronnej, - subiektywnym i niepopartym dowodami przeniesieniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na obszar bliżej nieokreślony, co skutkowało rozstrzygnięciem o cechach dowolności, bowiem uznanie organu oparto na błędnych ustaleniach faktycznych i dowolnych (bo niepopartych o rzeczową i wszechstronną analizę) twierdzeniach dotyczących możliwości zagospodarowania terenu. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. art. 7 ust. 2 pkt 5 o.g.r.l. poprzez nie uwzględnienie częściowo pozytywnej opinii [...] Izby Rolniczej o zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne położonych na terenie miasta [...]. W uzasadnieniu skargi podtrzymano zarzuty sformułowane w odwołaniu. Dodatkowo powołano, że grunty drogowe i rolne zostały przekwalifikowane na użytki rolne po 2001 r. W odniesieniu do działki ew. nr [...] powołano, że miasto nie dysponuje innymi gruntami, które spełniają warunki geometryczne i lokalizacyjne dla celów realizacji szkoły, a dodatkowo planowana szkoła ma być zapleczem edukacyjnym dla trzech części miasta tj. [...], [...] i [...]. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Dokonana sądowa kontrola zaskarżonego aktu wykazała konieczność zastosowania w niniejszej sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z przywołanym przepisem zaskarżony akt podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zauważyć należy, iż przesłanką wszelkich rozstrzygnięć organów administracji winny być kompletne ustalenia faktyczne. Zasada powyższa wynika wprost z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. i znajduje zastosowanie do postępowania toczącego się przed organami obu instancji. Do ustaleń faktycznych o zasadniczym znaczeniu należy zaś ustalenie faktycznego stanu działek ewidencyjnych w kontekście statusu lasu ochronnego oraz okoliczności istnienia innych gruntów, które można wykorzystać pod lokalizację zamierzonych przez wnioskodawcę obiektów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 788), przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przeznaczenie gruntów leśnych wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej (art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy). W przedmiotowej sprawie została uzyskana opinia [...] Izby Rolniczej, która pozytywnie zaopiniowała zmianę przeznaczenia gruntów leśnych przeznaczonych pod tereny usług w zakresie kompleksów 1U i 2U oraz pod drogi publiczne klasy lokalnej 1 KDL i dojazdowej 2KDD na cele nieleśne informując, że stanowią one niewielkie kompleksy i położone są w sąsiedztwie gruntów leśnych, które już uzyskały zgodę na zmianę w poprzednich procedurach. Zdaniem Izby tereny leśne przeznaczone w projekcie planu pod drogi poprawią obsługę komunikacyjną tego terenu i nawiążą do połączeń z Istniejącymi drogami. Pomimo pozytywnej opinii w tym zakresie organy nie wyraziły zgodny na zmianę przeznaczenia gruntów. W zakresie działek ew. o nr [...],[...],[...],[...],[...] obręb [...], organ uznał, że zmiana przeznaczenia nie jest możliwa albowiem nie zostały spełnione przesłanki z art. 9 ust. 2 i 3 ustawy o lasach, a lasy znajdujące się na tych gruntach mają status lasów ochronnych. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgormadzony w sprawie nie pozwala na weryfikację dokonanych przez organ ustaleń. W toku postępowania wnioskodawca zakwestionował status ochronny lasów na ww. działkach ewidencyjnych powołując, że dla tych gruntów nigdy nie została wydana decyzja o nadaniu lasom takiego statusu, a grunty te posiadały użytki drogowe i rolne i dopiero po 1994 r. zostały przekwalifikowane na użytki leśne. Na potwierdzenie swych twierdzeń wnioskodawca złożył rysunki z podkładem działek ewidencyjnych. Organ odwoławczy uznał zaś, że status ochronny został nadany z mocy samego prawa na podstawie ustawy z 26.03.1982 r., powołując, że do dnia [...] grudnia 1991 r. nie było podstawy prawnej do wydania aktu ogólnego lub indywidualnego o zaliczeniu gruntów leśnych do lasów ochronnych. Dodatkowo powołano, że sam wnioskodawca do swojego wniosku z [...] sierpnia 2017 r. załączył dokumenty wskazujące na traktowanie ww. lasów jako posiadających status lasów ochronnych. W ocenie Sądu organ nie przeprowadził w sposób prawidłowy postępowania dowodowego, albowiem w toku prowadzonego postępowania wnioskodawca zakwestionował status lasu ochronnego na tych działkach, precyzując szczegółowo swoje stanowisko w sprawie. Obowiązkiem organu administracyjnego było w tej sytuacji zebranie stosownego materiału dowodowego celem ustalenia w jakiej dacie przekwalifikowano grunty na użytki leśne, czy w czasie obowiązywania ustawy z 26.03.1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, czy też dopiero po dniu [...].12.1991 r. W przypadku zakwalifikowania gruntów jako użytki leśne po wejściu w życie ustawy z 28.09.1991 r. o lasach, należało ustalić, czy była wydawana decyzja odnośnie przedmiotowych gruntów nadająca im status lasu ochronnego. Powyższe okoliczności mają decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w zakresie działek ew. o nr [...],[...],[...],[...],[...] obręb [...], albowiem w przypadku braku statusu lasu ochronnego tych gruntów, brak jest podstaw do wydania decyzji odmownej z uwagi na przesłankę ważnych względów społecznych i braku innych gruntów określoną w ust. 3 art. 9 u.o.g.r.l. W tym miejscu zauważyć również należy, że w toku rozprawy przed sądem, pełnomocnik wnioskodawcy oświadczył, iż w poprzedniej procedurze planistycznej nie występowano o zmianę przeznaczenia tych gruntów właśnie z uwagi na fakt, że na tych działkach nie był wpisany użytek leśny, a więc nie było takiej potrzeby. Natomiast wszystkie inne decyzje wyrażające zgodę na przeznaczenie pozostałych gruntów na tych działkach na cele nieleśne zostały wykorzystane w poprzedniej procedurze planistycznej, zakończonej uchwalenie planu miejscowego w 2005r., który obowiązuje do dnia dzisiejszego. W odniesieniu natomiast do obszarów 1 KDL i 2KDD została wydana przez [...] Izbę opinia pozytywna, natomiast organ odmówił zgody powołują się na niewykazanie braku innych gruntów, na których można ulokować drogi. Podobnie w zakresie obszaru 1 UP organ odwoławczy uznał, że nie wykazano również powyższej przesłanki oraz powołał się na okoliczności wskazane w uzasadnieniu organu I instancji w zakresie powierzchni kompleksu leśnego, jego charakteru, wieku drzewostanu oraz klasy bonitacji. W ocenie Sądu organ odwoławczy nie zgromadził również pełnego materiału dowodowego w zakresie możliwości lokalizacji zamierzonych obiektów na innych gruntach. Ponadto w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy nie odniósł się w żaden sposób do zarzutów odwołania w zakresie braku innych gruntów umożliwiających lokalizację szkoły w innym miejscu. Wnioskodawca powoływał szczególne okoliczności uzasadniające lokalizację szkoły w obszarze, który ta szkoła właśnie ma obsługiwać. Wskazywał na konieczność zapewnienia dostępu komunikacyjnego do tego typu placów, szczególne wymagania w zakresie wielkości działki pod taki obiekt. Ponadto wskazywał, że gmina nie dysponuje własnością innych gruntów nadających się pod tego typu placówkę na obszarze planu, a dodatkowo na inne przeznaczenie planistyczne gruntów sąsiadujących z obszarem planu oraz fakt, że stanowią one własność prywatną. W toku rozprawy pełnomocnik wnioskodawcy wskazał również, że działki położone na obszarze planu oznaczone jako 1U i 2U nie mogą również zostać wykorzystane pod planowaną szkołę, albowiem nie tylko stanowią własność prywatną, ale również z uwagi na ich wielkość i stopień zagospodarowania, nie ma możliwości wybudowania na nich szkoły. Reasumując, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80, 15 i 107 § 1 pkt. 6 k.p.a., a stwierdzone naruszenia mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji winien w pierwszej kolejności rozważyć przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie zebrania dowodów pozwalających na ustalenie statusu lasu ochronnego na działkach na tych działkach [...],[...],[...],[...],[...], w szczególności poprzez załączenie do akt sprawy wypisów z ewidencji gruntów potwierdzających w jakiej dacie zostały wpisane użytki leśne w miejsce użytków drogowych i rolnych. Celem wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie organ winien również zobowiązać wnioskodawcę do złożenia odpisów wszystkich decyzji w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów co do pozostałego terenu ww. działek, jak również złożenia uproszczonego planu urządzenia lasu. Jak wynika z treści wniosku, plan ten stanowić miał załącznika do wniosku. Załącznika tego nie ma w aktach sprawy. Ponadto organ winien zobowiązać wnioskodawcę do złożenia szczegółowych wyjaśnień w zakresie możliwości przeznaczenia innych terenów pod potrzeby szkoły i dróg w obszarze planu i jego sąsiedztwie, ze wskazaniem planistycznego przeznaczenia innych terenów oraz ich stanu prawnego w zakresie własności, w tym podania informacji o gruntach stanowiących własność gminy, ich powierzchni i położenia w stosunku do obszaru planu. Po zebraniu pełnego materiału dowodowego organ winien ustalić status lasu ochronnego na działkach [...],[...],[...],[...],[...] oraz dokonać oceny, czy można zrealizować szkołę i drogi na innych gruntach, uwzględniając wszystkie okoliczności powoływane przez wnioskodawcę w odwołaniu, w tym cel budowy nowej placówki oświatowej jako obsługującej właśnie obszar planu, jak również fakt, że planowane połączenia drogowe mają za zadanie skomunikowanie wsi położonych w obszarze planu i poprawę komunikacji w określonej części miasta. Organ winien więc rozważyć czy z uwagi na powyższe możliwe jest zlokalizowanie drogi na innych gruntach. Rozważyć należy możliwość lokalizacji szkoły na innych gruntach w aspekcie ich planistycznego przeznaczenia i stanu własności oraz wielkości działek. Z uwagi na stwierdzone powyżej uchybienia w zakresie naruszenia przepisów postępowania, które niewątpliwie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zachodziła konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. art. 200, 205 § 2, 209 p.p.s.a. Na zasądzone na rzecz strony koszty składał się uiszczony wpis od skargi oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika zasądzone w stawce minimalnej, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.