IV SA/Wa 2425/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Wioletta Krasuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2007 roku sprawy ze skargi B. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych adresowych - oddala skargę - IV SA/Wa 2425/06 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji po rozpatrzeniu wniosku B. S. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2006 r. odmawiającą B. S. udostępnienia danych osobowych H. S. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2006 r. Zajmując stanowisko w sprawie organ wskazał, iż w dniu 3 stycznia 2006 r. do Wydziału Udostępniania Informacji Departamentu Spraw Obywatelskich Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wpłynął wniosek B. S. o udostępnienie danych adresowych córki, H. S., z którą chciałby nawiązać kontakt. Zgodnie z treścią art. 44 h ust. 2 pkt 4 ustawy o ewidencji i dowodach osobistych dane ze zbioru PESEL można udostępnić osobom i podmiotom, jeżeli uwiarygodnią one interes faktyczny w otrzymaniu danych i za zgodą osób, których dane dotyczą. Obie te przesłanki są obligatoryjne. Skarżący uwiarygodnił swój interes faktyczny, jednakże nie uzyskano zgody na udostępnienie danych od osoby, której dane miałyby zostać udostępnione. Kierowana dwukrotnie do H. S. ( na jedyny aktualny adres figurujący w zbiorze PESEL ), informacja o złożonym wniosku wraz z prośbą o wyrażenie zgody na udostępnienie żądanych danych wróciła z adnotacją poczty " Adresat nieznany ", a następnie " Adresat wyprowadził się ". W konsekwencji organ uznał, iż nie uzyskał wymaganej prawem zgody osoby zainteresowanej. Podkreślił, iż w zbiorze PESEL brak jest informacji o zgonie H. S. czy też o ewentualnym opuszczeniu przez nią terytorium Polski. Dodał, że zgodnie z art, 44 i ust. 3 w/w ustawy zadaniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Admintstracji jest udostępnianie danych znajdujących się w zbiorze PESEL a nie ustalanie faktycznego miejsca pobytu osoby poszukiwanej. Nie ma także możliwości nakłonienia określonej osoby do przyjęcia korespondencji czy też ustalania powodów odmowy jej przyjęcia. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. S., zwany dalej skarżącym, zwróci! sie o wnikliwe rozpatrzenie skargi i wydanie postanowienia o udostępnieniu informacji o miejscu zamieszkania córki mimo jej wyprowadzenia się. Podniósł, iż wyjaśnienia wymaga czy to Minister może udostępnić wnioskodawcy adres córki w sytuacji, gdy wiadomo, że nie mieszka ona pod adresem wskazanym w zbiorze PESEL W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie należy przypomnieć, że aktem regulującym generalnie zasady m.in. udostępniania danych osobowych jest ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 ze zm.). W myśl art. 1 ust. 1 w/w ustawy każdy ma prawo do ochrony dotyczących go danych osobowych. Adres danej osoby jako sfera prywatności człowieka należy do takich danych a naruszenie tej sfery powoduje odpowiedzialność z tytułu naruszenia dóbr osobistych, Art. 29 ust. 3 przewiduje jako zasadę, że dane osobowe udostępnia się na pisemny wniosek, chyba że przepis innej ustawy stanowi inaczej, przy czym wniosek powinien zawierać informacje umożliwiające wyszukanie w zbiorze żądanych danych osobowych oraz wskazywać ich zakres i przeznaczenie. Podstawą materialno-prawną zaskarżonej decyzji jest art. 44 h ust. 2 pkt 4 i art. 44 i ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( Dz. U. z 2006, nr 139, poz. 993 ). Przepis art. 44h w ust. 1 i 2 w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, określając krąg podmiotów, którym udostępniane są dane osobowe ze zbiorów meldunkowych i zbioru PESEL, czyni rozróżnienie pomiędzy tymi podmiotami, dzieląc je na odpowiednie kategorie, i określa odrębne dla danej kategorii przesłanki udostępniania danych ze zbioru. Stosownie do treści art. 44h. ust. 2 pkt 4 dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępnione innym osobom i podmiotom - jeżeli uwiarygodnią one interes faktyczny w otrzymaniu danych i za zgodą osób, których dane dotyczą. Tak więc konieczne do spełnienia są łącznie dwa warunki wskazane wyżej. W niniejszej sprawie skarżący bezsprzecznie wykazał interes faktyczny w ustaleniu adresu swojej córki, z którą pragnął nawiązać utracony kontakt. W ocenie Sądu organ podjął wszelkie możliwe kroki w celu uzyskania zgody H. S. na udostępnienie jej adresu skarżącemu wysyłając kilkakrotnie korespondencję na adres figurujący w zbiorze PESEL. Wobec faktu, iż korespondencja ta wracała z adnotacją poczty " Adresat wyprowadził się " i " Adresat nieznany " uznać należy za trafne stanowisko organu, iż nie uzyskał on wymaganej przepisami prawa zgody osoby zainteresowanej. Jak już wskazano powyżej oba warunki zawarte w przedmiotowym przepisie są obligatoryjne. Brak spełnienia jednego z nich stanowi przeszkodę do przekazania skarżącemu żądanych przez niego danych. Zgodzić należy się z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji, iż zgodnie z treścią art. 44 i ust. 3 omawianej ustawy do zadań organu należy udostępnianie danych znajdujących się w zbiorze PESEL a nie ustalanie faktycznego miejsca pobytu osoby poszukiwanej oraz nakłanianie danej osoby do przyjęcia korespondencji czy też ustalanie powodów odmowy jej odbioru. W świetle powyższych rozważań, wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Reasumując na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) Sąd orzekł jak w sentencji.