IV SA/Wa 2425/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: - odrzucić skargę. G. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2013r. (nr [...]) o odmowie nadania statusu uchodźcy. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 26 listopada 2013r. wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi (w kwocie 300 zł.) – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 listopada 2013r. (potwierdzenia odbioru – k. 38 akt sprawy). Z danych zawartych w rejestrze opłat sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 12 grudnia 2013r. (k. 40 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w przywołanym art. 230 §1 p.p.s.a. są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Opłacenie każdego z tych pism procesowych jest warunkiem, którego spełnienie umożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Sąd stwierdza, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego upłynął bezskutecznie w dniu 5 grudnia 2013r. W związku z tym skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.