IV SA/Wa 243/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.), sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Protokolant ref. Beata Karczewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2022 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia z dnia [...] grudnia 2021 r. znak sprawy: [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska (dalej organ), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] (dalej skarżąca), od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2021 r., znak: [...], wymierzającej administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem, o którym mowa w art. 41 ustawy o odpadach, tj. decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] udzielającej Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu "[...]" [...] Sp. j. pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem wymagań przewidzianych dla zezwoleń na zbieranie odpadów i zezwoleń na przetwarzanie odpadów, zmienionej na wniosek nowego prowadzącego instalację, tj. [...] Sp. z o.o. decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w zakresie oznaczenia prowadzącego instalację, stwierdzone podczas kontroli interwencyjnej przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2020 r. - uchylił decyzję organu I instancji w całości i wymierzył skarżącej administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (pięć tysięcy złotych) za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przedstawia się w sposób następujący. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w okresie od dnia [...] maja do dnia [...] sierpnia 2020 r. przeprowadził kontrolę interwencyjną na terenie prowadzonej przez skarżącą działalności zlokalizowanej w miejscowości [...]. Ustalono, iż skarżąca prowadzi działalność polegającą na sortowaniu odpadów komunalnych pochodzących z selektywnej zbiórki odpadów oraz prowadzi Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych dla mieszkańców gminy [...], posiada decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...] udzielającą pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem zbierania i przetwarzania odpadów, zmienioną decyzją z Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...]. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu [...] maja 2020 r. stwierdzono magazynowanie odpadów pochodzących z selektywnej zbiórki oraz odpadów wytworzonych w ramach prowadzonej przez skarżącą działalności. Stwierdzono, iż odpady wytworzone w procesie sortowania taśmociągiem zgromadzone były w postaci pryzm usypanych luzem na placu. Na utwardzonym trylinką podłożu magazynowane były odpady komunalne w foliowych workach oraz odpady tworzyw sztucznych w postaci zbelowanej. Ponadto na terenie nieutwardzonym zmagazynowane były odpady tworzyw sztucznych, gumy oraz pokruszonego szkła. Stwierdzono, iż odpady nie były zabezpieczone przed rozwianiem i wpływem czynników atmosferycznych, część odpadów była rozrzucona luzem po terenie prowadzonej działalności. W w/w decyzji Starosty [...] określono następujący sposób i miejsca magazynowania odpadów: - o kodzie 15 01 07 tj. odpady opakowaniowe magazynowane w oznakowanych, szczelnych pojemnikach, workach, kontenerach lub zbelowane. Magazynowane w hali rozładowczo-magazynowej, na placu manewrowo-rozładowczym oraz w wydzielonych magazynach odpadów. Szkło w magazynie oraz na placu magazynowym Nr [...], zabezpieczone przed wpływem czynników atmosferycznych; - o kodzie 19 12 05 tj. odpady magazynowane w oznakowanych, szczelnych pojemnikach, workach, kontenerach lub zbelowane. Magazynowane w hali rozładowczo-magazynowej, na placu manewrowo- rozładowczym oraz w wydzielonych magazynach odpadów, Nr [...] szkło oraz na placu magazynowym Nr [...], zabezpieczone przed wpływem czynników atmosferycznych, - o kodzie 19 12 04 tj. odpady magazynowane w oznakowanych, szczelnych pojemnikach, workach, kontenerach lub zbelowane; magazynowane w hali rozładowczo-magazynowej, na placu manewrowo-rozładowczym oraz w wydzielonych magazynach odpadów Nr [...] i Nr [...] tworzywa sztuczne, w magazynie Nr [...] i Nr [...] tekstylia, opakowania wielomateriałowe oraz na placu magazynowym Nr [...], zabezpieczone przed wpływem czynników atmosferycznych". Stwierdzone w trakcie kontroli miejsca i sposób magazynowania odpadów były niezgodne z ww. warunkami, tj. część odpadów o kodzie 19 12 04 była magazynowana luzem w formie pryzm, odpady o kodzie 15 01 07 magazynowane były luzem, na terenie nieutwardzonym poza magazynem odpadów nr [...], a odpady o kodzie 19 12 05 również magazynowane były luzem na terenie nieutwardzonym. Żadne z powyższych odpadów nie były zabezpieczone przed wpływem czynników atmosferycznych. Powyższe ustalenia zostały udokumentowane w protokole kontroli nr [...], zwanym dalej protokołem kontroli, podpisanym przez kontrolującego i kontrolowanego w dniu [...] sierpnia 2020 r. Biorąc pod uwagę naruszenia stwierdzone podczas kontroli, [...] WIOŚ w dniu [...] maja 2021 r. wydał decyzję wymierzającą administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem. W tych okolicznościach, po rozpatrzeniu odwołania strony, została wydana opisana na wstępie decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2021 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego bowiem materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy bezspornie potwierdza, że strona nie przestrzegała warunków decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów w zakresie magazynowania odpadów. Odnosząc się do zarzutu strony w zakresie wydania przez organ I instancji zaskarżonej decyzji w oparciu o przesłanki określone w art. 199 ustawy o odpadach, organ odwoławczy, przychylił się do argumentacji strony, bowiem przy ustalaniu wysokości kary za gospodarowanie odpadami niezgodnie z zezwoleniem (art. 194 ust. 5 ustawy o odpadach) zastosowanie ma art. 194 ust. 7 ustawy o odpadach. Uchybienie to jednak nie stanowiło jednak w ocenie organu rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego, zwłaszcza w sytuacji przywołania w treści zaskarżonej decyzji również przepisu art. 194 ust. 7 ustawy o odpadach. Organ podkreślił, że według art. 194 ust. 5 ustawy o odpadach za gospodarowanie odpadami niezgodnie z zezwoleniem nakłada się administracyjną karę pieniężną w zakresie 1 000 zł do 1 000 000 zł, która jest obligatoryjna w przypadku stwierdzenia naruszenia. Natomiast zgodnie z jej art. 194 ust. 7 wysokość kary za ww. naruszenie oblicza się, uwzględniając w szczególności ilość i właściwości odpadów, możliwość wystąpienia zagrożeń dla ludzi lub środowiska oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy. określonych i uzgodnił je, co poniżej dodatkowo wyjaśnia. Ustalając wysokość administracyjnej kary pieniężnej GIOS uwzględnił okoliczności wskazane w art. 194 ust. 7 ustawy o odpadach tj.: 1) ilość i właściwości odpadów – uznając, że odpady w większości w postaci opakowań z metali, mieszanin metali zbierane niezgodnie z posiadanym zezwoleniem nie są zaliczane do odpadów palnych, czy opadów niebezpiecznych oraz że [...] WIOŚ w trakcie kontroli nie wykonał pomiarów zgromadzonych odpadów, w związku z powyższym organ odwoławczy nie mógł określić rzeczywistej ilości odpadów, które były magazynowane niezgodnie z zezwoleniem; 2) możliwość wystąpienia zagrożeń dla ludzi lub środowiska – uznając, że brak stwierdzonego spowodowania szkody w środowisku; 3) okoliczności naruszenia przepisów ustawy – uznając że, strona prowadzi profesjonalną działalność i winna postępować w myśl obowiązujących przepisów oraz powinna dochować wszelkich starań, aby magazynowanie odpadów prowadzone było zgodnie z warunkami posiadanej decyzji. Organ odwoławczy nie zgodził się z argumentacją Strony w zakresie treści warunków określonych w decyzji Starosty [...] i stwierdził, że bezsprzecznie doszło do ich naruszenia. W decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów jednoznacznie wskazano miejsce i sposób magazynowania oraz rodzaj magazynowanych odpadów, tj. określono, że odpady magazynowane będą selektywnie i w opisany sposób. W niniejszej sprawie, zdaniem organu, nie zaszły przesłanki wymienione w art. 189f § 1 kpa umożliwiające odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. W ocenie GIOŚ naruszenie popełnione przez stronę, polegające na magazynowaniu odpadów niezgodnie z posiadaną decyzją nie może zostać uznane za znikome naruszenie prawa. Kontrola jednoznacznie wykazała niedotrzymywanie warunków decyzji Starosty [...], a z materiału dowodowego nie wynika, aby strona na jakimkolwiek etapie postępowania, zarówno przed organem I instancji, jak i organem odwoławczym, złożyła zawiadomienie, iż zaprzestała prowadzenia działalności z ich naruszeniem. W zakresie natomiast drugiej z przesłanek umożliwiających odstąpienie od nałożenia kary istotne jest, iż organy Inspekcji Ochrony Środowiska posiadają wyłączność w zakresie wymierzania administracyjnych kar pieniężnych za gospodarowanie odpadami bez wymaganego zezwolenia, w związku z czym nie zachodzi podejrzenie ukarania strony za to samo naruszenie przez inny organ. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], zarzucając: I. Naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: 1) art. 194 ust. 5 i 7 w zw. z art. 199 ustawy o odpadach, poprzez nałożenie na [...] Sp. z o.o. administracyjnej kary pieniężnej za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem w wysokości 5.000,- zł (uprzednio 10.000,- zł), a zatem nieuwzględnienie przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej rodzaju naruszenia i jego wpływu na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, okresu trwania naruszenia i rozmiaru prowadzonej działalności oraz skutków tych naruszeń i wielkości zagrożenia - należało wziąć bowiem pod uwagę, iż naruszenie pozwolenia dotyczyło odpadów innych niż niebezpieczne, a kontrolowana Spółka przystąpiła do działań zmierzających do uprzątnięcia odpadów przechowywanych w sposób nieprawidłowy; 2) art. 194a ustawy o odpadach wobec jego zastosowania, podczas gdy przepis ten został uchylony z dniem 22 września 2021 r. oraz niezależnie od powyższego naruszenie zastosowania tegoż przepisu poprzez przyjęcie, iż uprzednio nałożenie na Spółkę kary administracyjnej na podstawie decyzji z dnia [...] kwietnia 2020 r., znak: [...], dotyczyło de facto tego samego naruszenia (odpadów o tym kodzie katalogu odpadów) - co za tym idzie nie zasługuje na aprobatę przyjęte założenie organu, iż kara nałożona zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2021 r. wymierzona jest po raz drugi; II. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a mianowicie: 1) art. 7 oraz 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez uchybienia w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego, polegające na braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (a w konsekwencji dokonania niewłaściwej oceny zebranego materiału dowodowego) w zakresie wymierzenia Spółce kary pieniężnej w oparciu o dyspozycję art. 194a ustawy o odpadach, pomimo braku zweryfikowania w postępowaniu dowodowym kwestii, iż naruszenie na podstawie którego nałożono na Spółkę karę administracyjną na podstawie decyzji z dnia [...] kwietnia 2020 r., znak: [...], dotyczyło de facto innych naruszeń (odpadów o innym kodzie katalogu odpadów), a co za tym idzie, przyjęcie przez organ, iż kara nałożona zaskarżonymi decyzjami wymierzona jest po raz drugi; 2) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia, w szczególności braku wyjaśnienia wątpliwości, które zostały zaprezentowane w niniejszym odwołaniu; 3) naruszenie art. 6, 8, 9, 11 k.p.a. poprzez działanie w sposób arbitralny, odbierający zaufanie do władzy publicznej - w konsekwencji powyższych uchybień. W związku z powyższym, skarżąca wniosła o: 1. Zmianę zaskarżonej decyzji w zakresie nałożonej kary pieniężnej poprzez wymierzenie [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kary administracyjnej w wysokości 1.000,- zł tj. w dolnych granicach ustalonej kary przez ustawodawcę. ewentualnie o: 2. Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do rozpatrzenia organowi I albo organowi II instancji. niezależnie od powyższego o: 3. Wstrzymanie wykonania w całości skarżonej decyzji, a to z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody poprzez możliwą egzekucję decyzji i w konsekwencji zaistnienia trudnych do odwrócenia dla Skarżącej skutków w sferze majątku Spółki. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu podlegała decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2021 r. znak sprawy: [...] wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] (dalej skarżąca), od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2021 r., znak: [...], wymierzającej administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem, o którym mowa w art. 41 ustawy o odpadach, tj. decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] udzielającej Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu "[...]" [...] Sp. j. pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem wymagań przewidzianych dla zezwoleń na zbieranie odpadów i zezwoleń na przetwarzanie odpadów, zmienionej na wniosek nowego prowadzącego instalację, tj. [...] Sp. z o.o. decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w zakresie oznaczenia prowadzącego instalację, stwierdzone podczas kontroli interwencyjnej przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2020 r. Zaskarżoną decyzją organ uchylił decyzję organu I instancji w całości i wymierzył skarżącej administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (pięć tysięcy złotych) za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem. Materialnoprawną podstawę kwestionowanej decyzji stanowi art. 194 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2018 r., poz. 992 ze zm.), zgodnie z którym administracyjną karę pieniężną wymierza się za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, przesłankę wymierzenia skarżącej kary stanowiło magazynowanie odpadów niezgodne z warunkami określonymi w w/w decyzji Starosty [...], tj. część odpadów o kodzie 19 12 04 była magazynowana luzem w formie pryzm, odpady o kodzie 15 01 07 magazynowane były luzem, na terenie nieutwardzonym poza magazynem odpadów nr [...], a odpady o kodzie 19 12 05 również magazynowane były luzem na terenie nieutwardzonym. Odpady wytworzone w procesie sortowania taśmociągiem zgromadzone były w postaci pryzm usypanych luzem na placu. Na utwardzonym trylinką podłożu magazynowane były odpady komunalne w foliowych workach oraz odpady tworzyw sztucznych w postaci zbelowanej. Ponadto na terenie nieutwardzonym zmagazynowane były odpady tworzyw sztucznych, gumy oraz pokruszonego szkła. Żadne z powyższych odpadów nie były zabezpieczone przed rozwianiem i wpływem czynników atmosferycznych, część odpadów była rozrzucona luzem po terenie prowadzonej działalności. Powyższe ustalenia zostały udokumentowane w protokole kontroli nr [...], zwanym dalej protokołem kontroli, podpisanym przez kontrolującego i kontrolowanego w dniu [...] sierpnia 2020 r. Należało podzielić ocenę organu, że określone w decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] warunki magazynowania nie mogły budzić wątpliwości co do ich stosowania, a już z pewnością nie wynika z nich, że skarżąca była uprawniona do magazynowania wszystkich przyjmowanych rodzajów odpadów w sposób nieuporządkowany, nieselektywny, bez opisu rodzajów odpadów oraz luzem na hałdach na utwardzonej części placu, co też miało miejsce w trakcie kontroli organu I instancji. W odniesieniu do podniesionej w skardze kwestii niewłaściwego zastosowania przez art. 194a ustawy o odpadach w brzmieniu obowiązującym do dnia 22 września 2021 r., należy podzielić stanowisko organu, iż w myśl tego przepisu administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194 ust. 4 i 5, wymierza się w wysokości dwukrotności kwoty określonej w art. 194 ust. 4 lub 5, w przypadku gdy wymierza się ją po raz drugi lub kolejny. Powyższe oznacza, iż danemu podmiotowi wymierza się karę pieniężną w wysokości dwukrotności kwoty określonej w art. 194 ust 4 lub 5 ww. ustawy, jeśli był w przeszłości ukarany administracyjną karą pieniężną za zbieranie lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia lub gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem, o którym mowa w art. 41 ustawy o odpadach. Decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2020 r., znak: [...] [...] W1OŚ na podstawie art. 109 ust. 5 wymierzył skarżącej administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem. W związku z powyższym bezspornym jest, że skarżąca została ukarana w przeszłości za naruszenie art. 194 ust. 5 ustawy o odpadach, bowiem nie ma znaczenia, że ostatnio powołana decyzja [...] WIOŚ dotyczyła odpadów o innych kodach niż określone w zaskarżonej decyzji. Istota sprawy polega na tym, że deliktem administracyjnym w obydwu przypadkach jest gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem, tj. art. 194 ust. 5 ustawy o odpadach. Biorąc pod uwagę powyższe, organ miał uzasadnione podstawy do zastosowania art. 194a ustawy o odpadach w sprawie. Zgodnie z art. 194 ust. 7 ustawy, wysokość kary – m.in. tej, o której mowa w ust. 5 - ustala się uwzględniając ilość i właściwości odpadów, okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz przesłanki określone w art. 199 ustawy. Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej wojewódzki inspektor ochrony środowiska uwzględnia rodzaj naruszenia i jego wpływ na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, okres trwania naruszenia i rozmiary prowadzonej działalności oraz bierze pod uwagę skutki tych naruszeń i wielkość zagrożenia. Ustalając wysokość kary organ wziął pod uwagę nowelizację ustawy o odpadach uchylającą art. 194a tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 22 września 2021 r.), a dodatkowo po analizie stanu faktycznego oraz ww. przesłanek, stwierdził, że kara w wysokości 10 000 zł jest nieadekwatna do naruszenia i ustalił nowy wymiar kary w kwocie 5 000 zł, będącej w dolnej granicy wymiaru kary określonego w art. 195 ust. 5 ustawy o odpadach. Sąd podzielił stanowisko organu, iż okoliczność, że naruszenie dotyczyło odpadów innych niż niebezpieczne oraz że nie stwierdzono wpływu naruszenia na zdrowie i życie ludzi oraz środowisko, nie może stanowić jedynych przesłanek do wymierzenia kary pieniężnej w wysokości. Naruszenie dotyczyło nieprawidłowego magazynowania m.in. odpadów palnych, a ponadto zostało stwierdzone po raz kolejny. Odnosząc się do wymiaru kary należy zauważyć, że administracyjna kara pieniężna w kontrolowanej sprawie, w wysokości w wysokości 5 000 zł jest zbliżona do minimalnego wymiaru kary, tj. 1 000 zł. Podkreślenia wymaga, że przepis art. 194 ustawy o odpadach ma charakter obligatoryjny i nie przewiduje możliwości odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej m.in. w przypadku gospodarowania odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem, przy czym kara ta ma charakter środka prewencyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2013 r. sygn. akt II OSK 311/12). Organ odwoławczy poddał również analizie przepis art. 189f kpa stwierdzając, że w niniejszej sprawie nie zaszły przesłanki, umożliwiające odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Wbrew zarzutom skargi, zaskarżona decyzja została wydana również z poszanowaniem przepisów postępowania, w tym art.6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77§1, art. 80 oraz art. 107§3 kpa. W sposób wyczerpujący został zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, przy przeprowadzeniu koniecznych czynności wyjaśniających, zaś ocena okoliczności sprawy wyrażona w zaskarżonej decyzji została sformułowana i uzasadniona zgodnie z wymogiem art. 107 § 3 kpa, a także w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej oraz zasady przekonywania. Nadto, skarżąca miała zapewniony w postępowaniu czynny udział, zgodnie z dyspozycją art. 10 § 1 kpa. Z przyczyn opisanych wyżej, nie została też naruszona zasada dwuinstancyjności, o której mowa w art. 15 kpa. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.