IV SA/Wa 2438/13

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. A. S. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") w skardze z dnia 4 września 2013 r. zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W formularzu urzędowym PPF złożonym w dniu 31 października 2013 r. skarżący rozszerzył swój wniosek żądając przyznania mu dodatkowo adwokata z urzędu. Ze złożonego formularza wniosku wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką oraz małoletnim bratem. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani środków pieniężnych. Wynajmuje mieszkanie, za które opłaca czynsz w wysokości 300 zł miesięcznie. Skarżący oraz jego matka pracują dorywczo w restauracji. Małoletni brat, uczeń szkoły podstawowej, pozostaje na ich utrzymaniu. Ponieważ złożone przez wnioskodawcę oświadczenie nie zawierało wszystkich istotnych dla oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji, pismem Sądu z dnia 7 listopada 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia, w terminie 14 dni przedmiotowego wniosku, poprzez nadesłanie: a) wyciągów z posiadanych przez niego oraz jego matkę Z. S. rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, b) oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym skarżącego ze wskazaniem źródeł tych wydatków oraz ich miesięcznej wysokości, c) dokumentu potwierdzającego dochody otrzymywane przez skarżącego i jego matkę z tytułu pracy w restauracji i innych prac dorywczych, o których mowa w rubryce 10 formularza PPF, d) kserokopii umowy najmu mieszkania, e) oświadczenia, czy skarżący oraz jego matka i małoletni brata pobierają zasiłek na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium RP, jeśli tak, to wezwać skarżącego do nadesłania stosownego zaświadczenia z Urzędu do Spraw Cudzoziemców potwierdzającego rodzaj i aktualną wysokość otrzymywanych przez skarżącego, jego matkę oraz małoletniego brata świadczeń. Wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono skarżącemu w dniu 14 listopada 2013 r. Termin do uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku upłynął zatem w dniu 28 listopada 2013 r. Wnioskodawca do dnia dzisiejszego nie nadesłał żądanych dokumentów. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Żąda on bowiem zwolnienia go od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie. Warunkiem przyznania prawa pomocy w powyżej wskazanym zakresie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. jest wykazanie braku możliwości poniesienia przez skarżącego jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do treści art. 252 § 1 P.p.s.a. strona, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia, które obejmuje dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Z kolei art. 255 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego dochodów. Jak już wskazano powyżej, referendarz sądowy uznał zawarte w formularzu wniosku z dnia 29 października 2013 r. oświadczenia skarżącego za niewystarczające dla dokonania oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych, szczególnie przy braku pełnych informacji odnośnie wszystkich źródeł dochodu skarżącego oraz jego matki, w tym ewentualnej pomocy socjalnej przyznawanej cudzoziemcom w procedurze uchodźczej. Informacje, do których udzielenia zobowiązano skarżącego, a które nadal pozostały niewyjaśnione miały istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie złożonego przez niego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, rzutując przede wszystkim na prawidłową ocenę jego sytuacji materialno – bytowej i możliwości płatniczych. Okoliczności te nie mogą stanowić domniemania ze strony zarówno referendarza sądowego, jak i Sądu, zwłaszcza gdy mają stanowić podstawę udzielenia pomocy finansowej ze środków publicznych. Rodzi to obowiązek wszechstronnego ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy informacje udzielone przez osobę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości albo po prostu okazują się niewystarczające dla dokonania tej oceny. W konsekwencji, wobec nieprzedłożenia przez wnioskodawcę wymaganych dokumentów i oświadczeń należało przyjąć, iż niewyjaśnione pozostały podstawowe okoliczności dotyczące wszystkich źródeł jego dochodów, a tym samym wysokości ewentualnych środków pozostających mu do dyspozycji. Wobec tego, iż skarżący wezwany do uzupełnienia przedmiotowego wniosku uchylił się od obowiązku złożenia stosownych oświadczeń i nadesłania dodatkowych dokumentów źródłowych, brak jest podstaw do uznania, iż wykazał, że spełnia przesłanki do udzielenia mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, z czym związany jest ścisły rygoryzm. Jeżeli strona mimo nie budzącej wątpliwości treści wezwania nie stosuje się do niego i nie udziela wymaganych informacji – do czego ma oczywiście prawo, musi się przez to liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami z tego tytułu. Za wystarczające dla merytorycznej oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy nie można natomiast uznać danych zawartych w formularzu PPF złożonym w Sądzie w dniu 31 października 2013 r. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.