IV SA/Wa 244/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. M. G. wniósł skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2007 r. Wraz z przedmiotową skargą złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i dwoma pełnoletnimi synami. Jest właścicielem domu o pow. ok. 140 m-, nie osiada zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca w rubryce nr 10 formularza ("Dochody") wskazał, że uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości: "ok. 1100 -1200 nett (1500 netto)", zaś jego żona w wysokości ok. 1700 - 1800 zł brutto z tytułu zatrudnienia. Synowie studiują i są na utrzymaniu rodziców. Natomiast w uzasadnieniu wniosku (w rubryce nr 5 formularza) wnioskodawca podał m. in., że sporadycznie dorabia, ale nie jest to istotne źródło utrzymania, zaś żona jako nauczycielka zarabia 1500 zł. Następnie, pismem z dnia 4 marca 2008 r. referendarz sądowy, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem skutków prawnych: 1) informacji na temat wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie, 2) dokumentów potwierdzających wysokość dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę oraz jego żonę, 3) wyciągu z posiadanych kont bankowych za ostatnie trzy miesiące - wnioskodawcy oraz jego żony (ewentualnie oświadczenia o nieposiadaniu kont bankowych), 4) informacji na temat wysokości dochodów uzyskiwanych z pracy dorywczej Powyższe wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 10 marca 2008 r. W dniu 14 marca 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wnioskodawca nadesłał pismo, w którym wyjaśnił, iż obecnie przebywa poza miejscem zamieszkania i w związku z tym nie jest w stanie odpowiedzieć na wezwanie Sądu. Ponadto oświadczył, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy. Rozpatrując złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Zgodnie z art. 255 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu PPF okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Należy podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania . W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF nie wykazał powyższej okoliczności, jak również nie odpowiedział na wezwanie do uzupełnienia wniosku. W tym stanie rzeczy należy uznać, że nie została spełniona przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ponadto należy zauważyć, że skarżący zrezygnował z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, skoro oświadczył, że cofa przedmiotowy wniosek. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.