IV SA/Wa 244/18

Dnia 30 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, , po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. N. o sprostowanie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 244/18, w zakresie punktu 2. orzekającego o kosztach postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty w związku ze stwierdzeniem wyłączenia z produkcji niezgodnie z przepisami postanawia: sprostować omyłkę w punkcie 2. sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 244/18, w ten sposób, że w miejsce kwoty "2980 (dwa tysiące dziewięćset osiemdziesiąt) złotych", wpisać kwotę "13.300 (trzynaście tysięcy trzysta) złotych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 września 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 244/18, w punkcie 1. uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych we [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], a w punkcie 2. zasądził od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz skarżącego S. N. kwotę 2980 (dwa tysiące dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 22 października 2018 r., po otrzymaniu uzasadnienia wyroku, pełnomocnik skarżącego wystąpił o sprostowanie sentencji zapadłego wyroku w punkcie 2. orzekającym o zwrocie kosztów postępowania poprzez zastąpienie kwoty "2980 (dwa tysiące dziewięćset osiemdziesiąt) złotych" kwotą "13.300 (trzynaście tysięcy trzysta) złotych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu lub na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). Sprostowanie bowiem nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia, lecz ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie Sąd chciał mu nadać. Z tych względów przedmiotem sprostowania może być wyłącznie oczywista omyłka wyrażona w tym, że jest ona od razu poznawalna i wynika wprost z treści orzeczenia, tj. bądź z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią odwołania, lub innymi okolicznościami. Ponadto sprostowaniu podlega również błąd rachunkowy, przez który należy rozumieć błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 1967 r., II CZ 48/67, OSNC 1968, nr 1, poz. 10). W niniejszej sprawie zaszła taka okoliczność, bowiem w punkcie 2. sentencji wyroku z dnia 18 września 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 244/18, omyłkowo określono kwotę kosztów postępowania sądowego zasądzonych na rzecz strony skarżącej od organu. Prawidłowa kwota, jaką Sąd zasądził na rzecz skarżącego Sebastiana Nowaka, powinna wynosić 13.300 zł, co wynika z kwoty uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 2.483 zł oraz kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata, na które składają się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 10.800 zł, stosownie do § 14 ust. 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) i opłata od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Zaistniały błąd rachunkowy należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.