IV SA/Wa 2445/17

PostanowienieWSA w Warszawie2019-02-11

Skład orzekający: Kaja Angerman

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Stowarzyszenie zwykłe, reprezentowane przez A. S., może skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, jeśli nie wykaże umocowania wszystkich członków stowarzyszenia do reprezentowania go w postępowaniu sądowym?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę Stowarzyszenia zwykłego, ponieważ nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, w tym nie wykazano umocowania do reprezentacji wszystkich członków stowarzyszenia. Skuteczne doręczenie wezwania do uzupełnienia braków nastąpiło w trybie fikcji prawnej doręczenia, a późniejsze uzupełnienie nastąpiło z uchybieniem terminu.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie zwykłe wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do wskazania członków stowarzyszenia, przedstawienia dokumentów potwierdzających członkostwo i umocowanie do reprezentacji. Wezwanie nie zostało podjęte przez adresata, co skutkowało fikcją doręczenia. Późniejsze uzupełnienie braków nastąpiło z uchybieniem terminu, a wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Stowarzyszenia [...] i zwrócono uiszczony wpis sądowy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu 11 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] wywiodła do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2017 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie trasy tramwajowej na [...] na odcinku [...] w [...], w dzielnicach [...]. Zarządzeniem z 18 września 2017 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez: a) wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich członków Stowarzyszenia wraz z ich aktualnymi adresami zamieszkania, b) nadesłanie stosownego dokumentu potwierdzającego, że wskazane osoby są członkami Stowarzyszenia (np. uchwała, statut, lista), c) złożenie pełnomocnictwa dla A. S. udzielonego przez wszystkich członków Stowarzyszenia do występowania w imieniu Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi, ewentualnie podpisanie w siedzibie Sądu egzemplarza skargi znajdującego się w aktach sprawy przez wszystkich członków Stowarzyszenia lub nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia, d) nadesłanie uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia o wniesieniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].z dnia [...] lipca 2017 r., e) nadesłanie 6 odpisów skargi – w przypadku braku pełnomocnictwa dla A. S. odpisy winny być podpisane przez wszystkich członków Stowarzyszenia a ich liczba wynosić 7. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie wobec jej niepodjęcia przez adresata, została zwrócona do Sądu. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 25 września 2017 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej. Zawiadomienie o tym fakcie pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka awizowano powtórnie 3 października 2017 r. W piśmie z 5 lutego 2018 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Wniosek ten nie został uwzględniony (postanowienie WSA z 26 lutego 2018 r. oraz postanowienie NSA z 17 stycznia 2019 r. II OZ 1385/18). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. W myśl art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. (tj. osoby prawne i jednostki organizacyjne mające zdolność sądową), mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Upływ terminu określonego w art. 73 § 3 p.p.s.a. skutkuje powstaniem fikcji prawnej doręczenia – za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Ponadto w myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarżąca jest stowarzyszeniem zwykłym, które zgodnie z treścią art. 40 ust. 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2017 r. poz. 210 ze zm.) nie posiada osobowości prawnej, a tym samym nie posiada organów. Z normy art. 40 ust. 2 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wynikającą z art. 1 pkt 17 w zw. z art. 10 ust. 2 ustawy z 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2015 r. poz. 1923) nie wynikało, żeby przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe mógł zaciągać zobowiązania w imieniu członków stowarzyszenia. Tym samym sąd zobowiązany był zweryfikować, czy osoba podpisana pod skargą A. S. była osobą uprawnioną do złożenia skargi w imieniu Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...]. Dlatego zarządzeniem z 18 września 2017 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania i pouczono o rygorze odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca ww. wezwanie została uznana za skutecznie doręczona 9 października 2017 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 16 października 2017 r. Skarżąca w piśmie z 5 lutego 2018 r. (nadanym w urzędzie pocztowym 7 lutego 2018 r.) uzupełniła braki formalne skargi oraz wniosła o przywrócenie terminu do dokonanie tej czynności. Wniosek ten nie został uwzględniony. Wobec tego Sąd uznał, że Skarżąca braki formalne skargi uzupełniła, ale z uchybieniem terminu, co czyni niemożliwym nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego, w punkcie II postanowienia, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło