IV SA/Wa 2454/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 18 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015r., nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym postanawia odmówić zwolnienia od kosztów sądowych Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. (dalej: "Stowarzyszenie") w toku postępowania w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO") z dnia [...] czerwca 2015 r. zwróciło się do sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie Stowarzyszenia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 24 września 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Stowarzyszenie wniosło sprzeciw na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 247 P.p.s.a prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Bezzasadność skargi zachodzi zaś wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego. W razie ustalenia, że zachodzi oczywista bezzasadność skargi, Sąd nie dokonuje oceny sytuacji materialnej skarżącego. Sąd uznał, że tego typu sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi jest postanowienie SKO z dnia [...] czerwca 2015 r., którym to postanowieniem organ po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym, na podstawie art. 31 § 2 K.p.a., odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu na prawach strony. Zgodnie ze zdaniem drugim powołanego przepisu na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej przysługuje zażalenia. W przedmiotowej sprawie natomiast na podstawie art. 127 §3 w związku z art. 141 § 1 i art. 144 Stowarzyszeniu przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Dopiero na postanowienie wydane po rozpatrzeniu przez SKO wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przysługiwałaby skarga do sądu wojewódzkiego. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skoro Stowarzyszenie wniosło skargę na postanowienie, które zostało wydane przez organ w pierwszej instancji, to jego skarga jest oczywiście bezzasadna. Powyższe okoliczności przesądziły o celowości zastosowania w rozpatrywanej sprawie powołanego wyżej przepisu art. 247 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie powołanego wyżej przepisu, orzeczono jak w sentencji postanowienia.