IV SA/Wa 2456/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oddziaływania na środowisko postanawia: przyznać adwokatowi J. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem zł 60/100) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwolnił skarżącego W. G. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokata J. B. pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącego w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 5 października 2017 r. Sąd oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę. Na wniosek pełnomocnika Sąd sporządził uzasadnienie wyroku i doręczył go w dniu 10 listopada 2017 r. W dniu 9 grudnia 2017 r. wyznaczony pełnomocnik nadesłał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z jej odpisem. Wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Rozpoznając powyższy wniosek Referendarz sądowy miał na względzie, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 2 września 2016 r., a więc w stanie prawnym, którym obowiązywało rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Jednakże w dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). W § 22 tego rozporządzenia wskazano, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia (czyli przed dniem 2 listopada 2016 r.) należy stosować przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wyrok w niniejszej sprawie został wydany w dniu 5 października 2017 r. i w tym dniu zostało zakończone postępowanie w I. instancji. Wobec tego skoro opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została złożona w dniu 9 grudnia 2017 r., a zatem gdy obowiązywało już rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., w sprawie zastosowanie będą miały jego przepisy. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Natomiast zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z uwagi na to, że ten sam adwokat prowadził sprawę w I. instancji, wobec tego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyznać wynagrodzenie w kwocie 120 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata uległa podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w postanowieniu.