IV SA/Wa 246/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 246/16 referendarz sądowy zwolnił [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżącego") od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2016 r. sąd oddalił skargę skarżącego w niniejszej sprawie. Wraz ze skargą kasacyjną z dnia 15 lutego 2017 r. od ww. wyroku, skarżący zwrócił się z ponownym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zważono co następuje. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej: p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek o przyznanie prawa pomocy lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący w niniejszej sprawie korzysta już ze zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie referendarza sądowego z dnia 6 kwietnia 2016 r.), co oznacza, że również na etapie postępowania wywołanego skargą kasacyjną nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Rozpoznanie ponownego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy stało się więc zbędne, gdyż przyznane mu prawo pomocy nie zostało cofnięte w całości ani w części (art. 249 p.p.s.a.). Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 249a p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.