IV SA/Wa 2461/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o wstrzymanie wykonania postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści w sprawie ze skargi D. P. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący D. P. w skardze na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014r. (nr [...]), utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2014 r. (nr [...]) o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 tej ustawy). Sąd podkreśla, że wstrzymanie wykonania ma charakter wyjątkowy i następuje wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Na stronie skarżącej ciąży obowiązek wskazania tych okoliczności. Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). W niniejszej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia odmawiającego wydania zaświadczenia. Zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. W konsekwencji to postanowienie nie wymaga wykonania i nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 p.p.s.a. Z tego też powodu Sąd nie uwzględnił rozpoznawanego wniosku w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.