IV SA/Wa 2465/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji "[...]" z siedzibą w O. na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym postanawia: odrzucić skargę. Fundacji "[...]" z siedzibą w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym. W zarządzeniu z dnia 10 grudnia 2014 r. skarżąca Fundacja została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Wezwanie zostało nadane na adres do korespondencji wskazany w skardze. Przesyłkę awizowano w dniach 15 grudnia 2014 r. i 23 grudnia 2014 r., na ten okres została ona złożona w urzędzie pocztowym w O., a następnie zwrócona do Sądu w dniu 31 grudnia 2014 r. (koperta k. 60 akt sądowych). Wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone w dniu 29 grudnia 2014 r. Sąd zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.] wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 złotych. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu. Jak wskazuje art. 73 P.p.s.a., jeżeli pisma nie można doręczyć skarżącemu przez doręczenie zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiodniowym, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przesyłka była prawidłowo awizowana i w takiej sytuacji przyjmuje się fikcję jej doręczenia w ostatnim dniu, w którym możliwe było odebranie przesyłki przez skarżącą Fundację z urzędu pocztowego, czyli skuteczne doręczenie adresatowi. Był to dzień 29 grudnia 2014 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącą Fundację upłynął w dniu 5 stycznia 2015 r. Z danych zawartych w rejestrze opłat sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 22 stycznia 2015 r. (k. 62 akt sądowych). W związku z tym skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych. Z tych względów na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.