IV SA/Wa 2467/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant spec. Anna Nader, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku w sprawie wydania pozwolenia dla zadania inwestycyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. znak [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] opiniujące negatywnie wniosek [...] spółki z.o.o. z siedzibą w G. – dalej Skarżąca, o wydanie pozwolenia na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich dla przedsięwzięcia o nazwie: "Morska farma wiatrowa o mocy od 210 do 306 MW, zlokalizowanej na Morzu Bałtyckim w wyłącznej strefie ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej – Morska Farma Wiatrowa [...]. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Skarżąca, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, procesowego, w tym zarzut przekroczenia 90 dniowego terminu o jakim mowa w ustawie z 21 marca 1991 r o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (D.U. z 2003 r., Nr. 153, poz. 1502 ze zm) – dalej ustawa o obszarach morskich W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu naruszenia prawa materialnego. Zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające zapadły z naruszeniem art. 23 ust. 2a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich. Z przepisu tego wynika, że właściwy organ wydaje opinię w terminie nie dłuższym niż 90 dni od dnia otrzymania wniosku, zaś niewydanie opinii w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń. W przedmiotowej sprawie Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zwrócił się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o wydanie opinii w przedmiocie wniosku Skarżącego, pismem z 4 stycznia 2012 r., co zostało potwierdzone adnotacją widoczną na piśmie przewodnim znajdującym się na stronie 156 akt administracyjnych, z datą 9 stycznia 2012 r. Bieg terminu, o którym mowa w art. 23 ust. 2a ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. rozpoczął się w dniu 10 stycznia 2012 roku i upłynął 10 kwietnia 2012 r. (w styczniu 22 dni, w lutym 29 dni, w marcu 31 dni, w kwietniu 10 dni - 8 i 9 kwietnia dwa dni ustawowo wolne od pracy). Postanowieniem z [...] kwietnia 2012 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi a podstawie art. 36 § 1 K.p.a. przedłużył termin do 11 maja 2012 r do rozpatrzenia wniosku. Postanowieniem z [...] maja 2012 r. [...] negatywnie zaopiniował wniosek Skarżącego o wydanie pozwolenia. Wydanie przedmiotowego postanowienia w dniu [...] maja 2012 r. oznacza, że wydano je z miesięcznym przekroczeniem ustawowego terminu co stanowiło naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy. Gdyby bowiem Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zastosował się do wynikającego z art. 23 ust. 2a ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej wymogu wydania opinii w terminie nie dłuższym niż 90 dni od otrzymania wniosku, to zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające negatywnie opiniujące planowane przedsięwzięcie nie mogłyby być wydane. Niewydanie opinii w ciągu 90 dni od otrzymania wniosku skutkowałoby z mocy prawa nie wniesieniem przez Ministra zastrzeżeń do planowanego przedsięwzięcia. 90 dniowy termin do wydania opinii jest terminem prawa materialnego po którego prawo do wydania opinii wygasa i jest równoznaczne z nie zgłaszaniem zastrzeżeń co do planowanej inwestycji. Nie ma w tym wypadku zastosowania art. 36 § 1 k.p.a. gdyż terminy prawa materialnego nie ulegają przedłużeniu. Uchybienie to było wystarczająca podstawą do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Dokonywanie oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów było w tej sytuacji zbędne. Niecelowe było też przytaczanie treści tych zarzutów. Organ II instancji, jako że nie było podstaw prawnych do wydania postanowienia z [...] lipca 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt. 3 k.p.a. po zwrocie akt będzie zobowiązany do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 2012, poz. 270).