IV SA/Wa 2470/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 stycznia 2016 r. wniosku K. K. i B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. K. i B. K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. K. K. i B. K. 31 sierpnia 2015 r. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek został złożony na nieobowiązującym formularzu, stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). W związku z tym, po bezskutecznym wezwaniu do nadesłania w terminie siedmiu dni wniosku na obowiązującym formularzu (od 29 sierpnia 2015 r. wzór formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej określa załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy - Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.) zarządzeniem z 15 października 2015 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie pozostawił wniosek bez rozpoznania. 16 października 2015 r. do Sądu wpłynął, nadany października 2015 r., wniosek K. K. i B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, złożony na aktualnym formularzu (k. 55), stanowiący (w zamierzeniu Wnioskodawców) wykonanie powyższego wezwania. We wniosku podano, że: - we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają Wnioskodawcy oraz dwie córki; - stan majątkowy przedstawia się następująco: dom o pow. 70 m2 o wartości ok. 70.000 zł, nieruchomość rolna (o pow. 3,30 ha, w tym 0,35 ha lasu), budynek gospodarczy murowany, dwa budynki gospodarcze drewniane, podstawowe narzędzia do produkcji rolnej i dwa cielaki opasowe, - łączne dochody wynoszą 825 zł, - wydatki wynoszą: 785 zł; z dołączonej do wniosku kserokopii decyzji [...] września 2015 r. wynika, że córkom Wnioskodawców przyznano zasiłki rodzinne w wysokości 129 zł i 118 zł miesięcznie (od 1 listopada 2015 r. do 31 października 2016 r.) oraz dodatki do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła w wysokości po 63 zł miesięcznie (od 1 listopada 2015 r. do 30 czerwca 2016 r. i od 1 września 2016 r. do 31 października 2016 r.). Ponadto, po otrzymaniu zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania Wnioskodawcy wnieśli sprzeciwy od tego zarządzenia (k. 64 i 66). W uzasadnieniu sprzeciwów wniesiono o rozpoznanie wniosku złożonego na aktualnym formularzu. Pismami z 27 listopada 2015 r. wezwano Wnioskodawców do nadesłania w terminie 14 dni m. in. zaświadczenia z właściwego biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazującego, czy (jeśli tak, to ewentualnie jakie i w jakiej wysokości) w latach 2014 i 2015 otrzymali płatności bezpośrednie lub inne świadczenia wypłacane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W odpowiedzi na wezwanie nie nadesłano stosownego zaświadczenia, lecz kserokopie decyzji w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do mającego w sprawie zastosowanie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", na podstawie art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej powyższą ustawą, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Jako że sprzeciw nie został odrzucony sprawa, zgodnie z powyższym przepisem, podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Na Wnioskodawcy spoczywa więc ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawcy zostali wezwani do nadesłania zaświadczenia z właściwego biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazującego, czy (jeśli tak, to ewentualnie jakie i w jakiej wysokości) w latach 2014 i 2015 otrzymali płatności bezpośrednie lub inne świadczenia wypłacane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W odpowiedzi na wezwanie nie nadesłano stosownego zaświadczenia, lecz kserokopie decyzji w tym przedmiocie. Nadesłanie kserokopii decyzji może jednak nie odzwierciedlać stanu rzeczywistego (np. wskutek ewentualnego ich uchylenia). W związku z tym nie można ocenić możliwości płatniczych Wnioskodawców. W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.