IV SA/Wa 2474/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na usunięcie drzewa postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na usunięcie drzewa. W dniu 7 marca 2008 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca jest osobą samotną, jest właścicielem domu o pow. 120 m², posiada oszczędności w wysokości 2.800,00 zł na koncie bankowym, oraz 19.000,00 zł na lokacie. Dochód wnioskodawcy stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 2.145,00 zł. Ponadto podał, że w 2007 r. przeszedł operację serca, musi systematycznie kupować drogie leki. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Składając wniosek o udzielenie prawa pomocy, na wnioskodawcy spoczywał ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że w jego przypadku spełniona jest przesłanka skutkująca zwolnieniem go z kosztów. Należy bowiem zauważyć, że instytucja prawa pomocy winna służyć osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do sądu. W rozpatrywanej sprawie opisana przez wnioskodawcę sytuacja materialna nie uzasadnia przyznania mu prawa pomocy. Skarżący uzyskuje stały comiesięczny dochód w wysokości 2.145,00 zł, ponadto wnioskodawca oświadczył, iż posiada oszczędności w kwocie 2.800,00 zł na koncie bankowym oraz 19.000,00 na lokacie. Skoro zatem strona posiada środki finansowe, powinna partycypować w kosztach postępowania. W tym wypadku nie można zatem stwierdzić, iż została spełniona ustawowa przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy tj., że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika we własnym zakresie, a odmowa przyznania prawa pomocy nie pozbawi wnioskodawcy prawa do sądu. Z powyższych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 158 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.