IV SA/Wa 2474/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Rada do Spraw Uchodźców decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2011 r. znak [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany. Decyzja ta objęła I. B., jego żonę Z. B. oraz ich małoletnie dzieci A. B. i A. B. Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak [...] Rada do Spraw Uchodźców utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] umarzającą postępowanie w sprawie nadania statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Decyzja objęła tożsame strony postępowania, jak w rozstrzygnięciu z dnia [...] lutego 2012 r. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. B. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wydanej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jego żona urodziła córkę, dlatego ewentualna deportacja, w tym trudy związane z podróżą, mogłyby mieć negatywne konsekwencje dla zdrowia żony oraz nowonarodzonego dziecka. Dodał, że żona i dziecko mają zapewnioną w Polsce opiekę medyczną, a również on korzysta z pomocy psychiatrycznej. Powrót do kraju pochodzenia przerwie leczenie. Skarżący powołał się na prawo do kontroli sądowej decyzji administracyjnych przemawiające za tym, aby zagwarantować cudzoziemcowi możliwość pobytu na terytorium RP na czas trwania postępowania przed sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji strony. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny, nie zawiera rozstrzygnięcia w postaci orzeczenia o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Polski, a zatem bezpośrednim jej skutkiem nie jest wydalenie skarżącego. Ponadto w przypadku złożenia kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy nie jest przewidziana specjalna ochrona przed wydaleniem, tak jak w przypadku złożenia pierwszego wniosku o przyznanie statusu uchodźcy (art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 680). Wniesienie więc kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy nie powoduje wstrzymania z mocy prawa wykonania decyzji o wydaleniu do dnia doręczenia wnioskodawcy decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. Tym samym, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie będzie miało wpływu na wykonanie decyzji o wydaleniu. W tej sytuacji, skoro zaskarżona decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy nie prowadzi bezpośrednio do wydalenia wnioskodawcy z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.