IV SA/Wa 2476/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu 7 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 października 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1323/16 oddalającym skargę A. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 października 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1323/16 oddalił skargę A. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Wniesiona przez Skarżącą skarga kasacyjną od ww. wyroku została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 marca 2017 r. z uwagi na nieprawidłowe uzupełnienie braków formalnych. Zażalenie na to postanowienie zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 kwietnia 2017 r. Zażalenie na to z kolei postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2017 r. Pismem z 16 listopada 2017 r. swój udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym toczącym się pod sygnaturą IV SA/Wa 1323/16 zgłosił Prokurator Prokuratury Rejonowej [...], zwracając się jednocześnie o udostępnienie odpisów zapadłych w sprawie, wyżej wymienionych rozstrzygnięć. Doręczenie odpisów wyroku, postanowień WSA w Warszawie oraz kopii postanowienia NSA nastąpiło 28 listopada 2017 r. Następnie, w odpowiedzi na zapytanie Prokuratora, pismem z 19 czerwca 2018 r. poinformowano, że wyrok z 13 października 2016 r. jest prawomocny i przesłano odpis wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Pismem z 9 sierpnia 2018 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej [...] wniósł o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z 13 października 2016 r. W obszernym uzasadnieniu wniosku Prokurator opisał stan faktyczny sprawy oraz wskazał szereg zarzutów dotyczących oceny materiału dowodowego przez organy administracji oraz sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową. Zgodnie z art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze. zm.; dalej: p.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu - zbadanie jego zasadności. W myśl art. 280 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). Badanie, o którym mowa w powołanym przepisie, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie, a sąd nie ustala, czy podnoszone podstawy wznowienia są merytorycznie uzasadnione. Chodzi wyłącznie o stwierdzenie, czy zostały zachowane warunki, które umożliwiają merytoryczne rozpatrywanie skargi o wznowienie. W postępowaniu wstępnym sąd bada, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. Powodami umożliwiającymi wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego są zgodnie z treścią p.p.s.a. następujące sytuacje: – jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1); – jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2); – gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1); – gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3); – gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1); – gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2); W ocenie Sądu Prokurator we wniosku nie wykazał w żaden sposób, aby w sprawie wystąpiły okoliczności wskazujące na zaistnienie wymienionych powyżej przesłanek uzasadniających żądanie wznowienia postępowania. Obszerne uzasadnienie wniosku stanowiły – jak wskazano na wstępie – opisanie stanu faktycznego sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji, a także wskazanie zarzutów wobec organów oraz sądu, dotyczących sposobu przeprowadzenia postępowania i oceny materiału dowodowego. Treść wniosku stanowi polemikę z uzasadnieniem wyroku z 13 października 2016 r., w istocie bardziej zasadną dla skargi kasacyjnej aniżeli dla wniosku o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Należy ponownie podkreślić, że nie zostały podniesione żadne okoliczności, które uzasadniałyby zasadność przyjęcia wystąpienia przesłanek wznowienia postępowania przed sądem. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 270 p.p.s.a. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia