IV SA/Wa 2481/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) przyznać na rzecz radcy prawnego D. A. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 18 listopada 2014 r. V. G. (dalej: "skarżący’) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie odmowy nadania mu statusu uchodźcy. Pismem z dnia 2 września 2015 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Ponadto pełnomocnik skarżącego zwróciła się o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielnej z urzędu i oświadczyła, że pomoc ta nie została opłacona przez skarżącego w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących sytuacjach: - jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, - w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania, - gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie skarżący cofnął skargę. Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. cofnięcie skargi jest wiążące, chyba że Sąd dopatrzy się, że jest ono niedopuszczalne, albowiem zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu powołane wyżej negatywne przesłanki w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i skuteczne. Wobec powyższego na podstawie powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w pkt. 1 sentencji. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 251 § 1 P.p.s.a i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).