IV SA/Wa 2482/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 listopada 2016 r. odmawiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 listopada 2016 r., po rozpoznaniu wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2016 r. w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości położonej w miejscowości [...], gmina [...], oznaczonej jako działka nr [...] w celu budowy napowietrznej linii elektroenergetycznej, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. S. w piśmie z 24 listopada 2016 r. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniami z 11 czerwca 2018 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą do: uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 1 odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego przez skarżącą oraz uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Jednocześnie zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin na wykonanie powyższego wezwania i pouczono pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwania doręczono skarżącej 22 czerwca 2018 r. (k. 195) i pozostały bez odpowiedzi. Do 9 lipca 2018 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej również "p.p.s.a.") zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. strona składając skargę zobligowana jest do dołączenia jej odpisów i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Niedołączenie przez stronę skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez Sąd (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków zażalenia, wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. i art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzuci zażalenie na posiedzeniu niejawnym. Z kolei stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od zażalenia przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że J. S. wnosząc zażalenie na postanowienie z 8 listopada 2016 r. nie dołączyła jednego odpisu zażalenia oraz nie uiściła wpisu od zażalenia. Wobec tego pismami z 14 czerwca 2018 r., stanowiącymi wykonanie zarządzeń z 11 czerwca 2018 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków zażalenia oraz uiszczenia wpisu od zażalenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwania zostało doręczone skarżącej 22 czerwca 2018 r. Termin do uzupełnienia braków zażalenia upłynął bezskutecznie 29 czerwca 2018 r. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skoro J. S. mimo wezwania, nie uzupełniła braków zażalenia, to działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.