IV SA/Wa 2483/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. L. L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Ze złożonego w dniu 13 listopada 2012 r. wniosku zawartego na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący jest osobą samotną. Jedynym źródłem jego utrzymania jest gospodarstwo rolne z dochodem oszacowanym przez skarżącego na ok. 1000 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu o szerokości 7 m2 i długości 9 m2, budynków gospodarczych oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2,71 ha. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, iż jego sytuacja materialno-bytowa jest bardzo trudna. Mieszka w starym, drewnianym domu nienadającym się praktycznie do zamieszkiwania. W bardzo złym stanie technicznym są również budynki gospodarcze (stodoła, szopa, chlewnia). Według informacji przedstawionej przez skarżącego w piśmie z dnia 4 grudnia 2012 r. wynika, że wnioskodawca nie otrzymuje dopłat do gruntów rolnych, natomiast wysokość opłat związanych z eksploatację domu przewyższa całkowicie jego miesięczne dochody uzyskiwane z gospodarstwa rolnego. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (adwokata). Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżący powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270); zwanej dalej jako P.p.s.a. Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącego opisany we wniosku z dnia 13 listopada 2012 r. oraz piśmie z dnia 4 grudnia 2012 r. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we zakresie całkowitym. Udowodnił on bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Należy mieć na uwadze, iż jedynym dochodem skarżącego jest dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 1000 zł. Wprawdzie skarżący nie określił wysokości dochodu uzyskiwanych z nieruchomości rolnej, jednak mając na uwadze wielkość powierzchni nieruchomości, której skarżący jest właścicielem (2,71 ha) należy uznać, iż dochody te są niewielkie. Według bowiem obwieszczenia Prezesa GUS z dnia 21 września 2012 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2011 r. (M.P z 2012 r., poz. 671) dochód z 1 ha przeliczeniowego w 2011 roku wynosił 2.713 zł. Poza tym skarżący wykazał, iż dochód ten w całości przeznaczany jest na pokrycie kosztów utrzymania i remontu starego domu oraz bieżące wydatki. Zestawiając wysokość kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi z wysokością środków finansowych, którymi skarżący dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że skarżący nie posiada oszczędności, należało uznać, że spełnia on przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Uiszczenie przez skarżącego kosztów sądowych oraz kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego, mając na uwadze wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów, wobec ponoszonych kosztów utrzymania, mogłoby skutkować brakiem możliwości zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.