IV SA/Wa 2495/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ponieważ wymeldowanie uniemożliwi jej wprowadzenie się do domu na Osiedlu [...], w którym była zameldowana, a w konsekwencji powrót do kraju, ponieważ nie stać jej na wynajęcie osobnego mieszkania. Wskazała także, że ze względu na wymeldowanie musiała czasowo zawiesić działalność gospodarczą. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.] wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże § 2 art. 61 P.p.s.a. przewiduje, że w razie wniesienia skargi właściwy organ może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wykonanie w całości lub w części zaskarżonych decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz aktów terenowych organów administracji rządowej, za wyjątkiem przepisów prawa miejscowego. Po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, stosownie do przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zatem możliwość udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej jest uzależniona od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04, LEX nr 281811 oraz z dnia 13 maja 2010 roku, II FSK 182/10). Przedstawione przez skarżącą okoliczność, że wymeldowanie zmusiło ją do zawieszenia działalności gospodarczej, pozwala uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Jak wynika z wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej (ewidencja jest ogólnodostępna przez stronę internetową www.firma.gov.pl) skarżąca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "[...]". Jako adres głównego miejsca wykonywania działalności oraz adres do doręczeń wykazano adres Osiedle [...], [...]. Na dzień wydania tego postanowienia status indywidualnej działalności gospodarczej skarżącej jest zawieszony. W przypadku decyzji orzekającej o wymeldowaniu z pobytu stałego należy uwzględnić ewentualne szkody oraz skutki wynikające z braku stałego zameldowania związane z codzienną egzystencją osoby, której dotyczy zaskarżona do Sądu decyzja administracyjna. Z zameldowaniem – aktem rejestracji danych – w określonym lokalu wiąże się dla osoby zameldowanej wiele spraw życiowych, załatwianie spraw w urzędach, w instytucjach np. na poczcie, banku, w pracy, w przychodni czy szpitalu itp. Pozbawienie możliwości załatwienia tych spraw, może spowodować dla osoby bez stałego meldunku zarówno znaczną szkodę, jak i trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2011 r., II OZ 652/11). Tym samym pozbawienie skarżącej miejsca pobytu stałego, a co za tym idzie, dowodu osobistego może uniemożliwić prowadzenie przez nią działalności gospodarczej, co będzie rodziło trudności w prawidłowym funkcjonowaniu samej skarżącej, dla której działalność ta stanowi źródło zarobkowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2013 r., II OZ 1020/13). Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.