IV SA/Wa 2496/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant spec. Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Ekologicznego "S." w (...) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) lipca 2016 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. dopuściło do udziału w postępowaniu Stowarzyszenie [...] i utrzymało w mocy decyzję Prezydenta m. W. o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...].06.2016 r. w związku z wnioskiem Miasta W. z dnia [...].07.2015 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na "rozbudowie ul. [...] w W. wraz z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym" oraz rozbudowie/przebudowie części ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy [...] m. W., w ramach którego nastąpi realizacja przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tj. realizacja budowli przeciwpowodziowej oraz przebudowa i rozbudowa parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha, a także rozbudowa i przebudowa dróg o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km i rozbudowa obiektu mostowego w ciągu drogi o nawierzchni twardej, którego inwestorem jest Miasto W. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...].06.2016 r. w związku z wnioskiem Miasta W. z dnia [...].07.2015 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na "rozbudowie ul. [...] w W. wraz z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym" oraz rozbudowie/przebudowie części ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy [...] m. W., w ramach którego nastąpi realizacja przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tj. realizacja budowli przeciwpowodziowej oraz przebudowa i rozbudowa parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą o powierzchni użytkowej nic mniejszej niż 0,5 ha, a także rozbudowa i przebudowa dróg o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej i km i rozbudowa obiektu mostowego w ciągu drogi o nawierzchni twardej, którego inwestorem jest Miasto W. Od decyzji odwołanie wraz z wnioskiem o dopuszczeniu do udziału w sprawie wniosło Stowarzyszenie [...]. Stowarzyszenie podniosło, że organ I instancji w sposób nieprawidłowy przeprowadził badanie w zakresie wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie Kolegium udział Stowarzyszenia w przedmiotowym postępowaniu jest uzasadniony interesem społecznym - ze względu na charakter i skalę inwestycji. Kolegium zgodziło się ze stanowiskiem Stowarzyszenia, że interes społeczny wymaga udziału organizacji ekologicznej w przedmiotowym postępowaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że przedmiotowe przedsięwzięcie zostało zaliczone na podstawie § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt 56 lit. b i pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a zgodnie z art. 59 ust. Organ odwoławczy stwierdził, że dla przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, decyzję w sprawie obowiązku lub braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko podejmuje organ administracji publicznej I instancji mając na uwadze stanowisko organów opiniujący i uwarunkowania określone w art.. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Stąd nietrafny jest zarzut odwołania o nieprawidłowym stosowaniu przepisów tego rozporządzenia przez organ I instancji, Odnosząc się do zarzutu, że organ I instancji nie przeanalizował innego systemu (wariantowanie) zabezpieczenia przeciwpowodziowego przedmiotowego obszaru, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w omawianej sprawie nie .sporządzono raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (nie przeprowadzano bowiem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko), a więc nie było podstaw do żądania od inwestora innych wariantów przedsięwzięcia niż wariant przedstawiony przez niego we wniosku. Odnosząc się do tego, że wnioskowana inwestycja ingeruje w obszar Natura 2000, organ wywiódł, iż w opinii z dnia 26,02,2016 r, wskazano, że nie istnieje konieczność dla przedmiotowej inwestycji - przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W., podnosząc że planowana inwestycja będzie przeprowadzona w [...] Obszarze Chronionego Krajobrazu i w granicach obszaru Natura 2000 [...] (obszar specjalnej ochrony ptaków) stwierdził, że: "biorąc pod uwagę zakres i lokalizację przedsięwzięcia stwierdza się, że realizacja i funkcjonowanie planowanej inwestycji nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na przedmioty ochrony i integralność obszaru Natura 2000 [...], a tym samym na spójność europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Ponadto realizacja inwestycji nie przyczyni się w sposób istotny do zwiększenia wrażliwości elementów środowiska na zmianę klimatu oraz zmniejszenia różnorodności biologicznej terenu." Odnosząc się do zarzutu, że inwestycja będzie też wpływała na warunki bytowania ludzi zamieszkujących przy ul. [...] i korzystających z Parku [...] (hałas), stwierdzono, że pomimo opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...].03.2016 r. stwierdzającej potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wnioskowanego przedsięwzięcia ze względu na to, że "Ruch komunikacyjny w trakcie realizacji inwestycji o natężeniu ok, 2700 pojazdów na godzinę po rozbudowanym odcinku drogi, wiązać się będzie ze znacznym oddziaływaniem na środowisko. Narażone na ponadnormatywne oddziaływanie w zakresie emisji hałasu i zanieczyszczeń do powietrza będą sąsiadujące z inwestycją tereny chronione, tj. zabudowa mieszkaniowa oraz obszar Natura 2000, [...] Obszar Chronionego Krajobrazu" w decyzji wskazano, że planowana inwestycja dotyczy istniejącej już drogi i ma na celu m.in. poprawę płynności ruchu, dzięki czemu ulegnie zmniejszeniu liczba hamowań i ruszania pojazdów, podczas których silniki spalinowe powodują największa uciążliwość. Upłynnienie ruchu przyczyni się zatem do zmniejszenia emisji produktów spalania do powietrza." i że: "planowane przedsięwzięcie, ze względu na pozostawienie istniejącego układu drogowego, nie wpłynie znacząco na natężenie ruchu pojazdów w stosunku do stanu obecnego. Dodatkowo, poprawa parametrów technicznych drogi, /.../ , przyczyni się do zmniejszenia hałasu i drgań generowanych przez pojazdy poruszające się po drodze." Ponadto, stosowne obliczenia poziomu zanieczyszczeń i poziomu hałasu oraz wnioski wynikające z obliczeń, zostały przedstawione w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Kolegium przeanalizowało zgodność Karty informacyjnej przedsięwzięcia, a także zaskarżonej decyzji z art. 63 ustawy informacji o środowisku i stwierdziło, że Karta ta zawiera wymagane przepisem elementy, a w zaskarżonej decyzji odniesiono się do postanowień zawartych w tej Karcie. Ponadto Kolegium podtrzymało stanowisko organu wyrażone w piśmie przewodnim odnośnie problemu wysokich stężeń pyłu zawieszonego, że rozwijanie tego problemu wymaga kompleksowych działań naprawczych i zapobiegawczych i że podejmowane się działania, jak m.in. stworzenie programów ochrony powietrza dla strefy aglomeracji warszawskiej. Przedmiotowe rozstrzygnięcie jest zgodne z tymi programami przez planowane działania np. poprzez obniżenie emisji komunikacyjnej (zastosowanie odpowiedniej nawierzchni, budowę ścieżek rowerowych). Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie [...] zarzucając brak ustosunkowania się do wątpliwości odczytu treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Skarżąca wywodziła, że zdaniem organu wyznaczony próg określa inwestycję, która o wielkości podprogowej nie podlega rozważaniu w sprawie oceny OOŚ, a dopiero o wielkości nadprogowej (lub granicznej) podlega badaniu w sprawie przeprowadzenia oceny OOŚ. Zdaniem skarżącego Stowarzyszenia wyznaczenie progów jest jednoznaczne z koniecznością przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w przypadku przekroczenia wartości progowej tak jak w tym przypadku: 1) pkt 60 w związku z rozbudowa dróg o długości powyżej 1 km, 2) pkt 65 realizacja budowli przeciwpowodziowej. W ocenie skarżącego organ w żaden sposób nie odniósł się do tego, że planowana inwestycja ingeruje w obszar Natura 2000. Będzie też w sposób drastyczny wpływała na warunki bytowania ludzi zamieszkujących przy ul. [...] i korzystających z Parku [...], którzy od dawna skarżą się na nadmierny hałas. Ponieważ rozbudowa drogi będzie odbywała się w kierunku ogrodu zoologicznego wpłynie to na pogorszenie bytowania zwierząt. Ponadto organ nie przeanalizował innego systemu (wariantowanie) zabezpieczenia przeciwpowodziowego przedmiotowego obszaru. Wskazując na powyższe zarzuty skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta M. z dnia [...] lipca 2016 r., którą organ I instancji stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla zamierzenia polegającego na rozbudowie ul. [...] w W. oraz z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym" oraz przebudowie części ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy [...] m. W., w ramach którego nastąpi realizacja przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tj. realizacja budowli przeciwpowodziowej oraz przebudowa i rozbudowa parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha, a także rozbudowa i przebudowa dróg o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km i rozbudowa obiektu mostowego w ciągu drogi o nawierzchni twardej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżące Stowarzyszenie wywiodło, że w jej ocenie "wyznaczenie progów jest jednoznaczne z koniecznością przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w przypadku przekroczenia wartości progowej, tak jak w tym przypadku: • pkt 60 w związku z rozbudową drogi o długości powyżej 1 km • pkt 65 realizacja budowli przeciwpowodziowej". Z powyższego wnioskować należy, że w ocenie skarżącego Stowarzyszenia w przypadkach o jakich mowa w § 3 ust. 1 pkt 60 i 65 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zawsze konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Wskazać należy, że powołany wyżej § 3 ust. 1 rozporządzenia powołanego wyżej zawiera wyliczenie przedsięwzięć mogących potencjalnie znaczący oddziaływać na środowisko. W punkcie 60 rozporządzenie to wymienia drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 oraz obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg oraz obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. W punkcie 65 rozporządzenie wymienia budowle przeciwpowodziowe, z wyłączeniem przebudowy wałów przeciwpowodziowych polegającej na doszczelnieniu korpusu wałów i ich podłoża, w celu ograniczenia możliwości ich rozmycia i przerwania w czasie przechodzenia wód powodziowych, a także regulacja wód lub ich kanalizacja rozumiana jako zagospodarowanie wód umożliwiające ich wykorzystanie do celów żeglugowych. Powyższe kryteria pozwalają zakwalifikować planowane przedsięwzięcie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Nie oznacza to jednak, wbrew twierdzeniom skargi, że pociąga to za sobą konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdy obowiązek powyższy został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 powyższej ustawy. Artykuł 63 ust. 1 wskazuje zaś, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy uwzględnieniu warunków wymienionym w powyższym artykule, przy czym ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku obliguje organ, w myśl art. 64 ust. 1, do wcześniejszego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego inspektora sanitarnego. Organ prowadzący postępowanie jest zatem zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia przy uwzględnieniu stanowiska organów opiniujących. O tym, czy taka potrzeba istnieje decyduje on na podstawie całokształtu okoliczności konkretnej sprawy. Na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku organ I instancji wydaje postanowienie zarówno wówczas, gdy stwierdzi obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak i wówczas, gdy takiej potrzeby nie stwierdzi (art. 63 ust. 2). W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych, które Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela, w przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach k.p.a, powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 234/16; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Po 323/15; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 559/15. Z powyższych przepisów wynika więc że umieszczenie przedsięwzięcia w wykazie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko nie pociąga za sobą automatycznej konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zarzuty skargi w tym zakresie są więc niezasadne. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, iż postępowanie w sprawie wydania decyzji środowiskowej przeprowadzone zostało w sposób zgodny z przepisami, a stanowiąca przedmiot sporu prawidłowość odstąpienia od dokonania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie budzi wątpliwości. Podkreślić należy, że w decyzji przeanalizowano i podano szczegółową argumentację odnoszącą się do wszystkich postanowień zawartych w art. 63 ust. 1 ustawy o udzielaniu informacji o środowisku. Zwrócono się także o opinie do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego m. W. Wbrew twierdzeniom skargi orany szczegółowo odniosły się do kwestii obszaru Natura 2000. Organ I instancji zagadnieniu temu poświęcił pkt 2 e decyzji szczegółowo opisując ewentualny zakres ingerencji, jego skutki i sposób ograniczenia w ingerowanie w ten obszar. Organ odwoławczy zaś ustosunkowując się do zarzutów odwołania powołał się na stanowisko zawarte w opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., który podnosząc, że inwestycja będzie realizowana w obszarze Natura 2000 [...] (obszar specjalny ochrony ptaków) oraz [...] Obszarze Chronionego Krajobrazu, stwierdził, iż z uwagi na zakres i lokalizację planowanego przedsięwzięcia inwestycja ta nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na przedmiot ochrony i integralność obszaru Natura 2000 [...], a tym samym na spójność Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Zauważył, że realizacja inwestycji nie przyczyni się w sposób istotny do zwiększenia wrażliwości ekosystemów środowiska na zmianę klimatu oraz zmniejszenie różnorodności biologicznej terenu. Nie można uznać za zasadny także zarzuty skargi, że organ w uzasadnieniu decyzji nie odniósł się co do warunków bytowania ludzi i korzystających z Parku [...]. W decyzji wywiedziono, że inwestycja dotyczy istniejącej już drogi i ma na celu poprawę płynności ruchu, dzięki czemu zmniejszy się liczba hamowań i ruszania pojazdów, podczas których to czynności silniki spalinowa powodują największą uciążliwość. W ocenie organu upłynie ruchy przyczyni się do zmniejszenia emisji produktów spalania do powietrza. W decyzji argumentowano, że istniejący układ drogowy nie wpłynie na zwiększenie natężenia ruchu pojazdów, a poprawa parametrów technicznych drogi przyczyni się do zmniejszenia hałasu i drgań generowanych przez pojazdy korzystające z tej drogi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało także w tym zakresie analizy Karty informacyjnej przedsięwzięcia co do zanieczyszczeń i poziomu halsu. Powyższa argumentacja organów obu instancji jest przekonywująca. Strona skarżąca nie przedstawiła zaś żadnych dowodów wskazujących na wadliwość wydanej decyzji. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 151 p..p.s.a. skargę oddalił.