IV SA/Wa 25/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. na uchwałę Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie wniosku o przystąpienie do procedury zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W piśmie z dnia 4 grudnia 2014 r. skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w S., reprezentowane przez radcę prawnego, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w sprawie wniosku o pilne przystąpienie do procedury miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]. Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie art. 6 w zw. z art. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowania przestrzennym, art. 6 i art. 11 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia [...] marca 2002 r. [...], oraz § 13 ust. 1 pkt 8 statutu Dzielnicy [...]. W ocenie skarżącego zagwarantowana swoboda zagospodarowania nieruchomości doznała uszczerbku na skutek podjęcia zaskarżonej uchwały. W jego ocenie podjęta uchwała nie jest ani zajęciem stanowiska ani wyrażeniem opinii, ale zmierza ono do ograniczenia możliwości zagospodarowania terenu, do którego skarżący posiada tytuł prawny. W odpowiedzi na skargę Rada Dzielnicy [...] wniosła o jej oddalenie, wskazując, że zaskarżona uchwała jest reakcją na podjętą w ostatnim czasie przez Radę [...] uchwałę o przystąpieniu do sporządzania szeregu planów na terenie [...] a także zwrócenie Radzie [...] uwagi na niewłaściwe wykorzystywanie dotychczasowych zapisów istniejących planów miejscowych. Z uzupełnionych, na wezwanie Sądu, akt wynika, że przed wniesieniem skargi wezwano organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ma ustalenie, czy uchwała w sprawie wniosku o pilne przystąpienie do procedury miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] jest uchwałą z zakresu administracji publicznej i w związku z tym podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wobec tego w pierwszej kolejności należało ocenić spełnienie warunków formalnych umożliwiających merytoryczne rozpoznanie skargi, m.in. publicznoprawny charakter zaskarżonej uchwały. Tylko bowiem takie uchwały podlegają rozpoznaniu przez sąd administracyjny. O dopuszczalności skargi na uchwałę organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 cyt. ustawy decyduje przedmiot (treść) uchwały. W doktrynie podnosi się, że aby można uznać iż uchwała, o jakiej mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej, powinna m. in. rozstrzygać o jakimś elemencie sytuacji materialnoprawnej adresatów, inaczej bowiem nie dochodzi do naruszenia interesów prawnych i uprawnień. Dla zakwalifikowania określonego aktu do zakresu objętego art. 101 ww. ustawy konieczny jest element regulacyjny, zobowiązujący, zakazujący czy dozwalający, aby możliwe było oddziaływanie na interes prawny skarżącego (zob. Dolnicki B., Augustyniak M., Cybulska R., Glumińska-Pawlic J., Jagoda J., Jochymczyk A., Martysz C., Matan A., Moll T., Wierzbica A., Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz. ABC, 2010, teza 2. do art. 101 oraz Bandarzewski K., Chmielnicki P. (red.), Dobosz P., Kisiel W., Kryczko P., Mączyński M., Płażek S., Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, Warszawa 2007, s. 727). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nie jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, która wywołuje określone skutki prawne dla jej adresatów. Przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w sprawie wniosku o pilne przystąpienie do procedury miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], podjęta na podstawie art. 6, 11 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia [...] marca 2002 r. [...], w którym w § 1 Rada Dzielnicy [...] wnioskuje do Rady [...] o pilne przystąpienie do procedury zmiany dwóch miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (...). W ocenie Sądu należy ją potraktować jako inicjatywę uchwałodawczą skierowaną do organu stanowiącego – Rady [...]. Zgodnie bowiem z § 13 ust. 1 pkt 8 Statutu Dzielnicy [...] do właściwości Rady Dzielnicy należy w szczególności zajmowanie stanowisk, wyrażanie opinii oraz zgłaszanie wniosków w sprawach istotnych dla Dzielnicy Prawo, natomiast § 25 pkt 4 wskazuje, że inicjatywa uchwałodawcza i zgłaszania projektów stanowisk przysługuje Przewodniczącemu Rady Dzielnicy. Nie można wobec tego uznać, że zaskarżona uchwała wywołuje jakiekolwiek skutki. Jest to niewiążący wniosek o przygotowanie projektu zmiany planu. W konsekwencji uchwała taka sama w sobie nie tworzy oraz nie znosi praw i obowiązków właścicieli, czy użytkowników wieczystych nieruchomości objętych taką uchwałą, a więc nie oddziaływuje na zewnątrz. Trudno zatem wskazać interes prawny, który na dodatek musiałby być naruszony w rozumieniu art.101 ustawy o samorządzie gminnym po stronie skarżącego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.