IV SA/Wa 250/14

WyrokWSA w Warszawie2014-11-13

Skład orzekający: Anna Szymańska, Alina Balicka, Anna Falkiewicz-Kluj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu odwoławczego uchylające postanowienie organu pierwszej instancji o przekazaniu podania do innego organu i umarzające postępowanie pierwszej instancji jest wadliwe, jeśli na postanowienie organu pierwszej instancji nie przysługuje zażalenie?
Ratio decidendi
Postanowienie organu odwoławczego uchylające postanowienie organu pierwszej instancji o przekazaniu podania do innego organu i umarzające postępowanie pierwszej instancji jest wadliwe, jeśli na postanowienie organu pierwszej instancji nie przysługuje zażalenie. Organ odwoławczy, rozpatrując sprawę na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie organu pierwszej instancji, na które nie przysługuje środek odwoławczy, działa bez podstawy prawnej, co skutkuje wadą nieważności orzeczenia. W takiej sytuacji organ odwoławczy powinien stwierdzić niedopuszczalność wniesienia zażalenia.
Stan faktyczny
A. S. złożył wniosek do Archiwum Narodowego o odszukanie dokumentów dotyczących budynku. Dyrektor Archiwum Narodowego przekazał podanie do Starostwa Powiatowego, uznając się za niewłaściwy. Na to postanowienie A. S. złożył zażalenie. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych uchylił postanowienie organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie. A. S. złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących bezczynności, odtworzenia akt i umorzenia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych postanowieniem znak: [...], z dnia [...] lipca 2013 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt2 w związku z art. 144 k.p.a., uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Archiwum Narodowego w K. z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...], w sprawie przekazania podania do Starostwa Powiatowego w N. i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia 25 kwietnia 2013 r. A. S. zwrócił się do Archiwum Narodowego w K. Oddział w N. o odszukanie oraz przesłanie kopii pozwolenia na użytkowanie oraz jakichkolwiek dokumentów dotyczących budynku położonego przy ul. [...] w K. Dyrektor Archiwum Narodowego w K., działając przez upoważnionego Kierownika Oddziału, postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., wydanym na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał podanie do Starostwa Powiatowego w N. celem załatwienia zgodnie z właściwością, z uwagi na brak w zasobie danych niezbędnych do załatwienia sprawy. Na postanowienie Dyrektora Archiwum Narodowego w K. z dnia [...] maja 2013 r. zażalenie złożył A. S. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych rozpatrując zażalenie wskazał na treść art. 65 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Organ wskazał jednocześnie, że zawiadomienie takie ma mieć formę pisma, którym informuje się o braku właściwości organu, który otrzymał podanie w sprawie oraz o tym, że właściwy do rozpatrzenia podania jest inny organ. Pismo takie powinno zawierać uzasadnienie. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych zwrócił uwagę, że organ I instancji posłużył się przepisem art. 65 § 1 k.p.a. w brzmieniu nieobowiązującym od 11 kwietnia 2011 r., na skutek nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 6, poz. 18). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia [...] lipca 2013 r. wniósł A. S. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - art. 105 § 1 k.p.a. poprzez niewykazanie przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, - art. 716-729 k.p.c. poprzez niedostarczenie przesłanek świadczących o konieczności odtworzenia akt postępowania administracyjnego, - art. 7 k.p.a. poprzez bezpodstawne umorzenie postępowania administracyjnego, w zakresie uzyskania dowodów z dokumentów koniecznych do wydania decyzji zezwalającej na korzystanie z obiektu budowlanego wzniesionego na podstawie prawomocnej decyzji zatwierdzającej projekt realizacyjny i plan zagospodarowania przestrzennego działki. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu wydania decyzji o istnieniu bądź nie istnieniu koniecznych dla mnie dokumentów, a w przypadku ich braku jako przesłanek dla właściwego organu do wniesienia do sadu wniosku o odtworzenie brakujących akt. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż w niej podniesiono. Sąd w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 19 k.p.a. organ administracji publicznej ma obowiązek przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Powyższa zasada wiąże się z kluczową dla konstytucyjnej koncepcji państwa prawa zasadą praworządności wymagającą normatywnego umocowania dla wszystkich działań organów administracji publicznej. Nałożenie na organy administracji publicznej obowiązku przestrzegania właściwości miejscowej i rzeczowej oznacza, iż bez względu na sugestie wnoszącego podanie, dotyczące organu właściwego do rozpatrzenia sprawy, organ do którego wpłynęło podanie, stosownie do art. 20 k.p.a. winien z urzędu ustalić, czy według przepisów o zakresie jego działania, jest on faktycznie organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego podania. Powyższe wynika z faktu, iż przyjęte w Kodeksie postępowania administracyjnego rozwiązania mają za zadanie korygować ewentualne błędy, czy też omyłki osób wnoszących podania, kierujących wystąpienia do niewłaściwych organów. Zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 65 § 1 k.p.a., w brzmieniu ustalonym przez ustawę z 3 grudnia 2010 r. (Dz. U. z 2011 r., nr 6, poz. 18) obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Oznacza to, że organ administracji publicznej, który uznał się za niewłaściwy, nie wydaje zaskarżalnego postanowienia o przekazaniu podania organowi właściwemu (jak było przed zmianą obowiązującą od dnia 11 kwietnia 2011 r.), lecz zawiadamia na piśmie wnoszącego podanie o tym, że przekazał jego podanie organowi właściwemu. Konieczne jest, aby zawiadomienie o przekazaniu zawierało uzasadnienie. Organ przekazujący podanie powinien zatem nie tylko wskazać organ właściwy do rozpatrzenia podania, ale także przedstawić powody, dla których uznał się za niewłaściwy, i powody, dla których właściwy jest organ wskazany w zawiadomieniu o przekazaniu podania. W przedmiotowej sprawie, organ I instancji niezgodnie z unormowaniem wynikającym z art. 65 § 1 k.p.a. wydał postanowienie o przekazaniu podania skarżącego z dnia [...] kwietnia 2013 r. do Starostwa Powiatowego w N. celem załatwienia zgodnie z właściwością. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w wyniku wniesienia środka odwoławczego od postanowienia o przekazaniu podania do organu właściwego. W związku z wniesieniem zażalenia organ odwoławczy rozpoznał sprawę co do meritum i zajął w tym zakresie stanowisko. Jednocześnie w myśl art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko gdy przewiduje to konkretny przepis. Natomiast art. 65 § 1 k.p.a. nie przewiduje zaskarżenia zawiadomienia o przekazaniu podania do organu właściwego. Wynika stąd, że na błędnie wydane przez organ I instancji postanowienie, zamiast zawiadomienia, nie przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia. W tej sytuacji organ odwoławczy, rozpatrując sprawę na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie Dyrektora Archiwum Narodowego w K. z dnia [...] maja 2013 r., działał bez podstawy prawnej, co oznacza, że orzeczenie dotknięte jest wadą nieważności, w myśl art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Organ administracji, wobec wniesienia środka odwoławczego (w następstwie błędnego wydania przez organ I instancji postanowienia i pouczenia skarżącego o możliwości wniesienia zażalenia), winien był stwierdzić niedopuszczalność wniesienia zażalenia w myśl art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. Rozpatrując ponownie sprawę organ uwzględni ocenę prawną przedstawioną powyżej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło