IV SA/Wa 2503/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, asesor WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2008 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenie O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2007 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie o jedna kondygnację budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze na działkach nr ew. [...] i [...] w obrębie [...] położonych przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono dotychczasowy tok postępowania oraz zacytowano cały szereg przepisów prawa dotyczących ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, stwierdzając brak podstaw w rozpatrywanej sprawie do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Podniesiona zaś w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji kwestia odpowiedniego nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi będzie mogła być badana w postępowaniu poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożyło Stowarzyszenie O. zarzucając naruszenie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W szczególności stwierdzono, iż organ pierwszej instancji nie określił średniej liczby kondygnacji i wysokości budynków znajdujących się w obszarze analizowanym. Z dołączonej do decyzji organu pierwszej instancji mapy wynika, iż średnia kondygnacji jest znacznie niższa niż IX kondygnacji, dlatego wnioskowana nadbudowa spowodowałaby naruszenie ładu przestrzennego, gdzie w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji dominują budynki V-kondygnacyjne. Ponadto, właściciele mieszkań w budynku przy ul. [...] wyrazili sprzeciw wobec planowanej inwestycji z uwagi na ograniczenie dostępu światła dla budynków sąsiednich i pogorszenie warunków mieszkaniowych dla ich mieszkańców. Utrzymując decyzję organu pierwszej instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawie w ogóle nie uzasadniło swojej decyzji i nie odniosło się do zarzutów zawartych w odwołaniu Stowarzyszenia, a ograniczone zostało do wyliczenia przepisów mających zastosowanie w sprawie oraz wskazania, że kwestia nasłonecznienia będzie mogła być badana dopiero w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Stanowi to naruszenie wymogów kpa dotyczących uzasadnienia decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, stwierdzając, że zgodnie z §7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań Sygn. akt IV SA/Wa 2503/07 dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że jest możliwość ustalenia innej wysokości budynku, niż średnia, jeżeli wynika to z analizy obszaru, i taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Jeżeli natomiast wniosek o ustalenie warunków zabudowy spełnia wymagania wynikające z przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja organu pierwszej instancji uzyskała niezbędne uzgodnienia, i z analizy obszaru wynika możliwość realizacji inwestycji, to brak podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy wnioskowanej w rozpatrywanej sprawie nadbudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie zawarte w niej zarzuty należy podzielić. Prawidłowo bowiem organ odwoławczy stwierdził, iż negatywny wpływ wnioskowanej nadbudowy na nasłonecznienie sąsiednich budynków może być przedmiotem oceny dopiero w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, ponieważ to w tym postępowaniu właściwy organ orzekający zobowiązany jest rozważyć kwestie oddziaływania planowanej inwestycji wobec nasłonecznienia sąsiednich budynków ze względu na konkretne projektowane rozwiązania techniczne. Zaskarżona decyzja narusza jednak prawo w sposób mający istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, ponieważ organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się do zarzutów odwołania dotyczących projektowanej wysokości nadbudowy budynku względem zabudowy znajdującej się na sąsiednich działkach gruntu. Oznacza to naruszenie art. 107 §3 w zw. z art. 15 kpa, którego wpływ na wynik rozstrzygnięcia przejawia się w uznaniu dopuszczalności ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej nadbudowy, mimo niewykazania spełnienia prawnego warunku zachowania kontynuacji wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej budynków znajdujących się w obszarze analizowanym, określonego w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) i w §7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588). Takie uzasadnienie organ odwoławczy zawarł dopiero w odpowiedzi na skargę, lecz i tak nie jest ono wystarczające do uznania zaskarżonej decyzji za prawidłową mimo niepełnego w tym względzie uzasadnienia, ponieważ dołączona do decyzji organu pierwszej instancji Analiza funkcji i zagospodarowania terenu, zawarta w załączniku nr 2 do decyzji, nie zawiera w istocie takiej analizy wobec planowanej wysokości nadbudowy. To z kolei oznacza, iż organ odwoławczy nie mógł utrzymać w Sygn. akt IV SA/Wa 2503/07 mocy decyzji organu pierwszej instancji, skoro nie zostało w należyty sposób udokumentowane przeprowadzenie analizy w zakresie wysokości planowanej inwestycji i tym samym wykazanie, iż planowana nadbudowa zachowuje ustawowy warunek kontynuacji wysokości zabudowy znajdującej się na działkach sąsiednich. W powołanej analizie wskazano bowiem wysokość budynków na poszczególnych działkach znajdujących się w obszarze analizowanym wokół działki o planowanej nadbudowie i stwierdzono, że wysokość elewacji frontowej po nadbudowie wynosi 9 kondygnacji tj. ok. 28 metrów. W analizie tej nie przedstawiono jednak jakichkolwiek rozważań i metodologii skutkującej uznaniem planowanej nadbudowy za spełniającą ustawowy warunek kontynuacji wysokości zabudowy znajdującej się na działkach sąsiednich. Analiza ta zawiera zatem jedynie sprawozdanie z istniejącego stanu faktycznego i określa parametr dopuszczalnej wysokości nadbudowy, bez określenia sposobu jego ustalenia, przez co nie nie wiadomo, czy parametr ten jest wynikiem jakiejkolwiek analizy. Tymczasem, analiza ta, jako opracowanie o charakterze analitycznym, a nie sprawozdawczym, powinna przedstawiać sposób ustalenia określonych w niej parametrów dla planowanej nadbudowy, zwłaszcza gdy parametry te, w zakresie planowanej wysokości nadbudowy - jak w rozpatrywanej sprawie - miałyby odbiegać od istniejących na działkach sąsiednich, stosownie do §7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na co wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę. Powyższe oznacza naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 i §7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez niewykazanie spełnienia określonego w tych przepisach wymogu zachowania kontynuacji wysokości planowanej nadbudowy wobec zabudowy znajdującej się na działkach sąsiednich. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ orzekający uzupełni Analizę funkcji i zagospodarowania terenu w zakresie planowanej wysokości nadbudowy, i dopiero na tej podstawie dokona oceny spełnienia warunków wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.