IV SA/Wa 2514/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Asesor WSA Marta Laskowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. na decyzję Ministra Przemysłu i Handlu z dnia (...) października 1995 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o nacjonalizacji postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia (...) października 1995 r. nr (...)Minister Przemysłu i Handlu, działając na wniosek L. G. nie stwierdził nieważności wydanego w dniu (...) czerwca 1948 r. orzeczenia Ministra Przemysłu i Handlu Nr (...) o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa w części dotyczącej przedsiębiorstwa: W. J. K., L. G. i A.K. Sp. z o.o. - G.. Skargę na powyższą decyzję złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego L. G., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdzenie nieważności powyższego orzeczenia z 1948 r. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż postępowanie zostało przeprowadzone nieprawidłowo i poczyniono błędne ustalenia jednostronne, bez udziału skarżącego w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Minister Przemysłu i Handlu wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) Wobec zaskarżenia decyzji organu administracji publicznej, którego siedziba znajduje się na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - ten Sąd zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jest właściwy dla niniejszej sprawy. Zaskarżona decyzja Ministra Przemysłu i Handlu została wydana w dniu (...) października 1993 r. W dacie wydania tej decyzji treść art. 127 § 3 kpa była następująca: od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez naczelny organ administracji państwowej nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zaś z treści obowiązującego wówczas art. 198 kpa wynikało, że skargę na decyzję organu administracji państwowej można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu toku instancji w postępowaniu administracyjnym, chyba że skargę wnosi prokurator. Przedmiotem rozpatrzenia w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję naczelnego organu administracji państwowej i jako przedwczesna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia winna ulec odrzuceniu. Bowiem skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem. L. G. nie zwrócił się do Ministra Przemysłu i Handlu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Decyzja zawierała błędne pouczenie dotyczące sposobu jej zaskarżenia, a skarżący zastosował się do błędnego pouczenia. Błędne pouczenie stosownie do treści art. 112 kpa nie powinno powodować negatywnych skutków prawnych dla skarżącego. Toteż skarżący (w niniejszej sprawie jego spadkobiercy) może stosownie do treści art. 58 kpa zwrócić się do organu (obecnie Minister Gospodarki) z wnioskiem o przywrócenie terminu, przy czym wniosek ten należy złożyć w terminie 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie odrzucenia skargi przez Sąd. Jednocześnie z wniesieniem tej prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Dopiero decyzja wydana w rezultacie postępowania prowadzonego w następstwie rozpatrzenia wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy może stać się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 oraz art.58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy postanowił, jak w sentencji.