IV SA/Wa 2515/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do podlegania ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 czerwca 2013 r. N. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do podlegania ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu. W dniu 26 lutego 2012 r. N. B. złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. do Sądu Okręgowego w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jak stanowi art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne mogą rozpoznawać jedynie sprawy określone w powołanych wyżej przepisach – nie są więc właściwe do rozpoznawania innych spraw. W sprawie niniejszej przedmiotem skargi N. B. jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. w przedmiocie ustalenia prawa do podlegania ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) zwanej dalej "k.p.c.", sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania, stosownie do przepisu art. 2 k.p.c. powołane są sądy powszechne, chyba że przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów. Zgodnie z art. 4778 § 1 k.p.c. do właściwości sądów okręgowych należą sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych. Właściwość sądów powszechnych w rozpoznawanej sprawie znajduje także potwierdzenie w przepisach ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.). W myśl art. 83 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy od decyzji wydanych przez zakład w sprawach zgłaszania do ubezpieczeń społecznych, przebiegu ubezpieczeń, ustalania wymiaru składek i ich poboru ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek, ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych, wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych przysługuje prawo wniesienia odwołania do sądu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, że sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, w tym sprawy dotyczące ustalenia prawa do podlegania ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu, są sprawami cywilnymi i objęte są kognicją sądów powszechnych. Przedmiotowa skarga dotyczy zatem sprawy cywilnej, w której wyłączono sądowoadministracyjny tryb zaskarżenia. Jednocześnie należy zauważyć, że skarżąca skorzystała z przysługującego jej prawa i wniosła odwołanie do sądu powszechnego od decyzji z dnia 14 grudnia 2011 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym, jeżeli nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego. Skarga N. B., jak to wskazano wyżej, dotyczy sprawy cywilnej, a zatem sąd administracyjny nie jest tu właściwy i skarga podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.