IV SA/Wa 2517/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Kaja Angerman, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M. P. i L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] Miasta W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz M. P. i L. G. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej także "SKO"), po rozpatrzeniu odwołania M. P. i L. G. (dalej "skarżących") od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] (dalej także "Zarządu Dzielnicy" albo "Zarządu") z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku usługowego (nieuciążliwa działalność handlowo – usługowa) o część mieszkalną na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], położonej przy ulicy [...] w Dzielnicy [...] w W., utrzymało decyzję Zarządu w mocy. II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] czerwca 2015 r., przedstawia się w sposób następujący: 1. W dniu [...] marca 2014 r. E. D. (dalej "inwestorka") wniosła o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie o część mieszkalną budynku posadowionego na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], położonej przy ulicy [...] w Dzielnicy [...] w W. (dalej "planowana inwestycja" oraz "teren inwestycji"). 2. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., wydaną na podstawie art.59 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz.U. z 2012, poz.647 z późn.zm.), dalej "ustawy planistycznej", Zarząd Dzielnicy ustalił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. 3. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. skarżące, będące współwłaścicielkami terenu inwestycji, wniosły do SKO (za pośrednictwem Zarządu Dzielnicy) odwołanie od decyzji Zarządu Dzielnicy z dnia [...] listopada 2014 r. III. Zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. SKO rozpatrzyło odwołanie skarżących od decyzji Zarządu Dzielnicy z dnia [...] listopada 2014 r., utrzymując tę decyzję w mocy. Uzasadniając orzeczenie odwoławcze, SKO wskazało, że w niniejszej sprawie zostały spełnione ustawowe przesłanki, obligujące organy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku inwestorki, a tym samym do ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Planowana inwestycja spełnia warunki przewidziane w art.61 ust.1 pkt 1 – 5 ustawy planistycznej, co w szczególności potwierdzają wyniki sporządzonej przez Zarząd Dzielnicy analizy funkcji oraz cech i zabudowy zagospodarowania terenu, stanowiącej załącznik do decyzji organu. Jednocześnie wyznaczenie przez Zarząd Dzielnicy szczegółowych parametrów planowanej inwestycji nastąpiło w zgodzie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planowania zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. nr 164, poz.1588), dalej "rozporządzenia z 2003 r.". IV. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. skarżące wniosły do tut. Sądu, za pośrednictwem SKO, skargę na decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2015 r., zarzucając obu orzekającym w sprawie organom niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, polegające na nieustaleniu faktycznego przedmiotu planowanej nadbudowy. Skarżące podniosły w tym kontekście fakt, że we wniosku inwestorki o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji przedmiot nadbudowy oznaczono literami BCEF jako jeden budynek, podczas gdy przedmiotem tym są dwa osobne obiekty budowlane o różnej wysokości i funkcji. V. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VI. Sąd rozpoznał skargę na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."). W myśl art.134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei w myśl art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja odwoławcza Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2014 r. wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7 i 77 § 1 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tej racji obie wskazane wyżej decyzje należało wyeliminować z obrotu prawnego. VII. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. prowadzi do następujących wniosków: 1. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w którym w drugiej instancji orzekło SKO, było ustalenie w drodze decyzji administracyjnej, w trybie uregulowanym w art.59 i nast. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ("ustawy planistycznej"), warunków zabudowy dla inwestycji wskazanej we wniosku inwestorki z dnia [...] marca 2014 r. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., utrzymaną następnie w mocy przez SKO, Zarząd Dzielnicy ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku usługowego (nieuciążliwa działalność handlowo – usługowa) o część mieszkalną na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], położonej przy ulicy [...] w Dzielnicy [...] w W. Wskazane wyżej decyzje obciąża istotne uchybienie, polegające na oznaczeniu przedmiotu planowanej nadbudowy w sposób uniemożlwiający jego precyzyjną identyfikację, a tym samym wywołujące uzasadnione wątpliwości co do dopuszczalnego zakresu inwestycji. 2. W załączniku graficznym nr 1 do decyzji Zarządu teren inwestycji, tj. wskazana wyżej działka ewidencyjna nr [...] oznaczona została linią ciągłą oraz literami A-B-C-D-E-F-G-A, natomiast przedmiot rozbudowy linią ciągłą oraz literami D1EE1F1G1D1. Zauważyć w związku z powyższym należy, że podczas gdy brzmienie rozstrzygnięcia decyzji Zarządu wskazuje na to, że planowana inwestycja ma polegać na nadbudowie o część mieszkalną "budynku usługowego (nieuciążliwa działalność handlowo – usługowa) oznaczonego na mapie literami D1EE1F1G1D1", przez co należy rozumieć nadbudowę jednego budynku, oznaczonego na mapie w sposób powyżej wskazany, to z załącznika graficznego wynika, że oznaczenie to nie odnosi się do jednego, a do dwóch odrębnych (aczkolwiek przylegających do siebie) budynków, posiadających różne funkcje (budynek o funkcji mieszkalnej, oznaczony symbolem "3m2" oraz budynek o funkcji usługowej, oznaczony symbolem "4hf"). W ocenie Sądu zestawienie treści rozstrzygnięcia decyzji Zarządu Dzielnicy z treścią jej uzasadnienia oraz częścią tekstową analizy zagospodarowania obszaru (nie zawierającą żadnych ustaleń w kwestii istniejącego stanu zagospodarowania terenu inwestycji) nie usuwa wątpliwości, czy dopuszczona tą decyzją nadbudowa ma dotyczyć obu wskazanych wyżej budynków (traktowanych przez organ jako jeden budynek o funkcji usługowej), czy też tylko budynku oznaczonego na mapie symbolem "4hf". Wątpliwości tych nie usunęło również orzekające w sprawie SKO. Powyższe przesądza o konieczności uznania obu wydanych w sprawie decyzji za obarczone tego rodzaju naruszeniem wskazanych na wstępie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i które uzasadnia wyeliminowanie przedmiotowych decyzji z obrotu prawnego. 3. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku Zarząd Dzielnicy ponownie rozpatrzy wniosek inwestorki z dnia [...] marca 2014 r. o ustalenie warunków zabudowy, ustalając jednoznacznie przedmiot planowanej nadbudowy oraz odzwierciedlając wynik tych ustaleń w treści decyzji (przede wszystkim w jej rozstrzygnięciu). Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c, art.135 i art.200 p.p.s.a.